film

Zagubiona autostrada

Lost Highway
1997

2h 15m
7,6 81 tys. ocen
7,6 10 1 81418
7,8 61 krytyków
Saksofonista zostaje aresztowany pod zarzutem zamordowania swojej żony. Po kilku dniach znika z celi, a na jego miejscu pojawia się inny mężczyzna. Zobacz pełny opis
Kryminał
Thriller
Dramat
Top 1997 roku #12
Zagubiona autostrada zobacz zwiastun

reżyseria David Lynch

scenariusz David Lynch, Barry Gifford

produkcja Francja, USA

premiera

Listy powiązane z filmem (106) Odkryj inspiracje na kolejny seans
Nowość
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Na skróty
Zagubiona autostrada
W tym odcinku "Na skróty" wybieramy się na przejażdżkę z Davidem Lynchem. "Zagubiona autostrada" to kultowy film reżysera z 1997 roku, opowieść o saksofoniście, który zostaje aresztowany pod zarzutem zamordowania swojej żony. Po kilku dniach znika z celi, a na jego miejscu pojawia się inny mężczyzna. W obsadzie Bill Pullman, Patricia Arquette, Balthazar Getty, Robert Loggia. Zaprasza Jakub Popielecki.   2020-06-22T09:22:13 PT4M13S https://fwcdn.pl/webv/41/13/54113/54113.6.jpg
podcast

"Mam parę uwag" #104: Żegnamy Davida Lyncha

podcast

ANDRZEJ DRAGAN o Lynchu, Fincherze, Nolanie i Quebonafide

"Zagubiona autostrada" nie bez powodu została okrzyknięta thrillerem wszech czasów. Obok tego psychodelicznego dziecka Davida Lyncha po prostu nie da się obojętnie przejść.  Fred Madison (Bill Pullman) jest dobrze prosperującym jazzowym muzykiem, którego trapią problemy małżeńskie. Z czasem Madisonowie regularnie znajdują przed swoją rezydencją... więcej
"Zagubiona autostrada " rozpoczęła moją przygodę z Davidem Lynchem. Wydawać by się mogło, że tak "dziwny" film może mnie odstraszyć. Na szczęście stało się inaczej.   "Autostrada" zaczyna się dość banalnie. Mamy dobrego muzyka jazzowego (Bill Pullman), którego kariera i życie prywatne kwitnie. Sielankę rodziny przerywają tajemnicze przesyłki z... więcej

Saksofonista Fred Madison (Bill Pullman) znajduje na schodach swej luksusowej rezydencji tajemniczą kasetę video, na której ktoś zarejestrował okrutną zbrodnię popełnioną w sypialni jego domu. Zakrwawioną ofiarą okazuje się być żona Freda, Renee (Patricia Arquette), zabójcą - on sam. Wezwana policja aresztuje muzyka, by po kilku dniach odkryć, że w celi - zamiast żonobójcy - więziony jest nieznany młody mężczyzna...

premiera 15 stycznia 1997 (Światowa) , 25 kwietnia 1997 (Polska premiera kinowa)

boxoffice $3 721 576 na świecie $3 693 229 w USA $28 347 poza USA

budżet $15 000 000

dystrybucja Gutek Film

studio Asymmetrical Productions / CiBy 2000 / Lost Highway Productions LLC

tytuł oryg. Lost Highway

inne tytuły więcej

Sceny filmu, które działy się w hotelu Lost Highway kręcone były w hotelu Amargosa w Dolinie Śmierci, który uważa się za nawiedzony.
Zdjęcia do filmu zrealizowano w Los Angeles, Barstow, na pustyni Mojave i Parku Narodowym Doliny Śmierci (Kalifornia, USA) oraz w Chapel Hill (Północna Karolina, USA).
"Zagubiona autostrada" doczekała się już adaptacji operowej! Muzykę skomponowała Olga Neuwitrh, a libretto opracowała austriacka noblistka, Elfride Jelinek. Premiera miała miejsce w Grazu w 2003 roku.
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych
Uwaga Spoiler! Ten temat może zawierać treści zdradzające fabułę.

Król jest nagi. Kim trzeba być, aby mieć odwagę to powiedzieć?

Zagubiona Autostrada, to kolejny film Lyncha, pod którym na filmwebie pojawiają się setki wpisów typu "nie wiem o co chodziło, ale daję 9/10". Gloria!!!

Niedługo Lynch nakręci bułkę z masłem na tle zachodu słońca. Ktoś potem powie "To idiotyzm. On...

Film zaczyna się w momencie, gdy Renee już nie żyje. Została zabita z powodu rzekomej zdrady.

Historię możemy podzielić na trzy części, które nie mają zaburzonej chronologii:
1) Sen/wyobraźnia (ucieczka przed faktem zabicia żony) Freda – od pierwszej sceny do momentu, gdy zostaje uderzony przez policjanta i...

Nie spodziewałem się takiej miazgi z mózgu... na dzień dzisiejszy 6/10

spotykam się tutaj z opiniami nie tyle co niepochlebnymi, ale takimi, które mówią tylko i wyłącznie o braku sensu w tym filmie, a przeciez jest odwrotnie. właśnie przed chwilą obejrzałam "Zagubioną autostradę" i jestem pewna, że sensu w niej jest dużo.

po pierwsze głowny bohater jest chory. choroba została wywołana...

więcej