Nie zgadzam się z Twoim P.S.
Jeśli film nie miał być wierną ekranizacją książki to czemu jest jej streszczeniem? Przecież pan Lynch mógł zrobić film w świecie Diuny, wykorzystując tylko przedstawiony przez Franka Herberta wszechświat i fani książki(do których sam się zaliczam) nie mieliby nad czym rozpaczać. A film MIAŁ być ekranizacją książki i dziwię się, że to nie jest dla Ciebie oczywiste.

Adaptacja książki, a jej ekranizacja to zupełnie inne kwestie. To nie lektura szkolna żeby robić filmowe streszczenie książki ;P

Trzeba też wziąć pod uwagę, że film posługuje się zupełnie innymi środkami wyrazu - przede wszystkim obrazem, i przełożenie historii na język filmu jest trudniejsze niż się może wydawać.

Do adaptacji należy podchodzić, moim zdaniem oczywiście, jak do nowej, osobnej historii.

Czytałam Diunę i bardzo cenię ją jako powieść, ale film też bardzo mi się podobał - uważam, że ma swój specyficzny klimat i jest po prostu dobrze i ciekawie opowiedzianą historią. Scenografia i kostiumy też uważam za udane.

:)

No powiedz, że ten TOTALNIE idiotyczny pomysł z używaniem głosu jako broni jest dobry... Podchodziłem do filmu z pozytywnym nastawieniem ale gdy usłyszałem te ,,hejjjjjjj - ja" (czy jakoś tam) to stwierdziłem, że to chyba najgłupsza scena jaką w życiu widziałem... A film ma specyficzny klimat dzięki kostiumom, charakteryzacji i scenografii ale na tym niestety koniec.
Twierdzisz, że film posługuje się innymi środkami wyrazu niż książka i nie mam co do tego wątpliwości, tylko powiedz mi dlaczego reżyser umożliwił widzom słuchanie myśli bohaterów? W książkach jest to jak najbrdziej pożądany zabieg, ale w filmie??!! Czy reżyser sam swojego filmu nie oglądał i przez to nie zauważył jak bardzo jest to głupie?