Sandrine Bonnaire

biografia (1) dodaj biografie Sandrine Bonnaire

Gwiazda kina francuskiego i jedna z najbardziej cenionych aktorek europejskich swojej generacji. Znana głównie z ról dramatycznych; najczęściej wciela się w postacie skomplikowanych kobiet, czasem zbuntowanych - odważnie stawiających czoła presji otoczenia, czasem wyciszonych - zamkniętych we własnym świecie. W obu przypadkach jej kreacje są przekonujące i doceniane. Urodziła się 31 maja 1967 roku... w Gannta na francuskiej prowincji jako siódme dziecko w rodzinie. Kino stało się dla niej ogromną szansą społecznego awansu i wykorzystała ją bardzo szybko. Po filmie Maurice'a Pialat "Za naszą miłość" (A nos amours, 1983) z dnia na dzień uzyskała status gwiazdy. Zagrała rolę dziewczyny, która seks traktuje jako lekarstwo na brak miłości. Była przerażająca i niewinna zarazem - zafascynowała całą Francję (Cezar dla najbardziej obiecującej aktorki). Dwa lata później za sprawą filmu Agnes Vardy "Bez dachu i praw" (Sans toit ni loi) stała się symbolem młodzieżowego buntu (rolę Mony Bergeron również uhonorowano Cezarem, ale już dla najlepszej aktorki). Przez kolejne lata pracuje z czołowymi reżyserami we Francji (Pialat, Techine, Chabrol, Leconte), a każdy film jest wydarzeniem, na które się czeka i szeroko komentuje. Najciekawsze jej kolejne role to: Mouchette w ekranizacji prozy Bernanosa - filmie "Pod słońcem szatana" (partneruje Gerardowi Depardieu); Alice w "Monsieur Hire" Patrice'a Leconta (jej bohaterka jest obiektem obsesji głównego bohatera) czy Sophie z "Ceremonii" Clauda Chabrola (wspólnie z Isabelle Hupert nagrodzona na festiwalu w Wenecji w roku 1995). Bonnaire dla Jaquesa Rivette'a stała się wymarzoną Joanną d'Arc. W dwuczęściowym epickim fresku o bohaterce narodowej Francji pojawiła się w 1994 (Jeanne la Pucelle), pięć lat przed filmem Luca Bessona z Millą Jovović w głównej roli. Na planie Dżumy poznała w 1992 roku Williama Hurta, który jest ojcem jej córki Jeanne. Od 2003 - jest żoną scenarzysty Guillaume Laurenta. więcej