film
Bojaźń i drżenie
Stupeur et tremblements2003
1h 47m
Młoda Amelie postanawia spełnić swoje marzenie – wyjeżdża do Kraju Kwitnącej Wiśni, aby zatrudnić się w wielkiej japońskiej firmie jako tłumacz. Nieznajomość kultury wschodu prowadzi jednak do komicznych sytuacji i nieporozumień.
reżyseria Alain Corneau
scenariusz Alain Corneau
produkcja Francja, Japonia
premiera 12 marca 2003 (Światowa)
Ranking ról
Nowość
Opis filmu Bojaźń i drżenie
Komediowa adaptacja książki "Z pokorą i uniżeniem". Autobiograficzna opowieść o Amelie Nothomb. Bohaterka urodziła się w Japonii, następnie dorastała w Belgii i po latach powraca do Tokio, gdzie w wielkiej korporacji otrzymuje roczny staż na stanowisku tłumaczki. Rzeczywistość nie przedstawia się jednak różowo, Amelie odczuwa na własnej skórze, czym jest hierarchia w japońskich firmach, gdzie szef jest niemal Bogiem.
Informacje o filmie Bojaźń i drżenie
premiera 12 marca 2003 (Światowa)
na podstawie Amélie Nothomb (powieść)
studio Canal+ / Divali Films / France 3 Cinéma / więcej
tytuł oryg. Stupeur et tremblements
inne tytuły Fear and Trembling
więcej
Zdjęcia do filmu były realizowane w Kioto, Tokio (Japonia) oraz Paryżu (Francja).
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Jest taka scena w tym filmie, w której główna bohaterka kseruje w nieskończoność nikomu niepotrzebne papiery. W tle na ścianie widać biurowy zegar, wciąż jest na nim ta sama godzina (3.05), dopiero w którymś kolejnym ujęciu godzina się zmienia. Oczywiście to nie ma żadnego znaczenia, film jest bardzo dobry i gorąco go...
więcejTłumaczenie tytułu książki z 2005 miało inny tytuł. Było to " Z pokorą i uniżeniem". Szkoda, że tłumacz nie zadał sobie trudu i tego nie sprawdził.
Choć często to dystrybutorzy lub emitenci decydują o polskich tytułach filmów - ta nieszczęsna komercyjność - ale ich to też nie zwalnia z konieczności utrzymania istniejącego już na polskim rynku tytułu.
Co do samego filmu jest naprawdę wart poświęconego mu czasu. Dawno już nie oglądałam niczego z takim...
Film został mi polecony jako komedia. Oczywiście nie nastawiałem się że będę dusił się ze śmiechu, ale... ten film był tak smutny i depresyjny, że nigdy bym nie powiedział że to komedia...
Kilka razy się roześmiałem, ale przez większość filmu siedziałem skulony na kanapie, w przerażeniu jak bardzo można upokorzyć...
