- Filmweb24
- Filmweb24
- Newsy
- Recenzje
- Publicystyka
- Powiększenie
- Premiery i zapowiedzi
- Repertuar kin
- DVD/Blu-ray
- Filmweb poleca
Polecane wiadomości - Baza FilmwebuDziś urodziny mająNajbliższe odcinki
-
Dr House
za 3 dni (USA)
odcinek: s8e12 -
Californication
pojutrze (USA)
odcinek: s5e6
-
- FilmwebTVPolecane
- Nasze produkcje
Premiera "Big Love"
- Zwiastuny
Dziedzictwo Bourne'a
- Nasze produkcje
- SpołecznośćRecenzje użytkownikówBieżące konkursy
- Zajrzyj na kokpit
Taka piękna katastrofa
W najlepszej scenie w całym filmie samolot z setkami pasażerów rozbija się niespodziewanie na autostradzie. Główny bohater, Koestler, grany przez Nicolasa Cage'a, rusza na ratunek ofiarom, ale jego wysiłek wydaje się bezcelowy - z roztrzaskanych resztek maszyny próbują się bowiem wydostać krwawe szczątki pasażerów. Skręcona za pomocą prowadzonej z ręki kamery akcja jest szokująca i podwyższa ciśnienie wraz z każdym kolejnym wybuchem. Gdy reżyser konstruuje na ekranie thriller z Wielką Tajemnicą, punktowany tylko incydentalnie obrazami katastrof, "Zapowiedź" trzyma widza za gardło.
Napięcie udaje się utrzymać mniej więcej do połowy filmu. Nawet Cage nie jest wówczas irytujący, jak tylko on potrafi być, gdy z miną zbitego cocker spaniela zaczyna cierpieć za ludzkość. Na razie jego bohater, profesor elitarnej uczelni MIT, spędza samotnie wieczory z butelką whisky, rozpamiętując śmierć żony w pożarze. Z emocjonalnego odrętwienia potrafi wyrwać go jeszcze małoletni syn, w którego ręce w trakcie szkolnej imprezy trafia kartka pochodząca z zakopanej przed 50 laty kapsuły czasu. Znajduje się na niej ciąg rzekomo przypadkowych cyfr. Koestler odkrywa jednak, że w rzeczywistości jest to dokładna lista najważniejszych katastrof, jakie miały miejsce na Ziemi przez ostatnie pół wieku.
Fabuła filmu przypomina zazwyczaj kosmiczne jaja, ale twórcy smażą je na poważnym ogniu, a potem podają ze szczękościskiem na twarzy. Mimo to "Zapowiedź" intryguje – reżyser z wprawą tasuje kartami ogranych motywów wyciągniętych z rupieciarni horroru. Niewinny małolat jest tu prześladowany przez tajemniczych osobników w czarnych płaszczach, a tajemnica z przeszłości niczym smolista maź wycieka powoli z mrocznych czeluści. Niestety, film Proyasa stanowi gatunkową hybrydę, która nieubłaganie przedzierzga się z thrillera w apokaliptyczne science-fiction. Wówczas na ekranie zaczyna królować widowisko, a wraz z nim patos oraz nieoczekiwana pretensjonalność. Okazuje się, że Proyas ma dużo większe ambicje, niż mogłoby się na początku zdawać. Śledztwo w sprawie złowieszczej kartki jest zaledwie wstępem do "bardzo poważnej" rozprawy na poziomie twórczości Ericha von Dänikena.
Zajęty tworzeniem natchnionej kosmicznej wizji reżyser puszcza samopas Cage'a, który ostatecznie pogrąża się w taśmowym wyrobie zbolałych spojrzeń. Zamiast patrzeć na autoparodystyczne wyczyny gwiazdora, lepiej zwrócić uwagę na piękne i straszne zarazem kadry wyprodukowane w finale przez speców od efektów specjalnych. Kto wie, czy nie będą Wam się śnić po nocach?
Napięcie udaje się utrzymać mniej więcej do połowy filmu. Nawet Cage nie jest wówczas irytujący, jak tylko on potrafi być, gdy z miną zbitego cocker spaniela zaczyna cierpieć za ludzkość. Na razie jego bohater, profesor elitarnej uczelni MIT, spędza samotnie wieczory z butelką whisky, rozpamiętując śmierć żony w pożarze. Z emocjonalnego odrętwienia potrafi wyrwać go jeszcze małoletni syn, w którego ręce w trakcie szkolnej imprezy trafia kartka pochodząca z zakopanej przed 50 laty kapsuły czasu. Znajduje się na niej ciąg rzekomo przypadkowych cyfr. Koestler odkrywa jednak, że w rzeczywistości jest to dokładna lista najważniejszych katastrof, jakie miały miejsce na Ziemi przez ostatnie pół wieku.
Fabuła filmu przypomina zazwyczaj kosmiczne jaja, ale twórcy smażą je na poważnym ogniu, a potem podają ze szczękościskiem na twarzy. Mimo to "Zapowiedź" intryguje – reżyser z wprawą tasuje kartami ogranych motywów wyciągniętych z rupieciarni horroru. Niewinny małolat jest tu prześladowany przez tajemniczych osobników w czarnych płaszczach, a tajemnica z przeszłości niczym smolista maź wycieka powoli z mrocznych czeluści. Niestety, film Proyasa stanowi gatunkową hybrydę, która nieubłaganie przedzierzga się z thrillera w apokaliptyczne science-fiction. Wówczas na ekranie zaczyna królować widowisko, a wraz z nim patos oraz nieoczekiwana pretensjonalność. Okazuje się, że Proyas ma dużo większe ambicje, niż mogłoby się na początku zdawać. Śledztwo w sprawie złowieszczej kartki jest zaledwie wstępem do "bardzo poważnej" rozprawy na poziomie twórczości Ericha von Dänikena.
Zajęty tworzeniem natchnionej kosmicznej wizji reżyser puszcza samopas Cage'a, który ostatecznie pogrąża się w taśmowym wyrobie zbolałych spojrzeń. Zamiast patrzeć na autoparodystyczne wyczyny gwiazdora, lepiej zwrócić uwagę na piękne i straszne zarazem kadry wyprodukowane w finale przez speców od efektów specjalnych. Kto wie, czy nie będą Wam się śnić po nocach?
Zobacz też:
Pozostałe recenzje użytkowników (2):
Liczby apokalipsy
[kino]
Autor: artur_tGdyby jutra nie było
[kino]
Autor: Krzysiu011089- zobacz więcej
komentarze
recenzja z dupy. Kompletnie się nie zgadzam.
Nie zgadzam się co do opinii na temat Cage'a, jest świetnym aktorem, a charakterystyczne rysy twarzy to jego wizytówka i, moim zdaniem, atut. Ci, którzy mają inne zdanie to zapewne zagorzali fani Roberta Pattisona, pozostaje tylko współczuć.
Kosmici rzeczywiście zbędni, ale trzeba mieć na uwadze "co autor miał na myśli". A chciał zapewne pokazać nadzieję, dziadek mówi ostatnie zdanie "To nie jest koniec świata". Trzeba zacząć wszystko od nowa, ludzkość dostaje drugą szansę. Co kto woli.
Najlepsze sceny w filmie - samolot i metro, przy czym rzeczywiście samolot "zrobiony" lepiej (ujęcia "z ręki").
dO JASTRZEBIAGORA: Nawet jeśli Caleb byłby homo to nic, w filmie było więcej takich "kapsuł", w domyśle - więcej parek ;) W filmie została przedstawiona historia tylko jednej z nich.
[[SPOJLER ALERT]] Mogli nie dodawać tych kosmitów.
A na koniec Caleb okazał się gejem i cała misterna strategia wzięła w łeb.
recenzja trafna w stu procentach. Film jest śmieszny, Nicolas Cage traci czas na poważne filmy. Akademia policyjna to zdecydowanie coś, co zdecydowanie bardziej odpowiadałoby jego aktualnemu wizerunkowi scenicznemu. Scena z płonącymi ludźmi wychodzącymi z samolotu jest po prostu komiczna, a główny bohater robiący masaż serca zanim nawet sprawdził czy delikwent ma tętno powala na kolana. Poza tym denerwują "ambitne" wstawki w stylu utrata wiary po śmierci żony, problemy samotnego ojca itp. to trochę jak parodia znaków i wojny światów.
A ostatnia sekwencja z kosmitami (aniołami? czy tylko ja zauważyłem skrzydła?) rozkłada na łopatki. Taki film nie doczeka się parodii. Śmieszniej już nie może być.
pomysł na zakończenie filmu... totalna katastrofa
Recenzja z dupy wołowej, powtarzenie w kółko utartych zdań o aktorze i brak uczuć wyższych by zrozumieć ten film.
recenzja do dupy :)
Film powinien być klasyfikowany jako "komedia". I to nieudolna...
Nic dodać, nic ująć :-)
dobrze wiedzieć, że nie tylko mnie Cage działa swoją miną na nerwy ;)
Brawo autor recenzji,pewno zawodowiec:)
troche szkoda ze autor napisal i to juz na samym poczatku, co jest najciekawsza scena:(
ja wlasnie obejrzalem film i w 100% sie zgadzam z autorem. zdanie "Nawet Cage nie jest wówczas irytujący, jak tylko on potrafi być, gdy z miną zbitego cocker spaniela zaczyna cierpieć za ludzkość." mnie zabiło :D
Uśmiałam się czytając tą recenzję :) Obejrzę film, żeby zweryfikować uwagi autora, ale jaki Cage jest, każdy widzi ;p
Zmierz Twój gust filmowy!
Oceń 50 filmów, a otrzymasz rekomendacje filmów w Twoim guście!
najnowsze recenzje
Dramaty "Królowej"
Adieux à la reine, LesZaczarowani
CzarodziejkaUwierzyć w miłość
I że cię nie opuszczęPionierka na dobre i na złe
Żelazna DamaMinimum światowe
Z daleka widok jest piękny
gorące recenzje redakcji
magazyn
Sami swoi obcy
[Artykuł]
Kino punktualne i kino spóźnione
[Artykuł]
Rotterdam 2012: Seks, podróż, jajko i kamień
[Relacja]
NA SKRÓTY: "Jesus Christ Superstar"
[News]
POL(IF)ONIA: Zdjęci z pomnika
[Artykuł]