Nie znalezlismy miasta lub kina odpowiadajacemu Twojemu wyszukiwaniu
Atlantic
Warszawa, Chmielna 33
Repertuar dla kina Atlantic jest odświeżany w każdą środę w godzinach popołudniowych. Aktualizowane są godziny seansów oraz filmy grane w danym kinie. Kup bilety przez stronę wybranego kina lub przez system sprzedaży biletów z jakim kino współpracuje.
Miranda Priestly walczy ze swoją byłą asystentką Emily - a obecnie rywalką na kierowniczym stanowisku - konkurują o wpływy i przychody z reklam w czasach upadającej prasy papierowej.
Rodzina żyjąca samowystarczalnie na norweskiej farmie doświadcza tragedii, która wywraca ich życie do góry nogami. Film, wplatając prywatne zdjęcia i materiały wideo, ukazuje ich próbę znalezienia nowej drogi życia w czasach smutku.
Hussein Darby to ostatni kinooperator Cinema Jenin. Niczym bohater Cinema Paradiso odbywa podróż, aby uruchomić 50-letni projektor, jednocześnie próbując uchwycić ostatnie wspomnienie tego, co przeminęło.
Dwunastu przysięgłych, sprzeczne dowody i emocje, które mogą zmienić wszystko. Każdy argument ma znaczenie, a ostateczna decyzja należy do widza. Czy dziennikarz Ian Bailey rzeczywiście zabił producentkę Sophie Toscan du Plantier? Prawda zaczyna się od wątpliwości.
Filmowa podróż w świat niewidzialnych zapachów i chemicznych sygnałów rządzących życiem roślin. W Zurychu zespół badawczy kierowany przez wybitną neurobiolożkę i chemiczkę Consuelo De Moraes jest o krok od odkrycia florigenu - legendarnej substancji odpowiedzialnej za natychmiastowe kwitnienie roślin, która od dziesięcioleci jest obiektem poszukiwań naukowców na całym świecie. Film pokazuje, że rośliny nie są biernymi organizmami: komunikują się ze sobą i z owadami za pomocą lotnych związków zapachowych. Publicystka i badaczka Florianne Koechlin odkrywa zaskakujący "język" zapachów, dzięki któremu rośliny ostrzegają się nawzajem przed zagrożeniem lub przyciągają zapylaczy z niezwykłą precyzją. Artystyczny duet - Gerda Steiner i Jörg Lenzlinger - tworzy immersyjne instalacje, które podważają granice między naturą a tym, co sztuczne, przekładając skomplikowane procesy biologiczne na język sztuki współczesnej. Film zachwyca wizualnie, pokazując niewidzialną warstwę rzeczywistości i jest refleksją nad relacją człowieka i natury w dobie zmian klimatycznych. Stawia etyczne pytanie: jak nowe odkrycia wpłyną na delikatne ekosystemy i czy człowiek potrafi wykorzystać je bez szkody dla wspólnego świata roślin, zwierząt i ludzi?
Po ponad 20 latach służby w lotnictwie marynarki wojennej, Pete "Maverick" Mitchell zostaje wezwany do legendarnej szkoły Top Gun. Ma wyszkolić nowe pokolenie pilotów do niezwykle trudnej misji.
Poetycka opowieść o pamięci, przemijaniu i utracie tego, co wydaje się niezniszczalne. Gdy lodowce Islandii topnieją, a ukochani dziadkowie odchodzą, islandzki pisarz Andri Snær Magnason przekształca swoje bogate archiwum - rodzinne zdjęcia, nagrania, mity i pieśni - w rodzaj kapsuły czasu, mającej zachować to, co ucieka: wspomnienia, rodzinę, czas i wodę. W obliczu nieuchronnych zmian klimatu film łączy osobistą stratę z uniwersalnym pytaniem o przemijanie i sposoby zachowywania wspomnień. To poetyckie spojrzenie na relację między pamięcią międzypokoleniową a historią zaklętą w lodzie.
Znamię, które rzekomo przynosi nieszczęście, jest bodźcem zmuszającym Chinkę do zmierzenia się z tradycją, chorobą oraz kruchymi więzami miłości i rodziny.
Pełnometrażowy debiut dokumentalny Brydie O'Connor oparty jest na dogłębnej eksploracji archiwów oraz twórczości Barbary Hammer – pionierskiej, eksperymentalnej filmowczyni lesbijsko-queerowej. Wykorzystując ponad sto filmów, niezliczone godziny niepublikowanych materiałów, zdjęcia, listy, szkice oraz głos samej Hammer, O'Connor ukazuje życie, twórczość i trwały wpływ artystki na kino i sztukę eksperymentalną. Hammer przez całe życie dokumentowała własne doświadczenia, ciało i tożsamość, tworząc narrację osobistą i społeczną, będącą próbą "trwania wiecznie". Jej prace stały się inspiracją i fundamentem dla kolejnych pokoleń twórczyń queer. Film powstał na bazie wcześniejszego krótkometrażowego projektu "Love, Barbara" (2022).
Wobec groźby rozpoczęcia górnictwa głębinowego biolodzy ścigają się z czasem, aby zebrać i nadać nazwy nieodkrytym gatunkom żyjącym w otchłani, ostatnim pustkowiu na Ziemi.
Czym jest funk? To pytanie okazuje się znacznie bardziej złożone, niż nam się wydaje. "Potrzebujemy tylko perkusisty" - mówił kiedyś Sly Stone. Czy to muzyka, w której liczy się przede wszystkim rytm? Film idzie głębiej. Funk stał się ścieżką dźwiękową końca lat 60. XX wieku, gdy Afroamerykanie coraz odważniej i wyraźniej wyrażali swoją tożsamość. W pełnym energii filmie oglądamy olśniewające występy artystów takich, jak James Brown, Sly & the Family Stone, Parliament Funkadelic, Labelle, Fela Kuti, a także twórców, którzy pojawili się później. W tę muzyczną opowieść zostały wplecione wywiady ze współczesnymi muzykami i ambasadorami funku, takimi jak Questlove, Prince Paul i David Byrne, którzy omawiają rozległą konstelację tego brzmienia - od powojennej polityki, socjologii i nauki, po korzenie legendarnych rytmów.
Jean Carroll, jako pierwsza kobieta-redaktorka w magazynach "Esquire", "Playboy" i "Outside", na nowo zdefiniowała rolę kobiet. Jest też jedyną kobietą, która dwukrotnie wygrała w sądzie z Donaldem Trumpem sprawę o napaść seksualną.
Ewa Benesz postanawia opuścić Włochy i powrócić do Lublina, miasta, z którego uciekła w latach 80. podczas stanu wojennego w Polsce. Postępujący wiek zmusza ją do zaprzestania prowadzenia warsztatów, w których uczestniczą ludzie z całego świata. Musi pożegnać się ze swoimi uczniami. Praktyka teatralna i badania Ewy czerpią z tradycji i metodologii, które można przekazać wyłącznie osobiście, więc istnieje duże ryzyko, że jej wiedza zostanie utracona na zawsze. Po powrocie do Polski zmaga się z cichym ciężarem życia spędzonego z dala od domu. Aktorka Ewa Benesz jest absolwentką Uniwersytetu Lubelskiego i Akademii Sztuk Teatralnych w Warszawie. W latach 70. pracowała w Instytucie Aktora - Teatrze Laboratorium kierowanym przez Jerzego Grotowskiego, gdzie poznała Petera Brooka. W latach 1981 - 1996 współpracowała z Reną Mirecką przy projektach parateatralnych realizowanych w Europie, Izraelu i Ameryce. Od 1997 roku organizuje własne warsztaty parateatralne i teatralne. Do powrotu do Polski mieszkała w górach Sardynii, gdzie prowadziła praktyczne badania inspirowane starożytnymi sanskryckimi tekstami wedyjskimi i mitami kosmogonicznymi.
Nadopiekuńcza mama? Jest. Milczący tata? Też. Kryzys twórczy i uczucie niespełnienia? Są! Artysta Arek Pasożyt naprawdę ma pod górkę. By uporać się z problemami, po raz pierwszy wyjeżdża w Tatry. Tam trafia na ślad największego obrazu w historii Polski (115 x 16 m!) – monumentalnej Panoramy Tatr, która zaginęła ponad 130 lat temu. Chcąc ją odnaleźć, rusza rowerem przez wsie Podhala. Ale czy z mamą nadzorującą każdy jego krok ma szansę dokonać czegoś wielkiego? Film, w którym każdy marzyciel odnajdzie cząstkę siebie.
Młoda Syryjka Isra’a i jej rodzina uciekają z bombardowanego Aleppo do Niemiec, by rozpocząć nowe życie. Przez dekadę kamera towarzyszy im w doświadczeniach wojennych, wygnaniu i adaptacji w obcym kraju, ukazując złożoność uchodźczych losów. Film pokazuje dojrzewanie Isra’i - od dziecka do młodej kobiety uczącej się języka, budującej relacje i nową tożsamość – oraz rodzinne przemiany, zmagania z trudną przeszłością i poszukiwanie przynależności. Historia kończy się powrotem bohaterki do ojczyzny. Co na nią tam czeka?
Trzydzieści lat wojny, siedem milionów wysiedlonych, dziesięć milionów zabitych - tak wygląda brutalna rzeczywistość konfliktu we wschodniej Demokratycznej Republice Konga, jednego z najdłuższych i najbardziej niszczących na kontynencie afrykańskim. Film przenosi nas w sam środek chaosu miasta Goma, stolicy prowincji Północne Kivu. W styczniu 2025 roku miasto pada łupem rebeliantów z ugrupowania M23, wspieranych częściowo przez siły z sąsiednich krajów. W ciągu czterech dni pokonują oni armię kongijską i związane z nią siły z innych państw, najemników oraz oddziały cywilne, pomimo bliskiej obecności największej bazy pokojowej ONZ - MONUSCO. Reżyser filmu, pochodzący z Gomy i świadek tragicznych wydarzeń, używa kamery jako narzędzia oporu. Dokumentuje codzienne życie mieszkańców - ich umiejętność przetrwania, niezwykłą kreatywność i miłość do sztuki oraz zmagania z rzeczywistością wojny. Nie ogranicza się do reportażu o konflikcie - ukazuje ludzką determinację, chęć życia i odporność lokalnej społeczności, która pomimo traum, strat i nieustających walk, nadal pragnie normalnego funkcjonowania. To opowieść o przetrwaniu w świecie, gdzie historia zatacza koło, a ludzie podnoszą głowy w obliczu niekończącej się wojny, chaosu i politycznej bezsilności.
W obliczu globalnych zagrożeń i wyzwań ekologicznych film zabiera nas w niezwykłą podróż po ekosystemach, których mogliśmy wcześniej nie znać. Ukazuje naukowców i rolników z różnych kultur, mówiących różnymi językami, którzy przedstawiają wizję współpracy i innowacji. Film zadaje pytanie, czy ekologiczna współzależność może powstrzymać nas przed dystopijną przyszłością? Zachwycające ujęcia na lądzie i wodzie nie tylko dają nadzieję, lecz także przypominają, dlaczego ochrona i ratowanie naszej planety są dziś tak istotne.
Każdy skrywa jakąś tajemnicę. Miał się o tym przekonać Didrik, którego ojciec za dnia był dziennikarzem telewizyjnym, a w nocy zamieniał się w tajnego agenta. Główny bohater filmu próbuje dowiedzieć się, na ile to, co wiedział o ojcu, było iluzją. Film, częściowo zrealizowany w konwencji detektywistycznej, jednocześnie zadaje pytania o zaufanie, które staje pod znakiem zapytania w obliczu rodzinnych tajemnic.
W październiku 1985 roku w Kalifornii palestyńsko-amerykański działacz Alex Odeh zginął w wyniku wybuchu bomby-pułapki podłożonej w jego biurze. Sprawa nigdy nie została rozwiązana pomimo wyraźnych dowodów. Czy temu filmowemu śledztwu uda się dociec prawdy?
Portret codziennego życia i pracy kobiet zatrudnionych w jednej z największych fabryk elektroniki w prowincji Bắc Ninh w Wietnamie. Zatrudnionych jest tam 80 000 kobiet, które stanowią około 80 % załogi i pracują w rygorze długich, 12‑godzinnych zmian w dzień i w nocy, pod ciągłą kontrolą oraz stałą presją wydajności. Poznajemy fizyczne i emocjonalne wyzwania pracy przy taśmie montażowej oraz wpływ tych warunków na tożsamość, relacje rodzinne oraz marzenia młodych Wietnamek o lepszej przyszłości. Film łączy obserwacyjny styl dokumentalny z parateatralnymi rekonstrukcjami oraz etnograficznym spojrzeniem na pracę we współczesnej fabryce. Powtarzalność działań, monotonia maszyn i surowa estetyka przestrzeni fabryki kontrastują z indywidualnością, wytrwałością i solidarnością zatrudnionych w niej pracownic. Film stawia pytania o wyzysk i rolę płci w globalnym systemie produkcji oraz ekonomii, a także o prawa kobiet w pracy oraz koszty, jakie w wymiarze indywidualnym i rodzinnym ponoszą one w dobie transformacji.
Krótko po 7 października 2023 roku Anat wraca do miejsca, które kiedyś było jej domem. Błąka się po spalonym kibucu i polach, teraz pełnych maszyn zagłady. Za ogrodzeniem Strefa Gazy jest systematycznie unicestwiana.
Zanim Oliver Frljić wystawił na scenach warszawskiego Teatru Powszechnego "Klątwę" i zyskał miano najbardziej znienawidzonego reżysera teatralnego polskiej prawicy, analogiczny tytuł zapewnił sobie w rodzimej Chorwacji. W 2013 roku spektaklem "Aleksandra Zec" wbił kij w mrowisko lokalnego konfliktu chorwacko-serbskiego. Przenosząc na scenę teatru autentyczną historię zamordowanej w 1991 roku 12-letniej Serbki, ożywił stare demony. Odpowiedzialni za tę śmierć Chorwaci nigdy nie zostali ukarani. W "Serbce" jesteśmy świadkami prac nad realizacją spektaklu, pierwszych prób czytanych, ćwiczeń dramaturgicznych i prywatnych przygotowań aktorów. Wraz ze zbliżającą się premierą narastają konflikty, jeden z aktorów polemizuje z reżyserem, a grająca w spektaklu nastolatka zastanawia się, czy ujawnienie serbskiej narodowości nie spotka się z agresją otoczenia. Na scenie ożywają nieprzepracowane kolektywne traumy i indywidualne lęki. Emocje, eskalowane przez reżysera na potrzeby przedstawienia, nie zawsze znajdują bezpieczne ujście, a nad teatrem zbierają się czarne chmury.
Katia i Maurice Krafft przez 25 lat podróżowali do wszystkich wulkanów, stając się najsłynniejszymi wulkanologami na świecie. Zginęli podczas wybuchu wulkanu w Japonii w 1991 roku.