Hamnet Opinie

plakat filmu Hamnet

mnq1110

10

nie mam ochoty dyskutować o tym filmie – to co mi zrobił zostawiam dla siebie głęboko w sercu (posklejane teraz szybko na ślinę)

Agatonik

9

Przepięknie zagrane, przepięknie nakręcone. Cóż tu więcej napisać. "Miej serce otwarte". Ach, no i przecudowna muzyka Maxa Richtera❤️

glassofwater7

Martyna Kozłowska

8

Ostatni raz przez Szekspira tak płakałam na studiach i to wcale nie ze wzruszenia.

revoy05

7

niech ktoś powie Mescalowi, że może też zagrać w jakiejś wesołej produkcji, proszę

transformatafouriera

Paweł Służewski

4

Mescal i Buckley robią co mogą, ale scenariusz spycha ich we współudział w tanim i egzaltowanym wyciskaniu widzowskich łez. Zhao próbuje budować świat na malickową modłę, ale do tego potrzebne jest coś więcej niż przebitki na drzewa. Wieloznaczny szekspir wciśnięty w jednoznaczne intencje. Może nie mam serca, bo sala miała płakanko, ale dla mnie to jednak wielkie rozczarowanie. Zwycięzca Oscarów '26?

Milosz12345678910

8

Płakać czy nie płakać? Oto jest pytanie…a odpowiedź okazuje się twierdząca. Chloe Zhao bierze pod lupę Świętego Graala literatury anglosaskiej i odnajduje w nim drugie dno, nawet jeżeli wydaje się, że do tej historii nie da się już nic dopisać. Widzowie bardziej empatyczni nie mogą wejść na seans bez chusteczek. Harmonia pięknych strojów, klimatycznych zdjęć, cudownej scenografii i zniewalającej muzyki tworzy wehikuł do podróży w czasie, a destynacją staje się Anglia przełomu szesnastego i siedemnastego wieku. Kino kostiumowe nie należy do kanonu moich ulubionych gatunków filmowych, lecz ta konkretna produkcja zagrała na moich strunach emocjonalnych melodię, której długo nie zapomnę

Pierrotlefou

Piotr Czerkawski

5

Wiele hałasu o nic

Kupcior1

Film na każdy dzień

10

Kompletne Arcydzieło! Aktorsko i warsztatowo najwyższa półka. Rzadko kiedy film wywołuje we mnie tyle emocji, bardzo Wszystkim polecam ten film.

mimbla78

8

Film subtelnie, ale bez taryfy ulgowej pokazuje pęknięcie między dwojgiem ludzi, którzy przeżywają tę samą stratę, a jednak robią to w sposób całkowicie nieprzystawalny. Żałoba nie zbliża ich do siebie; przeciwnie – ujawnia granice empatii i komunikacji. Piękne zdjęcia.

rotusek

6

Camerimage2025. Niestety kolejny przehajpowany film w karierze Zhao. Płacz widzu, płacz przy akompaniamencie smutnych tematów Maxa Richtera. Ale Buckley i zdjęcia Łukasza Żala znakomite.

patuskie

Patrycja Domagała

8

Najpiękniejsze kinowe katharsis i przypomnienie, dlaczego spędzam przed ekranem tyle czasu. Dość powiedzieć, że płakałam tak długo, aż z mojego cynizmu pozostał tylko słony posmak w kącikach ust. Choć emocjonalny ładunek w czułych dłoniach Chloé otrzymuje traktowanie godne materiałów wybuchowych, nie sądzę, by jego reaktywność stanowiła centrum zainteresowań reżyserki. Ba, z zacięciem humanistki działa wbrew ryzyku (bo wierzę, że wielu przed tą warstwą się wzbroni), spisując emocjonalny alfabet układający się w treść naszych żyć i język sztuki zarazem. Emocje tym samym sytuuje w jednocześnie strategicznym i wzniosłym położeniu: dzielą, łączą, przekraczają ramy czasu, granice życia, śmierci i sztuki.

Wojciech Wójtowicz

5

taki średniaczek, manipulacyjny, obliczony na efekt, kontrolowany smutek. takie głębokie kino dla akademii. żal goated tho

sss_111

6

Prawdziwa sztuka powstaje z cierpienia. Eee... no nie koniecznie. Nie dałem się nabrać. Odczuwam tu kalkulacje ze strony twórców. Reżysersko, zdjęciowo i aktorsko jest KLASA, zwłaszcza Jessie Buckley wznosi się tutaj na wyżyny. Natomiast lekki bałagan narracyjny i wystudiowana ekranowa poetyka sprawiły, że emocjonalnie się odbiłem, a trzeci akt, który ma być emocjonalną petardą, wydał mi się jednak nieco egzaltowany i był ewidentnie zaplanowany przez Chloé Zhao na określone emocje, których w konsekwencji nie poczułem w takim stopniu jak bym chciał. Z plusów: mamy tu naprawdę piękne odwzorowanie epoki, głównie dzięki wspaniałym kostiumom Małgosi Turzańskiej, a także interesujące spojrzenie na dysharmonię w sposobie przeżywania żałoby i próbie poradzenia sobie ze stratą bliskiej osoby. Ostatecznie więcej dostrzegłem w "Hamnecie" matematycznych wyliczeń aniżeli czystej filmowej szczerości. Ale to tylko ja✌️😁

Lucasso22

Łukasz Homziuk

6

Bolesne rozczarowanie. Kocham Chloé Zhao i liczyłem na to, że ten film złamie mi serce, ale nic takiego się nie wydarzyło. Film oddycha, kiedy operuje siłą obrazu; dotykiem, leśnym szeptem i magią ukrytą w codzienności. Czar pryska, kiedy pojawiają się natchnione słowa i ekspresyjne pozy (jest tego sporo). Finalnie to Oscar bait i tyle. Smutne.

Jedrem

Jędrek Lisowski

9

trzeci akt rekompensuje wszystkie wady tego filmu i zamyka moją cyniczną mordę

american_suspect

american_suspect

4

czas zakończyć eksperyment społeczny pod tytułem Paul Mescal

jakubzyla

6

we sie poloz urodzisz dziecko normalnie w domu nie nie ja musze do lasu ja w lesie urodze bo ja ogolnie na kucaka taka z lasu jestem dzika wiedzma i jedna z natura pod drzewem matke mialam tymianek z rozmarynem mieszala

8

Cieszę się że obejrzałem ten film w fazie przedhajpowej (dzięki British Film Festival <3), i nie mając oczekiwań (Nomadland not my land). Jak pozwolisz mu się złapać - nie puści

porker1987

7

Czy wy się ducha Banka nie boicie, żeby umieszczać taki spoiler w opisie fabuły?! Kawałki dobrego kina, ale nie tam, gdzie myślicie.

Piotr_Gozdziejewski

Piotr Goździejewski

9

podsumowaniem tego filmu może być to że po zakończeniu nikt na sali się nie odezwał, ani nie poruszył przez 2 minuty

__JK__

Jakub Kasztelan

8

Płakałem dwa razy

justykob

9

Najbardziej przejmujący i także najsmutniejszy film 2025 roku, z wybitną, nie mającą tym w roku konkurencji rolą Jessie Buckley. Nie byłam jej przesadną fanką, choć doceniałam talent, ale tutaj po prostu wbija w ziemię. Nie wiem, czy nie jest to najlepsza kobieca rola dekady. Rzecz o stracie i o cierpieniu jakie ono z sobą niesie, ale też o tym, jakim katharsis bywa sztuka. Że o o Szekspirze i jego żonie, to akurat najmniej istotne..Chloe Zhao - nie doceniłam Cię, bo "Nomadland" mnie nie porwał.Kajam się - jesteś wielką reżyserką! Zdjęcia Łukasza Żala także warte Oscara, no ale dostaną Amerykany zapewne,niestety....

MalgorzataKrajewska92

Małgorzata Krajewska

8

Co się napłakałam, to moje... Przejmująco piękny film.

8

Wyciskacz łez i prawie pośmiertny dramat Szekspirowski w jednym.

Kr4ju

7

Gdy opowiada o samej sztuce i jej granicach, jest świetny. Nieco gorzej wypadają wątki biograficzne, wpadające miejscami w nudny melodramat. Reżysersko się jednak broni od początku do końca.

1
2
3
4
5
...

plakat filmu Wichrowe wzgórza

Wichrowe wzgórza

plakat filmu Wielki Marty

Wielki Marty

plakat filmu Predator: Strefa zagrożenia

Predator: Strefa zagrożenia

Zobacz repertuar kin