film
Małżeństwo z rozsądku
1966
1h 30m
Zamożny handlarz szuka męża dla swojej córki Joanny.
reżyseria Stanisław Bareja
scenariusz Krzysztof Gruszczyński
produkcja Polska
premiera 6 lipca 1967 (Światowa)
nagrody Film otrzymał 2 nominacje
Ranking ról
Nowość
To jeden z moich ulubionych polskich reżyserów, twórca przez lata niedoceniany i często niesłusznie wyśmiewany, mimo że jego kino trafiało w sedno absurdów rzeczywistości, w ponadczasowy spisób demaskowało kretynizm i głupote. Bareja zaczynał od lżejszych, momentami wręcz słodkich, musicalowych komedii, tworzonych w cieniu oczekiwań systemu ale z czasem jego styl ewoluował w stronę ostrej groteski i bezbłędnej diagnozy społecznej, jego filmy stawały się coraz ostrzejsze, bardziej ironiczne i bezlitosne wobec realiów PRL-u. Potrafił przedziurawić rzeczywistość na wylot i pokazać jej prawdziwą twarz, przez co jego filmy często trafiały na opór cenzury, a jednocześnie zyskiwały status kultowych. To kino, które dziś czyta się jak kronikę absurdu, pełną celnych obserwacji, inteligentnego humoru i slapstickowych gagów. Gdyby tworzył dzisiaj, jestem przekonany, że jego spojrzenie na rzeczywistość byłoby tak trafne i bezlitosne, że wielu politycznych pajaców mogłoby się przestraszyć własnego odbicia w Barejowskim lustrze.
Opis filmu Małżeństwo z rozsądku
Joanna (Elżbieta Czyżewska), córka dosyć zamożnych handlarzy z dużego bazaru, zakochana jest w Andrzeju (Daniel Olbrychski), zdolnym, ale ubogim malarzu. Ojciec dziewczyny, Kazimierz Burczyk (Bolesław Płotnicki), postanawia sam znaleźć dla córki odpowiedniego męża. Sprytny handlarz, nie chcąc ujawnić swoich dochodów, szuka kandydata,... czytaj dalej
Informacje o filmie Małżeństwo z rozsądku
premiera 6 lipca 1967 (Światowa)
studio Zespół Filmowy "Rytm" (produkcja)
tytuł oryg. Małżeństwo z rozsądku
inne tytuły The Marriage of Convenience Międzynarodowy
więcej
W scenie walki z ulicznym gangiem Andrzej upada na zakurzoną ulicę i ma widoczny brud na białej koszuli. W kolejnych scenach jego koszula jest jednak czysta.
Film kręcono w Warszawie (Polska).
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Na pierwszym planie Tańca Weselnego występuje Krystyna Mazurówna (blondynka) wraz z Gerardem Wilkiem do jedynej polskiej wersji ówczesnego europejskiego przeboju Letkajenkka, który w wielu językach doczekał się przekładu, a tylko w polskim - oryginalnej, sarmacko-dworkowej wersji autorstwa J.Matuszkiewicza. Ten sam...
Oglałem już drugi raz, Moja ocena to 10/10. Jest to bardzo ciepły (banalna i ciekawa tematyka), muzyczny (dużo i ładnie śpiewają) i historyczny (pokazuje cześć starej Warszawy - Starówkę). Film jak dla mnie w dechę. Stąd go tak cenię. Ciekawe czy znacie podobne filmy do tego?
Owszem, fabułka błaha i niczym się nie wyróżnia na tle ówczesnych komedii polskich, ale dla takiego składu można oglądać nawet pantomimę o lesie. Takich aktorów po prostu już nie uświadczysz w obecnym polskim "kinie":
Bielicka (ciuchowa mamcia), Płotnicki (prywaciarz z pretensjami do wyższych sfer), Kobiela...
Czy ktoś wie, jak się nazywała ta śliczna dziewczyna która na filmie wpadła w oko Zaorskiemu?
Wyjątkowo ładna, ale nie ma o niej ani słowa w obsadzie - ta, która opalała się nago na dachu. Brunetka, ale zagrała rolę typowej blondynki, co jak na owe czasy było ewenementem, bo w latach 60-tych dowcipy o blondynkach jeszcze nie istniały.
Czy była jeszcze później gdzieś obsadzana?
Jakie były jej dalsze...
