David Samuel Peckinpah

data urodzenia:1925-02-21
data śmierci:1984-12-28
miejsce urodzenia:Fresno, Kalifornia, USA
wzrost:175 cm
stan cywilny:trzykrotnie żonaty: 1. Marie Selland (1947 - 1960, rozwód), 4 dzieci: Sharon (ur. 30.07.1949), Kristen (ur. 16.11.1953), Matthew (ur. 08.01.1962) i Melissa; 2. Begoña Palacios (1965 - 1967, rozwód), córka Lupita; 3. Joey Gould (1972 - 1973, rozwód)
Sam Peckinpah

Sam Peckinpah, który już po pierwszych reżyserskich próbach zyskał przydomek "krwawy Sam", miał zostać prawnikiem, jak jego ojciec i ojciec ojca. Jednak w poważanym domu kongresmenów z Kalifornii, chłopak mający kłopoty z dyscypliną i nieposkromionym temperamentem stał się "czarną owcą" rodu. Studiował aktorstwo na Uniwersytecie Kalifornijskim, zainteresował się reżyserią, pracował w telewizji. Moralizatorskie zamiłowania wyniósł jednak z domu Peckinpahów. Nikt w latach 60. i 70. nie był przygotowany na tak dużą dawkę brutalności na ekranie, jaką prezentował w swych, głównie westernowych dziełach. Krytyka zarzucała mu, iż uprawia kino okrutne, epatujące przemocą, politycznie niepoprawne, często rasistowskie i antyfeministyczne. Jednocześnie jest to jednak kino mające wymiar przypowieści ukazującej świat upadku moralnego, w którym, niespodziewanie odnajdują się podstawowe wartości, takie jak odwaga, honor, lojalność, przyjaźń i poświęcenie, często pielęgnowane przez ludzi odrzuconych przez społeczeństwo, rebeliantów czy straceńców. Zbyt duży ładunek egzystencjalnej filozofii zawartej w okrutnych filmach "krwawego Sama" zawsze przeszkadzał krytyce w zepchnięciu go w grono artystów klasy B. Peckinpah kłócił się z producentami, nie stronił od narkotyków, a filmy kręcił w przerwach między alkoholowymi upojeniami. W odróżnieniu jednak od współczesnych niepokornych twórców z Hollywood i nie tylko, którzy powołują się na niego, "krwawy Sam" traktował pracę śmiertelnie poważnie i nie uznawał kompromisów. Uważał także, że najważniejszym środkiem wyrazu w kinie jest montaż, w którym osiągnął mistrzostwo. Umierając na wylew krwi do mózgu zostawił po sobie czternaście pełnometrażowych filmów - dziesięć z nich zaliczono do najważniejszych arcydzieł kinematografii. Do historii przeszła jego wypowiedź, gdy ubrany w wytarty dżins i ciemne okulary zasłaniające przekrwione od nadmiaru używek oczy, wyraźnie zmęczony, ale z cynicznym uśmiechem na twarzy wycedził słowo po słowie: "Wszystkie moje filmy są moralitetami..."

znany z

ocena pracy reżyserskiej

8,7 60 głosów
8,6 45 głosów
8,4 49 głosów
8,1 32 głosy

filmografia

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

reżyser
zwiń
1983 5,8
Weekend Ostermana(1983)
The Osterman Weekend
1978 7,2
Konwój(1978)
Convoy
1977 7,4
Żelazny krzyż(1977)
Cross of Iron
1975 6,0
Elita zabójców(1975)
The Killer Elite
1974 7,3
Dajcie mi głowę Alfredo Garcii(1974)
Bring Me the Head of Alfredo Garcia
1973 7,6
Pat Garrett i Billy Kid(1973)
Pat Garrett & Billy the Kid
1972 7,1
Ucieczka gangstera(1972)
The Getaway
1972 6,9
Junior Bonner(1972)
1971 7,6
Nędzne psy(1971)
Straw Dogs
1970 7,4
Ballada o Cable'u Hogue'u(1970)
The Ballad of Cable Hogue
1969 7,7
Dzika banda(1969)
The Wild Bunch
1966 6,4
Noon Wine(1966)
(TV)
1966 6,2
ABC Stage 67(1966)
(serial TV 1966 - )
1965 7,2
Major Dundee(1965)
1963 7,5
Bob Hope Presents the Chrysler Theatre(1963)
(serial TV 1963 - 1967)
1962 6,8
Strzały o zmierzchu(1962)
Ride the High Country
1961 6,0
Niebezpieczni kompani(1961)
The Deadly Companions
1960 6,2
Klondike(1960)
(serial TV 1960 - )
1960 6,2
Route 66(1960)
(serial TV 1960 - 1964)
1960 10
The Westerner(1960)
(serial TV 1960 - )
1958 7,7
The Rifleman(1958)
(serial TV 1958 - 1963)
1957 10
Trackdown(1957)
(serial TV 1957 - 1959)
1956 7,8
Złamana strzała(1956)
Broken Arrow (serial TV 1956 - 1960)
1956 8,3
Zane Grey Theater(1956)
(serial TV 1956 - 1961)
1955 6,8
Gunsmoke(1955)
(serial TV 1955 - 1975)
scenarzysta
rozwiń
aktor
rozwiń
producent
rozwiń
na podstawie
rozwiń
archiwalne
rozwiń
we własnej osobie
rozwiń

wideo

  • Jego dziadkiem był Denver Church Peckinpah, sędzia, kongresmen oraz jeden z najlepszych rewolwerowców w Sierra Nevadas.
  • Dorastając miał sposobność rozmawiać z ludźmi, którzy pamiętali Dzikiego Billa, Bata Mastersona, Billy'ego the Kida i kilku innych desperados. Dzięki tym relacjom jako jedyny zdecydował się pokazać realistyczną, dosyć haniebną, śmierć Kida w filmie "Pat Garrett i Billy Kid".
  • Zmarł w Inglewood (Kalifornia, USA) na niewydolność serca. Ciało skremowano, a prochy zostały rozrzucone nad morzem w Malibu (Kalifornia, USA).
  • Ostatnim projektem, który wyreżyserował był muzyczne video dla syna Johna Lennona - Juliana Lennona.
zobacz wszystkie tematy na forum

twórcy strony zobacz więcej

Cieszymy się, że Ty też masz łeb pełen filmów i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Niniejsza strona została utworzona dzięki takim jak Ty! Najwięcej treści dodali:

Dowiedz się więcej o

o