Cień olbrzyma Ciekawostki

Błędy w filmie

W scenie w Dachau generał Randolph, trzygwiazdkowy generał, ma na lewym ramieniu naszywkę 101. Dywizji Powietrznodesantowej. Najwyższym rangą oficerem tej dywizji był jej dowódca, generał major Taylor, więc generał tej rangi nie mógł należeć do 101. Dywizji. Ponadto pada polecenie skierowania wszystkich ciężarówek 3. Armii do obozu koncentracyjnego, choć 101. Dywizja Powietrznodesantowa nie była częścią 3. Armii.

W 17. minucie filmu w tle wyraźnie widać amerykańskich żołnierzy trzymających karabiny powtarzalne Mauser K98 lub ich kopie, używane przez armię niemiecką. Tymczasem żołnierze armii USA byli wyposażeni w karabiny M1 Garand. Dodatkowo widoczne karabiny niemieckie nie mają wyciorów.

W filmie Mickey zostaje odznaczony Orderem Imperium Brytyjskiego w stopniu oficera w dywizji wojskowej. Sam medal wygląda poprawnie jako złoty krzyż o rozszerzających się i zakończonych stylizowanymi formami ramionach, jednak wstążka wersji wojskowej powinna mieć perłowoszary pas biegnący środkiem. W filmie pokazano wstążkę z perłowoszarymi krawędziami, co odpowiada wersji cywilnej odznaczenia.

Amerykańscy żołnierze, którzy wyzwolili Dachau, należeli do 42. Dywizji, przydzielonej wówczas do 7. Armii. W retrospekcji zostali jednak przedstawieni jako część 3. Armii.

Tuż przed atakiem na fort Kirk Douglas mówi do Yula Brynnera, że wkrótce zrobi się na tyle jasno, by "czytać ich nekrologi". Tymczasem jest już wyraźnie jasno, a cienie wskazują, że słońce znajduje się niemal w zenicie.

Wszyscy statyści podczas uroczystości na dziedzińcu ubrani są w stroje charakterystyczne dla lat 60., zamiast odpowiadających realiom lat 40.

Kilkakrotnie hełm Johna Wayne’a zmienia oznaczenia ze stopnia generała majora na generała porucznika.

Pułkownik Marcus przed pierwszym wyjazdem wręcza Magdzie swój medal za wzorową służbę. Odznaczenie to przyznawane jest jednak wyłącznie żołnierzom szeregowym. Marcus ukończył West Point i przez całą karierę wojskową był oficerem, więc nie mógł otrzymać tego medalu.

Podczas sceny skoku pojawia się kilka błędów, m.in. pominięcie standardowych procedur przed wyskokiem, takich jak sprawdzenie wyposażenia i głośne potwierdzenie gotowości przez skoczków, a także przenoszenie broni w rękach zamiast w odpowiednio zabezpieczonych torbach na nogach.

W sekwencji nocnego ataku na pozycje wroga pojawia się krótkie ujęcie, w którym Mickey, Asher Gonen i Magda z uwagą przysłuchują się meldunkom z pola walki. W momencie przejścia do tej sceny z lewej strony kadru wycofywany jest klaps filmowy. Po zatrzymaniu obrazu można nawet odczytać widniejący na nim tytuł "Cast a Giant Shadow".

Podczas rozmowy generała z Mickeyem na przyjęciu, tuż przed jego powrotem do Palestyny, pojawia się wzmianka o możliwości zdobycia Medalu Gwiazdy Dawida. Odznaczenie to ustanowiono dopiero w 1970 roku, podczas gdy akcja filmu rozgrywa się w 1948 roku.

Podczas przejazdu autobusem z lotniska pojazd zostaje zaatakowany. W jednej ze scen bohater strzela ze Stena Mk II przez otwór strzelniczy, a tuż obok niego stoi inna osoba z twarzą przy samym oknie wyrzutowym łusek. W rzeczywistości, w trakcie strzelania zostałaby ona zasypana wyrzucanymi łuskami kalibru 9 mm.

Pułkownik Marcus przybywa do Palestyny na początku 1948 roku cywilnym samolotem Boeing Stratocruiser. Tymczasem pierwsze egzemplarze tego modelu trafiły do linii lotniczych dopiero w lutym 1949 roku, czyli niemal rok później.

Na początku filmu Kirk Douglas przebywa w domu towarowym Macy’s i bawi się zabawkami. Wśród nich znajdują się czołg "Tiger Joe Tank" oraz karabin maszynowy "Tommy Burst" firmy Mattel, które wprowadzono dopiero w latach 60. Tymczasem scena datowana jest na 1947 rok.

Gdy pułkownik Marcus wykonuje skok razem ze spadochroniarzami, lampka sygnalizująca gotowość do skoku w samolocie miga na czerwono, choć powinna świecić na zielono.

W scenie retrospekcji pułkownik Marcus bierze udział w desancie powietrznym nad Francją w dniu lądowania w Normandii wraz z 101. Dywizją Powietrznodesantową. Gdy stoi w drzwiach samolotu tuż przed skokiem, wyraźnie widać, że jest dzień, podczas gdy zrzuty spadochroniarzy w D-Day odbywały się w nocy.

Gdy pułkownik Marcus po raz pierwszy spotyka generała Randolpha, w tle widać samolot Curtiss C-46. Niebieski kolor oznaczeń jest zbyt jasny, a maszyna nie ma czarno-białych pasów inwazyjnych, które były malowane na kadłubach i skrzydłach wszystkich samolotów biorących udział w operacji w Normandii. Ponadto zrzuty spadochroniarzy podczas tej operacji odbywały się w nocy, a nie w biały dzień, jak pokazano w filmie.

W scenie retrospekcji generał Randolph ma na ramieniu nieprawidłowe, mieszane oznaczenia 101. Dywizji Powietrznodesantowej. Dolna część z orłem ma prawidłowo czarne tło, jednak górna, z napisem "Airborne", ma błędnie niebieskie tło, które również powinno być czarne. Niebieski kolor byłby właściwy dla 11. lub 82. Dywizji Powietrznodesantowej.

Mundur galowy Johna Wayne’a ma naszywkę 101. Dywizji Powietrznodesantowej, jednak brakuje na nim odznaki spadochronowej.

Napis "Arbeit macht frei" nad bramą obozu w Dachau przedstawiono w formie łuku, charakterystycznego dla Auschwitz. W rzeczywistości w Dachau był on w kształcie prostokąta i umieszczony w ramie bramy.

Choć akcja filmu rozgrywa się w latach 1947–1948, samochód Magdy to Pontiac Star Chief Convertible z 1954 roku.

Gdy pułkownik Marcus wraca z lotniska do swojej chorej żony, przyjeżdża taksówką marki Checker z lat 50. Tymczasem akcja filmu rozgrywa się w latach 1947–1948.

Miejsce kręcenia

Film kręcono w Rzymie (Włochy) oraz w Izraelu.

Pozostałe

Okres zdjęciowy trwał od 17 maja do sierpnia 1965 roku.