Druid

dobre pytanie (pytania), ale minute po polnocy to norma ;) mysle ze 10 muza nie jest uzupelnieniem dla zadnej z pozostalych, jako jedyna moze jednak je wszystkie w sobie laczyc (takze naraz, inna sprawa ze takiego miszmaszu chyba nikt nie strawi). dlaczego ogladamy filmy? hmm, najlepsza odpowiedz: bo jestesmy ludzmi ;) myslimy i czujemy (teoretycznie wszyscy :p). a to co widzimy zawsze w jakims stopniu na nas wplywa, od tworcow filmu zalezy jaki ten stopien bedzie. ufff to zapowiada sie na naprawde dlugi temat , ale warto sie nad nim zastanowic (chociazby po to by podwyzszyc nieco poziom dyskusji na portalu :p)

Dlaczego oglądamy filmy?
Jest wiele powodów – m.in. np. ze względu na wzruszenia, jakie w nas wywołują.
Jednak sądzę, że głównym bodaj powodem wytłumaczenia tego zjawiska, będzie fakt, iż w życiu rzeczywistym dążeniem człowieka jest wchodzenie w konflikt, w spór z drugim człowiekiem, któremu za wszelką cenę chcemy udowodnić swoją wyższość.
Chcemy zaprezentować się z naszą wątpliwą elokwencją, naszym brakiem umiaru, naszą gwałtownością, bystrością umysłu i bóg wie czym jeszcze. Dlaczego? Bo jesteśmy ludźmi. Tępymi, zadufanymi w sobie ludźmi, zagłuszającymi tylko nasz strach... Zajętymi nieustającym przepędzaniem lęków i demonów gnieżdżących się w nas.
Natomiast na styku ze sztuką – czy to będzie książka, czy film właśnie – otrzymujemy tę szansę, aby wreszcie zamilknąć. Aby wsłuchać się w siebie. Aby nie gadać, gadać, gadać, tylko wreszcie przycupnąć, wyrównać oddech, popatrzeć, posłuchać i zacząć w cichości stawiać samemu sobie podstawowe pytania.
Sława Kieślowskiego na zachodzie wzięła się np. przede wszystkim stąd, że on sam wręcz stawiał w swoich filmach wyłącznie pytania. Podstawowe a jednak bez odpowiedzi bądź z nieskończoną ilością możliwości interpretacyjnych. Czyli takie pytania, nad którymi trzeba się zadumać jeszcze i po wyjściu z kina...
Twoim ostatnim pytaniem mam wrażenie że wyrażasz wątpliwość – mnie się wydaje, że właśnie tym ostatnim pytaniem trafiłeś w samo sedno! Sztuka to jest szkoła życia! Tak – odkrywamy siebie! Tę być może zagubioną cząstkę siebie! Dlatego też niekiedy jesteśmy przepełnieni wręcz falą zdawałoby się irracjonalnych wzruszeń, bo sztuka może dotknąć obszarów nie uświadamianych.

wiesz na to pytanie starało się odpowiedzieć mnóstwo ludzi:) nie będę wyjeżdżać tutaj z tekstami Metza, czy Lacana... no ale niewątpliwie musi coś być, że ciągle wracamy i chcemy oglądać nowe (chociaż w gruncie rzeczy chyba te same:) historie... a ja nie tyle wracam co uciekam:) od czasem troche szarej rzeczywistości i przyziemnych spraw na miękki fotel w 4 rzędzie...

Kochany Druidzie, to ja mam pytanie z innej beczki. Oglądałeś kiedys film Wędrowne ptaki podróż do inari, skąd go wziąć? Chciałabym go obejrzec, ale nigdzie w moich okolicach nie moge go pożyczyć ( Warszawa i Marki k. Warszawy), pomóż mi, coś możesz podpowiedziec na ten temat? A TY skąd go miałeś? pozdrawiam i czekam na odpowiedź.
Beata

Kochany druidzie, dzieki serdeczne czekam z niecoierpliwościa na jakieś sygnały od miosników kolei, pozdrawiam i dziekuję za wyciągnięcie pomocnej reki;

Sadzę, że powinien być wszystkim po trochu :))) Nawet, jeśli oglądam film dla czystej rozrywki, to gdy nie ma w nim nic, co by mnie poruszyło, zastanowiło itp., to po zakończeniu projekcji czuję jakiś niedosyt...

Mówiąc "film dla czystej rozrywki" miałam na myśli dokładnie to, co napisałeś, bo większość ludzi własnie tak to rozumie.
Niemniej jednak oglądanie kompletnie "głupiego" filmu tez jest męczące i to bardzo :)
A co do zagubienia ludzi, to trafiłes w dziesiątkę, i nie odnosi sie to tylko do kina - po pierwsze: brak im czasu na szukanie wartościowych rzeczy
i biorą to, co im sie podaje na tacy, a najczęściej jeszcze wmawia im się, że to jest własnie sztuka, cudo itp. I taki przeciętny człowiek to chwyta, przekonany, ze zabiera sie za "dzieło". A że żyjemy w czasach takich, jakich zyjemy... Po drugie: przyczyną jest także to, że te bardziej wartościowe filmy, książki, obrazy, wystawy etc. są eksponowane bez większego nagłośnienia i często człowiek z ulicy nawet o tym nie słyszy, nie wie. Ile mi już fascynujących rzeczy koło nosa przeszło to aż mnie na samą myśl...wrrr...
A co do nauki - dokładnie, uważam, że taki przedmiot wcale nie byłby złym pomysłem - ludzi trzeba nakierowywać. Choć z drugiej strony wiemy, jak traktuje się przedmiot narzucony - ale to już inna bajka :)

Ze wszystkim sie zgadzam, ale obstawac będę przy swoim, że najbardziej winna temu jest machina komercji tudziez jej brak tam, gdzie potrzeba...
Właśnie wczoraj na onecie była mowa o kolejnym festiwalu filmów i co sie okazuje? Że praktycznie żaden z tych filmów nie posiada polskiego dystrybutora! Wielce budujące...
http://film.onet.pl/0,0,995408,wiadomosci.html
A co do tych gazet to masz zupełną rację... :( porażka.
Zresztą, za obecny stan świata obraczam winą właśnie media - bo to one kreują nasza rzeczywistość. Gdyby nie lansowano sieczki tylko bardziej sensowne rzeczy, byłoby inaczej, równiez odnosi się to do postaw i zachowania na co dzien, ale to znowu inna bajka ;)

Hejka, ciekawe filozoficzne pytanie, dlaczego? Uważam że dlatego iz szukam spełnienia fanstazji, marzeń, chocna chwile zapomniec o relanym świecie, mozna stać się brytyjskim agentem, krwiozerczym wampirem, pięknym kochankiem itd. :) pozdrawiam

A pod tym też mogę się podpisać :))))

No własnie, chętnie poczytam, co warto zobaczyć, bo okazuje się, ze u mnie tez będzie ten przegląd :D Może sie zdołam na cos wybrać.

Patrzę na twoje ulubione ale nie mam siły zastanawiać się nad tym co je łączy. Są to nie złe filmy i gdybyś się nad tym zastanowił, znałbyś już odpowiedź na swoje pytanie. Ja powiem tak. Oglądając film, który w moim mniemaniu jest filmem wybitnym, mam wrażenie, że biorę właśnie udział w czymś czego jeszcze dotąd nie poznałem. Czuję sie lepszym człowiekiem, choć to może brzmi trywialnie, ale tak jest. Lubie ten stan i chciałbym tak sie czuć znacznie częściej, dlatego oglądam wciąż nowe, choć po pewnym czasie kształtuje się we mnie gust. Dlatego oglądam i cieszę sie jak dziecko, kiedy coś mi sie spodoba. Rozrywką jest zaś szukanie perełek, a nie ich oglądanie. To już z całkiem inna historia.