Nie znalezlismy miasta lub kina odpowiadajacemu Twojemu wyszukiwaniu
Muza
Poznań, ul. Św. Marcin 30
Repertuar dla kina Muza jest odświeżany w każdą środę w godzinach popołudniowych. Aktualizowane są godziny seansów oraz filmy grane w danym kinie. Kup bilety przez stronę wybranego kina lub przez system sprzedaży biletów z jakim kino współpracuje.
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum - rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni - w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.
Niedźwiedź polarny zmuszony jest poruszać się w świecie turystów, strażników przyrody i myśliwych w małej kanadyjskiej miejscowości. Bywa postrzegany jako utrapienie, a granice tego, kto naprawdę należy do wspólnego krajobrazu, stają się niejasne. Churchill w Manitobie, pieszczotliwie nazywane "Światową Stolicą Niedźwiedzi Polarnych", staje się tłem dla filmu, który ukazuje napiętą koegzystencję ludzi i niedźwiedzi. Narracja prowadzona jest oczami inuickiego narratora, którego obserwacje trudno sprowadzić do prostych wniosków. Podważając konwencje tradycyjnych filmów przyrodniczych i stawiając konfrontację ponad moralizowanie, obraz skłania do ponownego przemyślenia roli dzikiej przyrody w roli widowiska.
Vincent Munier wprowadza syna w tajemnice lasów Wogezów, przekazując wiedzę otrzymaną od ojca. Trzy pokolenia, jedna pasja i spotkania z dziką przyrodą.
Opowieść o Danielu, który po zaginięciu nastoletniego syna przeszukuje głębiny Wisły, rozdarty między obawą przed tragicznym skokiem a nadzieją, że jego syn wciąż żyje.
Czy żyjemy w Orwellowskim świecie? Czy wizje autora powieści "1984" są jeszcze fikcją czy raczej naszą rzeczywistością? Film nominowanego do Oscara® Raoula Pecka ukazuje ostatnie miesiące życia George’a Orwella i szuka źródeł kluczowych społeczno-politycznych idei, które łączą jego dystopijną powieść z naszym światem. Podwójne myślenie, algorytmy, nowomowa, dziura pamięci, nieosoba, zbrodnia myślowa czy Wielki Brat - to hasła, które odbijają się dziś szerokim echem, zmuszając do analizy mechanizmów władzy, propagandy i systemowej przemocy. Łącząc fragmenty filmowych adaptacji powieści "1984" z mozaiką obrazów i symboli związanych z XXI wiekiem, reżyser tworzy wielowarstwową narrację, konfrontując proroczy mit Orwella z prawdziwym obliczem naszej rzeczywistości. We współczesnym świecie, pełnym zakłamania, wojen i manipulacji, proste matematyczne równanie 2+2 nie równa się już cztery, lecz pięć. To przesłanie może okazać się dla nas ostatnim ostrzeżeniem.
Trzech chłopaków wraz z tatą jednego z nich od ponad 15 lat co roku wyjeżdża wspólnie na wakacje, by nakręcić kolejny horror w niezwykłych plenerach i tajemniczych miejscach Polski. Nie przypuszczali, że rozpoczęta kiedyś fascynująca przygoda stanie się nieodłączną częścią ich życia. Pomiędzy zabawą w kino, wieczornym ogniskiem i nocą w namiocie, rozprawiają o życiu, o swoich miłościach, rozczarowaniach, porażkach i sukcesach, zastanawiając się, czy ich przyjaźń przetrwa do końca świata.
Ministerstwo Niezapominania pod kierownictwem Tildy Swinton prowadzi pierwszą sprawę: Marianne Faithfull. Artystka była nie tylko muzą Rolling Stonesów - była twarzą i głosem pokolenia '68. Oczerniana przez media, niedoceniana przez branżę muzyczną, przeżyła atak serca i uzależnienie od narkotyków. Mimo trudności wydała 35 płyt, ciągle wymyślając siebie na nowo. Podobnie jak biografia bohaterki, tak i forma tego filmu jest wyjątkowa. Film stwarza własną przestrzeń - gdzieś pomiędzy pamięcią i wyobraźnią, faktami i mitami, ukazując wiele twarzy oraz talentów Marianne Faithfull.
Mariann Sæther, światowej klasy kajakarka ekstremalna, dwukrotna mistrzyni świata i matka dwójki dzieci decyduje się na nie lada wyczyn - pokonanie słynnego wodospadu Aldeyjarfoss na Islandii.
Podczas wojny w Ukrainie obiecująca bokserka zostaje ratowniczką medyczną, a młoda kobieta zajmuje się usługami kurierskimi, przemycając towary przez linię frontu. Jak w greckiej tragedii, dwaj bracia stają po przeciwnych stronach konfliktu, podczas gdy najmłodszy brat żyje bezpiecznie w rodzinie zastępczej w Stanach Zjednoczonych. Poprzez listy, rozmowy wideo i ciche spotkania film bada przynależność, lojalność narodową i linie podziału, które potrafią przeważyć nawet nad więzami krwi. "Mariinka" ma niemal biblijny wydźwięk, ukazując powolne znikanie miasta oraz wytrwałość tych, którzy kiedyś nazywali je domem.
Do norweskiej rodziny od ponad 20 lat co roku trafia tytułowy "Tajemniczy prezent". Pomimo śledztwa, jej nadawca pozostaje anonimowy. Najmłodsi z rodziny, Edle i Brage, postanawiają raz na zawsze rozwiązać tę zagadkę. Ich poszukiwania sprawiają, że to, co zaczęło się jako zabawna rodzinna przygoda, prowadzi do głębszej, poruszającej historii.
Hotel Hilton Addis Ababa jest jednym z najbardziej luksusowych w Afryce. Wybudował go kontrowersyjny cesarz Hajle Syllasje I w przełomowych dla Etiopii latach 60. Ruth Beckermann zagłębia się w złożoną przeszłość i teraźniejszość kraju, poruszając się między tym, co rodzime i obce, między faktem a fikcją. Reżyserka łączy archiwalne materiały z udziałem cesarza z współczesnymi rozmowami prowadzonymi wewnątrz hotelu oraz własnymi refleksjami jako Europejki, poszukując tym samym historycznej prawdy naznaczonej sprzecznościami. Przepych tego miejsca wyraźnie kontrastuje z rzeczywistością otaczającego go miasta: przy przystankach autobusowych tłumy pracowników ciągną się przez dziesiątki metrów, a szkielety wieżowców czekają na dokończenie budowy.
W roku 2014 Elon Musk ujawnił przed publicznością swoje plany dotyczące samochodu autonomicznego. Konsumenci nie wiedzieli, że funkcja "autopilota" Tesli jest daleka od gotowości, a nowi właściciele są wykorzystywani do jej testowania i udoskonalania. Śmiertelny wypadek na Florydzie zapoczątkował długotrwały proces sądowy, mający na celu pociągnięcie Tesli do odpowiedzialności.
Dokument przedstawia portret afgańskiej artystki Sorayi Akhalaghi, która przez kilka lat próbowała uciec z Iranu od przemocowego męża do matki mieszkającej w Europie.
Trzy młode Norweżki zakładają blackmetalowy zespół Witch Club Satan. Zanim się obejrzą, zaczynają grać na największych międzynarodowych festiwalach. Figura czarownicy - symbol przemocy i kontroli nad kobiecym ciałem splata osobiste doświadczenia z pamięcią zbiorową, tworząc transową opowieść o wstydzie, oporze i emancypacji. Narrację filmu budują rytuały, gesty, głos i cielesna obecność bohaterek. Film łączy sztuki wizualne, choreografię i pracę z głosem. Nikoline, Victoria i Johana zakładają zespół, mimo że żadna z nich tak naprawdę nie potrafi grać na instrumentach. To jednak nie ma znaczenia - chcą wykrzyczeć swój sprzeciw wobec patriarchatu. Kamera towarzyszy procesowi odzyskiwania sprawczości i kontroli nad własną narracją. Film nie opowiada historii w klasyczny sposób, lecz buduje przestrzeń, w której prywatne doświadczenie przechodzi w polityczny akt sprzeciwu.
Zaskakujący i bezwzględnie szczery film o chorobie, który okazuje się szaloną odą do życia. Dokumentalna komedia o klarowności, która pojawia się, gdy czas nagle staje się skończony. André Ricciardi to samozwańczy "idiota", który zlekceważył kolonoskopię. Mogła uratować mu życie, ale już jest za późno. Postanawia zamienić swój ostatni rozdział w eksperyment pełen humoru i ciekawości świata. Przez całe życie był dyrektorem kreatywnym w branży reklamowej. Lubił prowokować i nigdy nie wybierał konwencjonalnych dróg. Z własną śmiertelnością postanawia zmierzyć się dokładnie w taki sam sposób.
Silne pragnienie macierzyństwa i narastająca presja ze strony najbliższych popychają Alejandrę do desperackiego kroku - zaczyna udawać, że jest w ciąży. Niewinne kłamstwo szybko przeradza się w coraz bardziej skomplikowaną mistyfikację, którą przez wiele miesięcy musi podtrzymywać przed mężem i rodziną. Z każdym dniem Alejandra coraz głębiej pogrąża się w świecie pozorów, który stopniowo zaczyna przejmować kontrolę nad jej życiem. Gdy napięcie rośnie, a rzeczywistość wymyka się spod kontroli, bohaterka staje przed decyzją, która zaciera granicę między prywatną tajemnicą a publicznym skandalem. Film jest poruszającym portretem kobiety uwięzionej w sieci własnych kłamstw, a zarazem opowieścią o samotności, presji społecznej i desperackiej potrzebie spełnienia marzenia o macierzyństwie.
Tak niewiele wiemy o podziemiach świata, po którym chodzimy. Dla większości z nas to przestrzeń lęku i ciemności, lecz dla nielicznych śmiałków - źródło wiedzy i cudów, jakich nie znajdziemy nigdzie indziej. Oparty na bestsellerze Roberta Macfarlane'a, "Underland" to filmowy dokument, który zabiera nas w podróż do światów rzadko widzianych ludzkimi oczami. Zaczynając w płytkich glebach tuż pod starym jesionem, podążamy wraz z kilkorgiem "astronautów podziemi" do starożytnych świętych jaskiń, zalanych kanałów burzowych, topniejących lodowców, podwodnych komór grobowych oraz głęboko ukrytego pod powierzchnią laboratorium, zbudowanego po to, by zgłębiać tajemnice wszechświata.
Znamię, które rzekomo przynosi nieszczęście, jest bodźcem zmuszającym Chinkę do zmierzenia się z tradycją, chorobą oraz kruchymi więzami miłości i rodziny.
13 maja 2021 roku w dzielnicy Pollokshields w Glasgow, jednej z najbardziej zróżnicowanych społeczności w Szkocji, brytyjski Home Office przeprowadził rano nalot na dom dwóch Sikhów i próbował ich deportować. Natychmiast wywołało to sprzeciw sąsiadów, którzy zorganizowali masowy protest i ruszyli na Kenmure Street, by temu zapobiec. Wkrótce dołączyli do nich inni mieszkańcy, przyciągnięci przez media społecznościowe. Otoczyli pojazd służb imigracyjnych, blokując go przez wiele godzin, co doprowadziło do zatrzymania ulicy i w efekcie uwolnienia mężczyzn. Film dokumentuje ten spontaniczny akt obywatelskiego oporu i ducha walki z establishmentem. Łączy nagrania nadesłane przez uczestników protestu, materiały archiwalne oraz sceny odtworzone na podstawie relacji świadków, oddając atmosferę tej wyjątkowej, ośmiogodzinnej konfrontacji. Pokazuje siłę społecznej solidarności oraz skuteczność pokojowego protestu i wspólnego działania.
Film zabiera nas za zamknięte drzwi laboratoriów, w których naukowcy eksperymentują na zwierzętach. Dla niektórych są oni bohaterami, dla innych - potworami. Wielu jednak nawiązuje prawdziwą więź ze zwierzętami i zmaga się z etycznym ciężarem tzw. "kompleksu opieki i zabijania". Film zadaje pytanie, czy krzywdzenie zwierząt w imię nauki można usprawiedliwić i przedstawia dowody, argumenty oraz emocje obu stron debaty. Obserwujemy nagrania z laboratoriów, słuchamy sprzecznych głosów przeciwników i zwolenników eksperymentów, w tym wypowiedzi badaczy, którzy doświadczyli traumy z powodu tego, co widzieli i robili.
W sierpniu 2022 roku Salman Rushdie został brutalnie zaatakowany na scenie, otrzymując piętnaście ciosów nożem. Film jest poruszającym studium jego fizycznej i duchowej regeneracji oraz opowieścią o sile twórcy, dla którego pisanie pozostaje aktem oporu. Rushdie prowadzi widza przez historię swojej kariery, kulisy warsztatu pisarskiego i kulturowy ciężar własnej twórczości. Mierzy się z pytaniami o przemoc, przebaczenie i wolność ekspresji, które dziś wybrzmiewają z wyjątkową mocą. Istotnym elementem filmu jest narracja oparta na pamiętniku z 2024 roku, "Nóż. Rozważania po próbie zabójstwa", wykorzystana w sposób przejmujący i poetycki. Kulminacją tej opowieści jest powrót autora po roku na miejsce zamachu i słowa: "Stoję w miejscu, w którym upadłem" - gest, który staje się symbolem odwagi, pamięci i niezłomności.
32-letnia aspirująca artystka wychowana w Pekinie w latach 90., a dziś mieszkająca w Berlinie, funkcjonuje pomiędzy dwoma skrajnie różnymi światami: alternatywną, chaotyczną i progresywną sceną niemieckiej stolicy oraz tradycyjnym, konserwatywnym i uporządkowanym życiem rodzinnym w Chinach. Każdy powrót do domu oznacza dla niej konieczność ponownego zdefiniowania własnej tożsamości, ambicji i relacji z innymi. Film z lekkością i autoironią ukazuje doświadczenie kulturowego zderzenia światów - nieustannego dostosowywania się do sprzecznych norm, oczekiwań i wartości narzucanych przez Wschód i Zachód. Tytułowe "dwie góry" stają się metaforą ciężaru tych sprzecznych presji: z jednej strony wolności, indywidualizmu i artystycznego eksperymentu, z drugiej - tradycji, rodziny i lojalności wobec własnych korzeni. Łącząc osobistą perspektywę z uniwersalnym pytaniem o przynależność, film opowiada o migracji nie jako jednorazowym geście, lecz jako nieustannym procesie negocjowania swojego miejsca w zglobalizowanym, a zarazem głęboko spolaryzowanym świecie.
Destrukcyjna męskość rozprzestrzenia się na całym świecie, ograniczając szanse zarówno kobiet, jak i ludzi w ogóle. Konfrontując się z "manosferą" i wystawiając się na jej wpływ, Hampus Linder analizuje i podważa dominujące normy męskości.
Palestyńczyk, Żyd i zaratusztrianin, którzy są lekarzami i znaleźli się pod ostrzałem, ryzykują życiem, żeby ratować ludzi i ujawnić prawdę o ludobójstwie w Strefie Gazy.
W 1987 roku Marlee Matlin została pierwszą g/Głuchą aktorką nagrodzoną Oscarem® za rolę w filmie "Dzieci gorszego Boga" i w wieku 21 lat znalazła się w centrum uwagi. Dokonała przełomu w historii kina i dla wielu Amerykanów z dnia na dzień stała się symboliczną nieformalną reprezentantką społeczności g/Głuchych w Stanach. Opowiadając swoją historię w amerykańskim języku migowym (ASL), Matlin z niezwykłą szczerością mierzy się z ceną bycia pionierką - presją oczekiwań, stereotypami i samotnością towarzyszącą przełamywaniu barier i przecieraniu nowych szlaków. Film nie tylko dokumentuje jej błyskotliwą i burzliwą karierę oraz życie, lecz staje się też refleksją nad widzialnością, tożsamością i siłą reprezentacji, pokazując, jak jednostkowy sukces może zmienić społeczne postrzeganie całej wspólnoty.
Hussein Darby to ostatni kinooperator Cinema Jenin. Niczym bohater Cinema Paradiso odbywa podróż, aby uruchomić 50-letni projektor, jednocześnie próbując uchwycić ostatnie wspomnienie tego, co przeminęło.
Film przybliża historię ukraińskich kobiet, które po doświadczeniu przemocy seksualnej (CRSV) oraz tortur w trakcie rosyjskiej inwazji na Ukrainę odmawiają milczenia. Iryna Dowhan, jedna z kobiet, które były torturowane, dziś dokumentuje świadectwa poszkodowanych kobiet znajdujących się na wyzwolonych terytoriach Ukrainy. Dzięki niej film tworzy zbiorowy portret traumy, jednocześnie otwierając przestrzeń na nadzieję. Iryna, wraz z innymi ocalałymi kobietami przekształca swój ból w siłę na rzecz prawdy, sprawiedliwości i wzajemnego wsparcia.
Czym jest funk? To pytanie okazuje się znacznie bardziej złożone, niż nam się wydaje. "Potrzebujemy tylko perkusisty" - mówił kiedyś Sly Stone. Czy to muzyka, w której liczy się przede wszystkim rytm? Film idzie głębiej. Funk stał się ścieżką dźwiękową końca lat 60. XX wieku, gdy Afroamerykanie coraz odważniej i wyraźniej wyrażali swoją tożsamość. W pełnym energii filmie oglądamy olśniewające występy artystów takich, jak James Brown, Sly & the Family Stone, Parliament Funkadelic, Labelle, Fela Kuti, a także twórców, którzy pojawili się później. W tę muzyczną opowieść zostały wplecione wywiady ze współczesnymi muzykami i ambasadorami funku, takimi jak Questlove, Prince Paul i David Byrne, którzy omawiają rozległą konstelację tego brzmienia - od powojennej polityki, socjologii i nauki, po korzenie legendarnych rytmów.
Juma Xipaia to rdzenna przywódczyni z brazylijskiej Amazonii, która z odległej wioski trafia na szczyty władzy jako pierwsza w Brazylii Sekretarz ds. Praw Ludności Rdzennej.