Kultowy b klasowy reżyser Cirio H. Santiago bierze się za bary z kinem rape and revenge. Z jakim skutkiem? Moim zdaniem całkiem niezłym. Carla Harris jest świadkiem jak jej mąż ginie z ręki ulicznego przestępcy, gdy próbował on obronić napastowaną kobietę. Po śmierci męża Carla postanawia wyjechać do rodziców. Tam jednak dochodzi do kolejnej tragedii. Rodzice Carli zostają zamordowani, a ona sama ledwo uchodzi z życiem po brutalnym zbiorowym gwałcie. Sam obraz jest bardzo klasyczny i trzyma się wszystkich ram gatunku. Moim zdaniem jednak odrobinę na siłę pojawił się wątek zamordowanego męża. Kobieta nie przechodzi wcale żałoby, a po przyjeździe do rodzinnego miasta zachowuje się jak gdyby nic się nie stało. W małym stopniu buduje to postać, więc równie dobrze reżyser mógł zrezygnować z tego wątku. Dla samego filmu Carla mogła by być rozwódką albo samotną kobietą, która przyjeżdża do rodziców/rodzinnego miasteczka. Tym wątkiem twórcy moim zdaniem zbliżyli swój obraz do filmu "Życzenie śmierci" z tym, że postać Charles'a Bronson'a zastąpiono kobietą. Dalej jednak mamy już typowe kino R&R. Sama scena gwałtu jest odpowiednio brutalna. Jest też krwawo choć brakowało mi więcej nagości. Montaż a la Krwawy Sam. Jeśli jednak przyjmiemy trójaktowy podział filmu z gatunku R&R to tu najsłabiej wypada drugi akt, czyli rekonwalescencja. Tutaj jej po prostu nie ma, a nasza bohaterka niemal natychmiast rozpoczyna swój marsz po zemstę. To naturalnie najciekawszy etap filmu. Naturalnie zemsta to nie jest prosta rzecz i z każdym kolejnym morderstwem będzie coraz trudniej. Scenariusz przy każdej kolejnej "ofierze" Carli będzie coraz bardziej komplikował jej poczynania. Morderstwa są różnorodne i naprawdę ciekawe. Nasza bohaterka będzie musiała zmierzyć się nie tylko z gwałcicielami, ale też z policją i niemal całym miasteczkiem, a z pewnością z jego męską częścią. I choć do tej pory było krwawo to prawdziwą rzeźnię otrzymamy dopiero w finale. Sekwencja u rzeźnika podnosi ten film na wyższy poziom. Twórcy pokusili się jeszcze o epilog, który jak dla mnie wydał się strasznie naiwny i naciągany. Technicznie film stoi na średnim poziomie. Od taki grindhouse. Aktorzy spisali się całkiem nieźle, jednak postacią brakowało głębi. Zwłaszcza widać u głównej bohaterki. Od reszty postaci w tego typu filmie nie wymagam psychologicznej głębi. Zamiast włączać wątek zmarłego męża twórcy mogli rozbudować drugi akt. Nie jest to z pewnością najlepsza produkcja w tym gatunku, ale seans był przyjemny. "Naga zemsta" to solidny grindhousowy produkt, zaś fani reżysera powinni być naprawdę usatysfakcjonowani.