Zobacz więcej zdjęć [7] »

Wszyscy na pokład
W latach 20. tankowiec SS Watertown płynął z zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych do Kanału Panamskiego. Dwóch członków załogi zginęło w wypadku i pochowano ich w morzu. Następnego dnia i przez kilka dni po pogrzebie, w falach za statkiem cała załoga okrętu widywała dwie twarze przypominające zmarłych marynarzy. Pojawiali się przez chwil, zawsze w tej samej pozycji, a następnie znikali.

Złowiona przez światło
W 1965 r. w Bluebell Hill, w hrabstwie Kent, trzy dziewczyny zginęły w wypadku motocyklowym. Duch jednej z nich nadal pojawia się na poboczu drogi, a miejscowy posterunek policji często otrzymuje zgłoszenia od kierowców, którzy uważają, że kogoś potrącili. Kiedy policjanci udawali się na miejsce wypadku, nikogo nie odnajdowano.

Powtórka akcji
Podczas II wojny światowej, 19 sierpnia 1942 roku, wojska aliantów wylądowały w Normandii, aby odbić z rąk Niemców miasto Dieppe. Był to wstęp do desantów w 1944 w dniu D-Day. Misja okazało się sukcesem. Dziewięć lat później dwie kobiety wypoczywające w pobliżu Dieppe obudziły się wczesnym rankiem, słysząc strzały z broni palnej. Przez następne trzy godziny, oszołomione słuchały dźwięków bitwy sprzed dziewięciu lat. Ich relację porównano z oficjalnymi raportami z bitwy. Okazały się bardzo podobne.

Numerze 42, gdzie jesteś?!
Pierwsze Grand Prix Japonii po II wojnie światowej zorganizowano w 1963r. na torze Suzuka koło Nagoi. Faworytem był Masao Asano jadący samochodem z numerem 42. W trakcie wyścigu stracił kontrolę nad pojazdem i rozbił się. W języku japońskim numer 42 czyta się shi ni, co oznacz „umierać”. Po tym wypadku zarząd wyścigów zakazał używania numeru 42. Jednak podczas kolejnych Grand Prix, sędziowie obserwujący pojazdy twierdzili, że w czasie 25 okrążeń, 8 razy widzieli pojazd z numerem 42.

Dziś są włosy, jutro nie ma
W latach 1876 – 1879 w chińskiej prowincji Nanking zdarzyło się coś niezwykłego. Niewidzialny napastnik odcinał warkoczyki przechodniom na ulicy. Czasem widziano przemykający cień, a innym razem ofiara czuła, że coś chwyciło ją z tyłu za warkocz i odcięło go. Podobne przypadki zanotowano w Kanadzie w 1899r. i w Londynie w 1922r.

Trójkąt Bermudzki
W 1945 roku pięć bombowców Avenger wystartowało z Fortu w Ameryce i zniknęło bez śladu w pobliżu Bermudów. Okręt, który ich szukał, również zaginął. Od tamtej pory w tych okolicach przepadły setki innych statków i samolotów. Tajemnicze zniknięcia tłumaczono porwaniami przez istoty pozaziemskie, istnieniem potworów morskich oraz nadzwyczajnego działania pola magnetycznego.

Twarz śmierci
W 1971 r. w wiosce Belmez w południowej Hiszpanii, w kuchni na podłodze wyłożonej kafelkami pokazał się wizerunek ludzkiej twarzy. Kiedy mieszkająca tam rodzina chciała usunąć twarz, jej wyraz stał się jeszcze smutniejszy. Właściciel usunął kafelki, a podłogę zalał cementem. Nic to nie pomogło – na podłodze pojawiła się twarz o jeszcze wyraźniejszych rysach. Wezwano specjalistów od zjawisk paranormalnych, którzy zarejestrowali dźwięki przypominające jęczenie. Później okazało się, że dom postawiono w miejscu, gdzie dawniej znajdował się cmentarz.


UWAGA:
Komentarze Nie Na Temat Będą Ignorowane I Kasowane!
Zaproszenia Na Blogi Proszę Pisać W Temacie Wolnym!

Zobacz więcej zdjęć [6] »

Każdy się czegoś boi. Oglądane w dzieciństwie spod stołu horrory zostawiają nam traumę na całe życie. Nie ma uniwersalnego horroru, który przeraził by każdego, ponieważ każdy boi się czegoś innego. Napiszcie co was najbardziej przeraża i jaki film was najbardziej przestraszył.

UWAGA:
Komentarze Nie Na Temat Będą Ignorowane I Kasowane!
Zaproszenia Na Blogi Proszę Pisać W Temacie Wolnym!

Zapraszam też do komentowania poprzednich notek.

Zobacz więcej zdjęć [18] »

Jest kwestią otwartą, dlaczego nowe wersje prawie zawsze okazują się klapą. Może jest tak dlatego, że japońscy, chińscy i koreańscy reżyserzy tworzący te filmy nie tylko wiedzą co robią, lecz naprawdę lubią robić filmy tego gatunku, podczas gdy amerykańscy reżyserzy przydzieleni do zrobienia nowych wersji są leniami, malkontentami lub bałwanami, którzy w trakcie pracy w kółko wiszą na swoich telefonach.Może tak być również dlatego, że określone elementy azjatyckiego horroru - woda, włosy, trauma szkoły średniej, a w szczególności straszne dziewczynki - nie znaczą tego samego w kulturze Zachodu co Wschodu. Sam Nakata zauważył, że w zachodnich horrorach najczęściej pojawiają się demony lub potwory, natomiast japońskie filmy grozy często skupiają się na duchach, które nie mogą zerwać więzi z ziemskim światem, dopóki ich śmierć nie zostanie pomszczona.

Ponieważ produkcja nowych wersji azjatyckich filmów grozy nie jest bardzo droga, a na "przepakowanie" czeka już kilkadziesiąt tytułów,można oczekiwać znacznie większej liczby filmów tego gatunku. Nadzieja w tym, że przedsiębiorczy reżyser - ktoś jak Verbinski lub nawet on sam- zakasze rękawy i rzeczywiście zarazi się entuzjazmem związanym z takim projektem. Ale na razie za bardzo na to nie liczę. Każdemu, kto lubi takie filmy, radzę zignorować hollywoodzkie wersje i sięgnąć po oryginały.