Czy chlopakom wypada ronic łzy? Czy moze socjalizacja sprawila ze chlopak jest przekonany ze lzy do niego nie pasuja, Panowie jak Was wychowali rodzice, dzidkowie, otoczeni? Czy teza "chlopaki nie placza" jest prawdziwa i trzeba do niej dążyć? Panie czy widok placzacego chlopaka jakos odbieracie?
 

„Nazywałam się Salmon, łosoś, jak ta ryba; na imię miałam Susie. Kiedy zostałam zamordowana szóstego grudnia tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego trzeciego roku, miałam czternaście lat. (...) W swoim roczniku z gimnazjum miałam cytat z Juana Ramóna Jimeneza, hiszpańskiego poety, którym zainteresowała mnie siostra. Brzmiał tak „Jeżeli dadzą ci papier w linie, pisz w poprzek”.”
 

"Nostalgie anioła" Alice Sebold przeczytałam kilka lat temu, coś na pograniczu dramatu, komedii, kryminału, romansu, brak chronologii wydarzeń, a narratorem jest duch który śledzi losy swoich najbliższych z nieba (ps. całkiem przyjemnego nieba) niby nic nowatorskiego, a jednak można się w tym zatracić i nie móc doczekać końca. Z jednej strony było mi żal Susie Salomon została w tak bestialski sposób zamordowana i to do tego przez sąsiada (spokojnie to nie jest kryminał w którym o tym kto był mordercą dowiadujemy się na samym końcu, wręcz przeciwnie tu wszystko jasne staje się już na wstępie) ale z drugiej to nie jest dramat kiedy czytasz i płaczesz, ta historia naprawdę wciąga. Dlatego warto przed filmem sięgnąć do książki, a jeszcze jeśli komuś uda się przeczytać „Szczęściarę” A. Sebold to myślę że może sporo zrozumieć. Ja tam nie mogę doczekać się ekranizacji, choć wiem że książki to ona pewnie nie przebije. Nostalgia jest idealna w te zimowe wieczory, bo refleksji w niej nie brakuje...
 

„W domku stojącym pięć mil dalej pewien mężczyzna pokazał żonie moją oblepioną zaskorupiałym błotem bransoletkę z wisiorkami.(..)Gdy żona nalewała mu wody, przesuwał  palcami po maleńskim rowerze, baletce, koszyku z kwiatami i naprastku. Potem jeszcze raz spojrzał na bransoletkę, a kobieta odstawiłą szkalnkę.
-Ta dziewczynka zdążyła już dorosnąć – stwierdziła.
Prawie.
Niezupełnie.
Życzę wam wszystkim długiego i szczęśliwego życia.”
 

Cytaty z Alice Sebold „Nostalgia anioła”
 
BYŁAM WIDZIAŁAM I PŁAKAŁAM
Właśnie wróciłam z seansu, powiem Wam ze naprawde warto, piekny film, nie wiem jak Peter Jackson to zrobił ale udało mu się! Ksiażka nie jest łatwa, a żeby zrobić z niej film potrzeba pomysłu i Jackson go miał. Szczegolnie Susie dziewczyna któa ją zagrałą była wiarygodna, nigdy tak do końca nie potrafiłam wyobrazić sobie Susie Salomon, ale teraz mam w głowie jej obraz. Nie powiem co było lepsze ksiazka czy film, bo tak naprawde jedno dopełnia drugie, nie lubie Walberga i Weisz mnie denerwuje, ale tutaj doceniam ich kunszt aktorski, byli cudowni. Powiem Wam płakałam na tym filmie, śmiałam się, wywołał u mnie stos emocji, nie wiem czy to za sprawa wczesniejszej lektury ksiazek Alice Sebold czy talentu Petera Jacksona, a pewnie i tego i tego. Polceam wszystkim tym ktorzy książke czytali, a tym co nie czytali także polecam, to nie jest typowe kino Hollywood, nie ma tu zwykłej narracji, ale napiecia nie brakuje, a i szczesliwe chwile nie sa mu obce, logika scala ten film, choc Niebo czy to jest logiczne...
POLECAM!!!
 
 

Andy Sachs, ambitna absolwentka dziennikarstwa zdobywa upragnioną pracę w jednym z najbardziej prestiżowych nowojorskich magazynów poświęconych modzie, mając nadzieję, że otworzy jej to drogę do wielkiej kariery. Pech w tym, że jej bezwzględna szefowa redaktor naczelnej magazynu "Runway" - Miranda Priestly to kobieta z piekła rodem. Mimo nadmiernych wymagań szefowej, które doprowadzających do ruiny życie osobiste bohaterki, dziewczyna nie rzuca pracy. Wie, że pozytywna opinia wystawiona osobie, która przeżyje rok pod dyktando Mirandy, otwiera każde liczące się drzwi. Andy skryta początkowo pod workowatymi swetrami w kolorach modnych wiele sezonów temu, szybko zaczyna lubować się w markowych ciuchach.


Jeśli chcesz się pośmiać to nie na tym filmie, ale jest on cieplutki w odbiorze (o ile film może taki być) ze świetną (jak zawsze) Meryl i jak zawsze Anne ? czy świetna nie wiem, ale taka samą. Moda, moda i jeszcze raz moda, ale nie tylko, są jeszcze wątki bezwzględnej walki na szczycie kariery, kopania dołków pod kimś aby twój cel stał się realny do osiągnięcia oraz jak się starać żeby nie stracić posady u szurniętej szefowej ;)
Czy warto? No cóż sądzę że najlepiej przekonać się idąc na ten film, czy warto poświęcić mu czas. Jak dla mnie zasługuje na:

6/10

ps. Fajne widoki NY oraz Paryża

Film „Tajemnica Brokeback Mountain” musze przyznać, iż spodziewałam się czegoś lepszego. Opowieść o miłości pomiędzy dwojgiem kowboi, Ennisem i Jackiem, która nie może być spełniona na tle pięknych tytułowych gór. Początek filmu przypada na lata 60, dwójka bohaterów nawiązuje niezwykły romans z dala od społecznego potępienia, jednak, kiedy nastaje czas powrotu wszystko się zmienia, z jednej strony potrzeba miłości i akceptacji, z drugiej zaś społeczna opinia. Piękny krajobraz to trzeba przyznać i fenomenalna muzyka to jego zalety. Jednak 2,5H to za długo, momentami film był nużący myślę, że Ang Lee przesadził nieco. Historia pokazana zbyt rozwlekle, reżyser używa zbyt wiele zdjęć krajobrazu, pięknego to na pewno jednak, główny wątek, jakim jest miłość dwojga ludzi jest mało wyrazista.
Co do gry aktorskiej, to nieźle spisywał się Heath Ledger, jako Ennis Del Mar, ten jego głos, który mówił jestem prawdziwym kowbojem, a z drugiej strony te oczy, które mówiły jestem wrażliwy niewątpliwie zasługuje na wyróżnienie. Jednak jego partner Jake Gyllenhaal grał jakby z musu, nie wniósł nic nadzwyczajnego to kreowanej przez siebie postaci. Co do pań Williams i Hathaway ta pierwsza spisywała się lepiej od drugiej, która wydawało się iż odgrywa Mię z „Pamiętnika księżniczki”.
Z pewnością plusem filmu jak już wcześniej wspomniałam jest muzyka, czyli Gustavo Santaolla, chwyta za serce, potrafi wprowadzić widza w odpowiedni nastrój. Pojawia się w odpowiednich momentach i nie jest przesadzona. Minusem filmu jest z pewnością charakteryzacja, jakby robiona na siłę, momentami aż śmieszna. Kiepsko pokazany upływ czasu, żenujący, niestety za to wielki minus dla filmu. Sama historia owszem chwyta za serce, ale mam ciągle wrażenie, że można było by przedstawić ją lepiej.
To co mnie przede wszystkim zachwyciło i to olbrzymi plus w tej historii jest piękne podejście rodziców Jacka do miłości do Ennisa, bardzo pięknie pokazane na samo zakończenie filmu. Pełne zrozumienie i ciepła, mówiące iż każdy ma prawo do miłości!
OCENA: Film godny polecenia!
Takie jest moje zdanie.