rosarium

nie podano imienia i nazwiska

Wpis został dodany do obserwowanych

Zarządzać obserwowanymi blogami i wpisami możesz na stronie Obserwuję > blogi

Obserwujesz ten wpis

Zarządzać obserwowanymi blogami i wpisami możesz na stronie Obserwuję > blogi

Przestałeś obserwować wpis

Blog został dodany do obserwowanych

Zarządzać obserwowanymi blogami i wpisami możesz na stronie Obserwuję > blogi

Obserwujesz tego bloga

Zarządzać obserwowanymi blogami i wpisami możesz na stronie Obserwuję > blogi

Przestałeś obserwować bloga

Poetycka dusza z Prince Edward Island
| 16 zdjęć | 6 komentarzy
 
Znana na całym świecie ze swojego cyklu opowieści o Ani Shirley, mniej znana z innych powieści, setek opowiadań i wierszy. Nad jej książkami śmiały się i wzruszały całe pokolenia dziewcząt. Dla wielu z nich stały się one ukochaną lekturą na całe życie, jak dobre wspomnienia, do których się wraca po ukojenie i nadzieję.

Kim była Lucy Maud Montgomery i jaka to tajemnica wciąż żyje w jej książkach, podczas gdy ona sama dawno odeszła?
Maud Montgomery urodziła się w Kanadzie, w latach, gdy krajem pachnącym żywicą wstrząsały krwawe konflikty na tle etnicznym. Dziwne i ciekawe to były czasy. Można powiedzieć, że za życia Montgomery zbiegły się trzy odmienne epoki, co wywarło silny wpływ także na osobowość i twórczość pisarki.
Pierwsza, to stary sztywny ład, dorobek kulturowy nasto-wiecznych pokoleń: tradycje rodowe, obyczaje, stereotypy (przeciw którym buntują się bohaterki powieści). Druga sprawa – również sięgająca w przeszłość – to dzikie, oryginalne oblicze Kanady słynącej z romantycznych losów awanturników Północy; będącej niestety również symbolem wyzysku i bezprawia białych osadników wobec rdzennej ludności. Trzecia kwestia, to nadchodzący wiek XX, ze swoim rozwojem technicznym, totalną zmianą kulturową, z cieniem wojen wiszącym za oceanem, nad Starym Kontynentem...
Czytelniczki kojarzą czasy Autorki raczej z romantycznymi sukniami i college'em, ale warto wiedzieć też to, że u progu XX stulecia Indianie i francuscy Metysi znad rzeki Saskatchewan (gdzie przez rok bawiła młoda Montgomery) nie mieli praktycznie żadnych praw.
Echa ówczesnych wydarzeń można odnaleźć w książkach i pamiętnikach Maud Montgomery. Uważny czytelnik znajdzie wpływy trzech aspektów epoki, o których wspomniałam.
Natomiast czwarty – najważniejszy – czynnik składający się na te niepowtarzalne książki, zawdzięczamy samej Autorce. Jej talentowi literackiemu i niezwykłej, zagadkowej osobowości.

Tutaj znajdziecie porządną biografię L.M. Montgomery (w języku angielskim):
http://www.lmmrc.ca/chronology_1874-1907.html
http://www.lmmrc.ca/chronology_1908-1942.html
http://www.lmmrc.ca/biography.html

Studia, praca, związki, rodzina, sukcesy, śmierć... zwyczajne punkty, które można wyodrębnić w każdym żywocie. Beznamiętne fakty.
Ale życiorys mówi przecież o człowieku, który żył, odczuwał, myślał własnymi drogami.
Tylko od tego, czy podążał utartymi ścieżkami, czy przecierał indywidualne szlaki, zależy krzywa jego 'biografii'. Jedna z miliardów kresek, odchodzących w zapomnienie, czy też zdumiewająca krzywa, o której ktoś kiedyś napisze... kilka beznamiętnych słów...?

Ileż pasji może się ukrywać pod 1896-97: nauczała w Belmont – trudów w pocie czoła, satysfakcji i rozczarowań! A zakochała się w Hermanie Leardzie? Punkcik, ale jakże bolesny! Serce Maud Montgomery zwijało się z bólu przez przeszło tysiąc dziewięćdziesiąt pięć dni... blizna pozostała na całe życie. Jej drugie dziecko, Hugh Alexander zmarł po urodzeniu 13 sierpnia - pozostawiam to Waszej wrażliwości...

Autorka Ani z Zielonego Wzgórza nie miała łatwego życia. Śmiało można stwierdzić, że wiele razy mocno dało jej w kość. Skąd więc ta (udzielająca się czytelnikowi) radość życia w jej książkach? Miliony słów przekazujących ogromny ładunek uczuciowy, piękno. Do samego końca ( Ania ze Złotego Brzegu napisana 3 lata przed śmiercią) przelewała w pisanie swoją miłość do życia.

Nie próbuj pisać o rzeczach, których nie czujesz... to będzie klęska... echo nic nie warte. - to zdanie Montgomery włożyła w usta nauczyciela Emilki z Księżycowego Nowiu. Autorka pisała tylko o tym, czego osobiście doświadczyła, co czuła.
Poprzez Czary Marigold, Anię z Zielonego Wzgórza czy Złocistą drogę możemy zobaczyć jej skromne, lecz barwne, czarodziejskie dzieciństwo (o jakim nawet nie śnią dzieci epoki komputerów), fascynację pięknem przyrody, towarzyszącą jej przez całe życie. Niezwykła to artystka, stara Matka Natura, która tworzy dla samej radości tworzenia, a nie z pustej chęci strojenia się.
Jeśli mowa o strojeniu się, nastoletnia Maud uwielbiała to – była wesołą, aktywną dziewczyną, lubiącą dobrą zabawę i towarzystwo przyjaciół.
Z wiekiem uwidaczniała się w niej subtelniejsza strona charakteru, zmieniała się w kobietę mądrą, wrażliwą, smakującą życie.
Niektóre z nas potrafią przypomnieć sobie dokładnie pewne kamienie milowe na drodze życia – cudowną godzinę, w której dziecko staje się dziewczyną, a także czarodziejską i piękną – lub druzgocącą i straszną – godzinę, w której dziewczyna nagle staje się kobietą... budzącą dreszcz godzinę, w której zdajemy sobie sprawę z tego, że młodość pozostała nieodwołalnie za nami – spokojną, pełną smutku godzinę, w której uświadamiamy sobie, że jesteśmy już stare. (...) Każde doświadczenie wzbogaca nasze życie i im jest głębsze, tym większe bogactwo przynosi.

Maud przez 68 lat zgromadziła w sercu wielkie bogactwo – nie każdy potrafiłby wyciągnąć tyle korzyści z ciężkich doświadczeń, by mieć jeszcze siłę na pełną, szaloną miłość do życia i dzielić się nią z innymi. Pisarka przelewała swoje piękno w literaturę, ale i ona dawała jej coś w zamian. Powieści – wszystkie oprócz jednej – osadzone na ukochanej Wyspie Księcia Edwarda, przenosiły ją w rodzinne strony, do których tęskniła, mieszkając w Ontario.

Czemu dziewczyny tak kochają nieśmiertelne opowieści kanadyjskiej Autorki? Lucy Maud Montgomery ujęła to najprościej: Przepaść między młodością, a sędziwym wiekiem jest zbyt szeroka, by przerzucić nad nią most – wyjątkiem są ci, których serca nigdy się nie starzeją.
 


Udostępnij

komentarze

Widzę, że mamy podobne upodobania: książki fantastyczne i nie tylko, Enya, Celine Dion, soundtrack Z Lotr-a ... Dodaję Cię do ulubionych :) Pozdrawiam

P.S. Czy masz może piosenkę The Grace of Valar???

Dodaję do ulubionych - tak jak ja lubisz książki, Celine i Grobana, a teraz Montgomery... Jej książki są cudowne, oprócz sagi o Ani Shirley (z której ostatnia część najbardziej mi się podobała) należy wspomnieć o cudnym "Błękitnym Zamku". Ten ostatni jest jedyną książką, którą przeczytałam kilka razy. Piękna!

Kto nie czytał, polecam Emilkę, wszystkie trzy części. UWIELBIAM. ;)
Reszta też urocza, po prostu urocza... I taka klimatyczna, nastrojowa, niepowtarzalna... Za wyjątkiem Ani, ale jedną wpadkę można autorce wybaczyć :)

$comment.user użytkownik usunięty

Bardzo lubię Anię z Zielonego Wzgórza , Enyę i Tolkiena. Dodałam Cię do ulubionych...

Uwielbiam wszystkie książki L. M . Montgomery, czytałam je... nie przesadzę jeśli napisze, że po kilkanaście razy :) mam w swojej kolekcji wszystkie i teraz znów je powtarzam ;))) Moje ulubione to chyba "Emilka ze Srebrnego Nowiu" i "Wakacje na starej farmie", ale w sumie to kocham każdą z tych książek :)

Pozdrawiam serdecznie! ;)))

Ciekawa pisarka, dzięki której mamy tyle świetnych książek. Jej książki będę czytane przez wiele lat i jeszcze wiele dziewczyn się dowie, że rudych włosów nie przefarbujesz od razu na czarno;) Przeczytałam całą serię Ani z Zielonego Wzgórza, ale lubię ją nie tylko za te książki. Miejsca, w którym osadzała bohaterów książek, zawsze były dla mnie niezwykłe. Może dlatego, że nie znam na tyle dobrze mapy Kanady i jej wysepek oraz przez epokę w której toczy się akcja.
Pozdrawiam

Zgłoś nadużycie

Opisz, dlaczego uważasz, że ten wpis nie jest zgodny z regulaminem serwisu:

Wpis został dodany do obserwowanych

Zarządzać obserwowanymi blogami i wpisami możesz na stronie Obserwuję > blogi

Obserwujesz ten wpis

Zarządzać obserwowanymi blogami i wpisami możesz na stronie Obserwuję > blogi

Przestałeś obserwować wpis

Blog został dodany do obserwowanych

Zarządzać obserwowanymi blogami i wpisami możesz na stronie Obserwuję > blogi

Obserwujesz tego bloga

Zarządzać obserwowanymi blogami i wpisami możesz na stronie Obserwuję > blogi

Przestałeś obserwować bloga

dodaj komentarz
Ostatnio odwiedzone
wyczyść historię