Dustin Lee Hoffman

Dustin Hoffman

biografie

(2)
  • Popularność zdobył rolą w filmie "Absolwent". Krytyków zainteresował nie tylko swoją grą, ale również charakterystycznym wyglądem. Popis sztuki aktorskiej dał w roku 1969 w obrazie pt. "Nocny kowboj". Wcielając się tam w rolę Enrico "Ratso" Rizzo, Hoffman stworzył postać tak autentyczną i przekonującą, że wielu ludzi podczas seansu czuło do niego prawdziwe obrzydzenie. Udział w tym filmie przyniósł mu drugą nominację do Oscara. Kolejne role umacniały jego pozycję jako aktora o nieograniczonych możliwościach. W swojej karierze wcielał się w najróżniejsze postaci: człowieka dotkniętego autyzmem ("Rain Man"), kobiety ("Tootsie") czy kapitana piratów ("Hak").

    Hoffman występował również na Broadwayu. Rola Willy'ego Lomana w sztuce "Śmierć komiwojażera" przyniosła mu mieszane recenzje, od zachwytów po potępienie. Wielu krytyków uważało, że nie dorównuje on poprzedniemu odtwórcy tej postaci – Lee J. Cobbowi. Jednak pochwalne opinie przeważyły i Hoffman w 1985 roku wystąpił w telewizyjnej wersji spektaklu.

    Początek lat 90. nie był dla aktora zbyt udany. Kolejne role były oceniane przez krytykę dość nisko. Po filmie "Przypadkowy bohater" zarzucano mu powielanie postaci Ratso z "Nocnego kowboja". Na dobre powrócił na ekrany rolą pułkownika Sama Danielsa w "Epidemii".

  • Dustin Lee Hoffman urodził się 8 sierpnia 1937 roku w Los Angeles, stanie Kalifornia. Jego rodzicami są Lillian Gold, pianistka jazzowa i Harvey Hoffman, scenografa Columbia Pictures. Ma również starszego brata Ronalda, który został adwokatem i ekonomistą.
    Od zawsze marzyła mu się praca w branży filmowej, więc w 1958 roku wstąpił do Pasadena Playhouse, gdzie zaprzyjaźnił się z Gene'em Hackmanem.
    Jako aktor debiutował w sztuce "Tak jest dla bardzo młodego człowieka". Rok później, w 1961 roku, wystąpił na Broadwayu w spektaklu "Kucharz dla pana generała".
    Następnie, tak jak wielu aktorów wtedy, studiował w nowojorskim Actors Studio, gdzie poznawał tajniki metody grania, którą propagował Lee Strasberg. W 1966 roku pojawił się w filmie "The journey of the Fifth Horse", jednak to występ w "Absolwencie" sprawił, że Dustin został zauważony i doceniony. Za rolę w tym obrazie otrzymał swoją pierwszą nominację do Oscara oraz tak prestiżowe nagrody jak Złoty Glob czy brytyjska BAFTA za najbardziej obiecującego aktora. W 1969 roku wcielił się w postać Ratso w "Nocnym kowboju". Za grę w tej produkcji otrzymał kolejną nominację od Amerykańskiej Akademii Sztuki i Wiedzy Filmowej, ostatecznie przegrywając z samym Johnem Waynem. Po występach w takich filmach jak "Mały Wielki Człowiek" czy "Nędznych psach", w 1974 roku w dramacie biograficznym pt. "Lenny" zagrał tytułowego bohatera. Za rolę kontrowersyjnego prezentera kabaretowego otrzymał swoją trzecią nominację do Oscara. Rok 1980 przyniósł mu zasłużoną złotą statuetkę za występ u boku Meryl Streep w dramacie sądowym "Sprawa Kramerów". Trzy lata później ujawnił swój niesamowity talent komediowy i za fenomenalną rolę w "Tootsie" otrzymał kolejną nominację od Akademii, przegrywając z Benem Kingsleyem. W 1989 roku otrzymał swojego, drugiego już, Oscara za poruszającą rolę w dramacie "Rain Man". W 1997 roku na planie filmu pt."Fakty i akty" spotkał się z Robertem De Niro. Za rolę w tym obrazie otrzymał kolejną nominację od Akademii.
    W 1969 roku ożenił się z baletnicą Anne Byrne, z którą ma córkę Jennę. Para rozwiodła się jednak w 1980 roku i Dustin ponownie wziął ślub. Jego małżonką została prawniczka Lisa Gottsegen, z którą ma czwórkę synów: dwóch synów - Jacoba i Maxwella oraz dwie córki - Rebeccę i Alexandrę.
    Hoffman po dziś dzień zostaje uznawany za jednego z najlepszych aktorów wszech czasów.

opinie i nagrody
multimedia