Dla wielu na zawsze pozostanie zielonooką, zalotnie uśmiechniętą Scarlett O'Hara. Tą rolą stała się nieśmiertelna, ale w swoim dorobku teatralnym i filmowym ma jeszcze inne doskonałe kreacje. Urodziła się 5 listopada 1913 roku w Dardżyling w Indiach, jako jedyne dziecko Ernesta i Gertrudy Hartley. W wieku lat sześciu został wysłana do katolickiej szkoły w Anglii. Po jej ukończeniu podróżowała po... Europie, m.in. studiowała we Włoszech i Francji, gdzie doskonaliła znajomość języków obcych, co w przyszłości pozwoliło jej dubbingować własne filmy rozpowszechniane w obcych krajach. W 1932 roku poznaje dużo starszego Leigh Holmana, którego w tym samym roku poślubia. Rok później na świat przychodzi ich córka Suzanne. Po zakończeniu studiów w Królewskiej Akademii Sztuk Dramatycznych otrzymuje pierwszą krótką partię mówioną w filmie "Things Are Looking Up". W 1935 roku podpisuje kontrakt z Alexandrem Kordą i przyjmuje pseudonim artystyczny - Vivien Leigh. W 1937 roku po raz pierwszy pojawia się na ekranie w towarzystwie Laurenc'a Oliviera, z którym połączy ją miłość pełna pasji. Staną się jedną z najwspanialszych par aktorskich Anglii. Oboje opuszczają swoich dotychczasowych małżonków i płyną statkiem do Ameryki. Olivier dostał tam propozycję zagrania w "Wichrowych wzgórzach", a Vivien zakochała się w głównej bohaterce powieści "Przeminęło z wiatrem" i za wszelką cenę zapragnęła ją zagrać. Scarlett O'Hara to rola o którą starały się największe ówczesne gwiazdy Hollywood, przez dwa lata prowadzono przesłuchania w całych Stanach. Wreszcie rozpoczęto zdjęcia bez głównej postaci. W trakcie kręcenia pożaru w Atlancie, Vivien została przedstawiona Selznickowi (producentowi "Przeminęło z wiatrem") i jak głosi legenda, ten od razu wiedział, że stoi przed nim prawdziwa Scarlett O'Hara. Tak naprawdę musiała przejść zdjęcia próbne i wziąć lekcje południowo-amerykańskiego akcentu. Rola ta przyniosła jej światową sławę i pierwszego Oscara dla najlepszej aktorki. W 1940 otrzymała rozwód z Holmanem i poślubiła Oliviera. Wróciła do Anglii, aby zagrać w filmach Alexandra Kordy. W 1944 zachorowała na gruźlicę, a podczas kręcenia "Cezara i Kleopatry" poroniła.W 1950 roku wróciła do Hollywood gdzie zagrała w "Tramwaju zwanym pożądaniem", ekranizacji sztuki Tennessee Williamsa. Za rolę neurotycznej Blanche otrzymała swojego drugiego Oscara. Razem z Olivierem pojawiła się wielokrotnie na deskach teatralnych m.in. w "Romeo i Julii", "Ryszadzie III", "Makbecie".Odbyli tournee po Australii i Nowej Zelandii. W Wielkiej Brytanii odnieśli sukces w teatralnej wersji "Księcia i aktoreczki", ale na ekranie Olivierowi partnerowała Marilyn Monroe.W tym czasie Vivien ponownie poroniła. Ma nawroty gruźlicy, napady maniakalno-depresyjne, pogłębiane przez na papierosy i alkohol. Jej małżeństwo rozpada się. W 1957 odbywają europejskie tournee z Tytusem Andronikusem (wystąpili również w Warszawie). 1960 najsłynniejsza para Wielkiej Brytanii rozwiodła się. W kolejnych latach nadal pojawiała się na ekranie oraz na deskach teatralnych, coraz bardziej pogarszało się jej zdrowie. Od rozstania z Olivierem związana była z aktorem Jackiem Merivale. Zmarła 7 lipca 1967 roku na ciężki atak gruźlicy.więcej