Młody mężczyzna traci pracę w klubie, którego właścicielem jest gangster. Kiedy zostaje poniżony i pobity, dziadek chłopaka z kompanami wkracza do akcji.

Rok 1918. Wychowany w Baku Cezary Baryka przyjeżdża do niepodległej Polski, którą wcześniej znał jedynie z opowiadań.

Opowieść o dwóch gałęziach rodziny: Złotopolskich i Gabrielach. Dionizy Złotopolski i Eleonora Gabriel byli rodzeństwem, skłóconym przez całe lata. Losy ich dzieci i wnuków są burzliwe, nie zawsze radosne, lecz opowieść o nich jest pełna optymizmu i humoru. Złotopolscy mieszkają we wsi Złotopolice, w której sołtysem był Dionizy Złotopolski. Miejska linia familii żyje w Warszawie. Gabrielowie wywodzą się od Eleonory, siostry - bliźniaczki Dionizego. Syn Eleonory Wiesiek jest komendantem posterunku policji na Dworcu Centralnym. Jego żona Marta prowadzi luksusową kawiarnię.

Sławny aktor przyjeżdża do prowincjonalnego miasteczka, aby zagrać w przedstawieniu. Spotyka nastolatkę, z którą nawiązuje romans.

Czasy PRL-u. Losy pochodzących z różnych grup społecznych mieszkańców nowo wybudowanego warszawskiego bloku.

Trzej przyjaciele, Karol, Maks i Moryc, zakładają fabrykę w Łodzi, chcąc jak najszybciej dorobić się fortuny.

Pracownik muzeum, oskarżony o kradzież obrazu, ukrywa się w przebraniu gosposi.

W miasteczku pojawia się tajemniczy mężczyzna, który przedstawia mieszkańcom różne wersje swojego życia.

Rok 1944, trwa II wojna światowa. Dowództwo AK wydaje rozkaz usunięcia Franza Kutschery - kata Warszawy.

Luty 1945 roku. Grupa polskich ratowników górskich wyrusza w Tatry, aby pomóc znajdującym się za linią frontu rannym radzieckim i słowackim partyzantom.