Recenzje

Urodzony i wychowany w Radomiu. Skończył psychologię i kulturoznawstwo na Uniwersytecie Warszawskim. Dawniej fan black metalu, niedoszły psychoterapeuta, leczył się z depresji filmami Lyncha, von Triera i Herzoga. W 2013 roku zajął I miejsce w konkursie "Powiększenie" Filmwebu, rok później wyróżniony w konkursie im. K. Mętraka. Pracuje w redakcji newsowej, a jako wolny strzelec pisze o kinie to tu, to tam. Najbardziej lubi jednak współpracować z Filmwebem.
  • Czekając na Golgotę (recenzja filmu 2 noce do rana)
    2 noce do rana

    Czekając na Golgotę

    Problem rysuje się więc sam: żeby zrobić dobry film, który w 70-80 procentach składa się z dialogów, trzeba mieć nie tyle fach w oku, co ucho czułe na żywą mowę. Kuparinen nie posiada ani jednego, ani...)
    Marcin Stachowicz
  • Nigdy nie bij w króla (recenzja filmu Nie ma tego złego...)
    Nie ma tego złego...

    Nigdy nie bij w króla

    Jeśli schematy komedii romantycznej są tutaj zwyczajnie prostackie i nudzą po kilkunastu minutach, to beka z francuskich mieszczan wprawiła mnie w niejakie osłupienie. Klisze la petit...)
    Marcin Stachowicz
  • Zasada przyjemności (recenzja filmu Dwie kobiety)
    Dwie kobiety

    Zasada przyjemności

    Na pierwszy plan wysuwa się za to idea wiecznego powrotu: mamy znajomą historię, znajome relacje, przeciętne emocje i empikową filozofię – nie taką z najbardziej eksponowanych półek na parterze, ale z...)
    Marcin Stachowicz
  • Pocztówka z Imperium (recenzja filmu Paryż może poczekać)
    Paryż może poczekać

    Pocztówka z Imperium

    Eleanor Coppola – żona Francisa i matka Sofii – dała światu pocztówkę idealną: francuska kuchnia, obyczaj, historia, sztuka ściśnięte w zgrabną kompozycję i pokolorowane pastelami. Wiemy przecież, że...)
    Marcin Stachowicz
  •  Strzeż się tych miejsc? (recenzja filmu Darkland)
    Darkland

    Strzeż się tych miejsc?

    W warstwie społecznej dominuje szarość, migranci raz integrują się lepiej, raz gorzej, państwo niczego się nie boi i przed niczym nie kapituluje, ma po prostu wykluczonych w głębokim poważaniu. Czerń...)
    Marcin Stachowicz
  •  Botoksowy rock'n roll (recenzja filmu Facet do wymiany)
    Facet do wymiany

    Botoksowy rock'n roll

    "Facet do wymiany" opiera się na dwóch – absolutnie kluczowych dla tzw. kina papy – założeniach: po pierwsze, rozterki paryskich elit obchodzą całą Francję, a więc także cały świat; po drugie,...)
    Marcin Stachowicz
  • Chłopięctwo (recenzja filmu Serce z kamienia)
    Serce z kamienia

    Chłopięctwo

    Guðmundsson patrzy na dziecięce dramaty jak cierpliwy współtowarzysz, z dyskrecją – pozwala obrazom płynąć, ale jednocześnie nie traci z oczu charakteru konwencji – "Serce z kamienia" to przede...)
    Marcin Stachowicz
  • Gra w klasy (recenzja filmu Gra pozorów)
    Gra pozorów

    Gra w klasy

    "Gra pozorów" nie próbuje nawet udawać, że jest czymś więcej niż bałtycką wariacją na temat "Funny Games". Klimat opresji i zamknięcia buduje się tutaj za pomocą tych samych zimnych, laboratoryjnych...)
    Marcin Stachowicz
  • Depresja Smerfetki (recenzja filmu Smerfy: Poszukiwacze zaginionej wioski)
    Smerfy: Poszukiwacze zaginionej wioski

    Depresja Smerfetki

    Twórcy "Poszukiwaczy zaginionej wioski" – kolejnej odsłony serii – nie wychodzą poza schemat pogoni ("Jak ja nie cierpię Smerfów!"): intensyfikują akcję, wprowadzają bardziej pastelowe tła,...)
    Marcin Stachowicz
  •  Wilk biurowy (recenzja filmu Dzika)
    Dzika

    Wilk biurowy

    "Dzika" – formalny i treściowy eksperyment – proponuje nam świeże spojrzenie na stary i kinowo wyświechtany temat dychotomii natura-kultura. Krebitz, inaczej niż choćby Von Trier, nie traktuje świata...)
    Marcin Stachowicz
  • Rosyjski kabaret (recenzja filmu Babilon Bolszoj)
    Babilon Bolszoj

    Rosyjski kabaret

    Najmocniejsze są te momenty, kiedy możemy zajrzeć do mieszkań tancerzy i przekonać się, jakie są skromne i ciasne. Skonfrontować je z przepychem scenicznych dekoracji i ociekających złotem kostiumów....)
    Marcin Stachowicz
  • Ziemia obiecana (recenzja filmu Kalifornia)
    Kalifornia

    Ziemia obiecana

    "Kalifornia" to typowe kino inicjacji – bohaterka uczy się życia przez eksperyment, przekraczanie granic, konflikt z autorytetami i grupą rówieśniczą, ale z bezpiecznikiem w postaci domu i miłości....)
    Marcin Stachowicz

Marcin Stachowicz dla fwm Filmweb magazyn

Zobacz Magazyn
0525044c46eb8916c1c0503e1e98294b