Licencjat wybroniony, to teraz trzeba odpoczać od tego wszystkiego, gdzieś nad morzem.

Do zaklikania w sierpniu Filmwebowicze ;) Pozdrawiam Wszystkich, którzy wpadają na tego bloga :)

Ciao!

Wszystkie karty, jeśli chodzi o organizację Mistrzostw Europy w 2012 roku zostały rozdane. Ku ogólnemu zaskoczeniu, gospodarzami zostały państwa, do nie dawna ?zza żelaznej kurtyny? ? Polska i Ukraina. Wielka radość i euforia w całym kraju, a szczególnie Warszawie, Wrocławiu, Poznaniu i Gdańsku, gdzie będą rozgrywane turniejowe mecze. Cieszy się, ale przez łzy również Górny Śląsk ze swoim Stadionem Narodowym - było nie było, symbolem polskiej piłki.

Przykre dla całego naszego regionu jest to, że stadion umieszczony został jedynie na liście rezerwowej (wraz z Krakowem). Do niedawna tliła się nadzieja. Prezes PZPN Michał Listkiewicz zapewniał, że w 90% spotkania Euro 2012 odbędą się także w Chorzowie. A to ze względu na zwiększenie liczby uczestników turnieju finałowego z 16 do 24 zespołów. Rzeczywistość okazała się jednak nad wyraz brutalna.
? Zdecydowaliśmy, że nie będziemy zwiększać liczby uczestników Euro 2012 do 24 drużyn ? oznajmił w walijskim Cardiff Gerhard Mayer-Vorfelder ? vice-prezydent UEFA.
Te słowa brzmią dla Górnego Śląska jak wyrok. Na nic zdały się obietnice PZPN-u. Jedyną nadzieję musimy, więc upatrywać w klęsce innych. Tylko niepowodzenie prac budowlanych w Gdańsku lub innych miejscowościach, będzie szansą dla Śląskiego.
? Stadion Śląski jest gotowy do goszczenia uczestników Euro 2012. Przygotowane jest też miasto. Dla nas wielkie mecze to nic nowego. Rozgrywane są tu od lat. Nie wierzę, że w pięć lat powstanie nowy stadion w Warszawie, a tym bardziej Baltic Arena na Pomorzu. My mamy już stadion, który wymaga jedynie kilku unowocześnień ? relacjonuje prezydent Chorzowa, Marek Kopel.

Musimy zastanowić się, gdzie popełniliśmy błąd. Dlaczego oferta z Górnego Śląska potraktowana została po macoszemu? Czego brakuje nam np. w stosunku do stolicy? Są drogi, dwa lotniska, hotele. Na naszym Stadionie Narodowym trwają ciągłe modernizacje - kończą się prace przy tworzeniu sal odnowy biologicznej na światowym poziomie, powstanie trawiaste boisko treningowe a w najbliższej przyszłości trybuny zostaną zadaszone. Dołączając do tego instalację podgrzewanej murawy, koszty oscylować będą w granicach 11-12 milionów złotych. Nieporównywalnie mniej, aniżeli należałoby zainwestować w Stadion X-lecia, na którym obecnie żadnego meczu nie uraczymy, a ze sportem kojarzą nam się jedynie dość marne podróbki renomowanych firm odzieżowych.

Nie powinniśmy jednak rezygnować z marzeń. Czasem (jak w przypadku samej decyzji o przyznaniu nam turnieju) się spełniają. Nie możemy także rezygnować z prac modernizacyjnych. Być może powodem odsunięcia Górnego Śląska od Euro 2012 nie był brak zaplecza, ale jego jakość. Pamiętajmy, że impreza na taką skalę jak Mistrzostwa Europy to nie tylko stadion, gdzie rozegrany zostanie mecz piłkarski. To także, wiele innych czynników, które niestety musimy poprawić. Najważniejszymi z nich są:

- boiska treningowe (aby zagrać o Mistrzostwo, trzeba mieć bazę treningową z prawdziwego zdarzenia. Mimo, że śląskie stadiony klubowe prezentują się okazale, warunki nie są już tak dobre i w wielu miejscach boiska mają formę klepiska);
- hotele (kilka monumentalnych wieżowców w centrum Katowic, to za mało, aby przyjąć rzeszę kibiców. Zresztą nie zawsze są to ludzie pływający w pieniądzach i nie każdego stać na pobyt w pięciogwiazdkowej noclegowni. Może by tak odratować niszczejące budynki?);
- drogi (niby je mamy, DTŚ nasza chluba, ale nie w każdej miejscowości jest kolorowo. Pytanie, czy amortyzatory zagranicznych samochodów wytrzymają, aby dojechać do stadionu?);
- restauracje (każdy kibic zjeść i wypić musi, nie pozwólmy jednak, by zastali gorzelnie oraz knajpki rodem z przeszłej epoki. Być może zabieg ten sprawi, że raz na zawsze pozbędziemy się spelun goszczących jedynie typów spod ciemnej gwiazdy).

Nie wypadliśmy jednak sroce spod ogona i swoje zalety również mamy:

- Stadion Śląski (komentarz wydaje się tu zbędny ? największy w kraju stadion tego typu, wymagający jedynie korekt, a nie pracy od podstaw. Mecz można tutaj zorganizować praktycznie od zaraz);
- bliskość portów lotniczych w Balicach i Pyrzowicach (jedyne takie w kraju, obsługujące rocznie prawie cztery miliony pasażerów);
- zagęszczenie linii kolejowych (Górny Śląsk posiada najwyższy wskaźnik gęstości linii kolejowych w kraju);
- walory turystyczne (Województwo śląskie to nie tylko kopalnie i huty. W jego skład wchodzą także Beskidy, Wyżyna Krakowsko-Częstochowska itp. Ponadto samo centrum naszego regionu oferuje wiele, poza sportowych atrakcji, np. unikalny w skali europejskiej Wojewódzki Park Kultury i Wypoczynku);
- kibice (gdzie przychodzi najwięcej fanów na imprezy sportowe? Oczywiście, że na Górnym Śląsku. Potwierdza to frekwencja na meczach Ruchu Chorzów, Górnika Zabrze i GKS Katowice).

Pytanie, do kogo zwrócić się z naszymi pomysłami? Kto nam może pomóc? Stare porzekadło mówi jednak: ?umiesz liczyć, liczyć na siebie?. I chyba musimy się z tym zgodzić, skoro nikt, nawet we władzy centralnej nie chce wesprzeć naszego regionu. Nie wspominając o tym, że na budowę stadionów w Warszawie dodatkowy kapitał się znalazł?

W sumie zaczyna się chyba moja ostatnia poważna sesja na WSEiA :) Później już tylko obrona pracy. Oby było dobrze. Opuszczam więc do lutego FW, ale jeszcze tu wróce :)

SESJA NR. 5 PRAWIE ZAMKNIĘTA :)

Profesor Mieczysław Stolarczyk - 4,5
Doktor Stanisław Michalczyk - 5 & 4,5

Pozostał Doc Szymon Hrebenda i jego "Polska myśl polityczna" - wziąłem 3 bo nie byłem już w stanie :)

Byle do przodu!!! - Jest!!!

Zobacz więcej zdjęć [11] »

Może trochę wyłamię się z poprzedniego tematu, poświęconego UFO a nawet i religii, i wspomnę o piłce nożnej, która dla mojego zawodu - dziennikarza sportowego, jest rzeczą naczelną. Oczywiście nie tylko zawodowo zajmuję się tym zjawiskiem. Jest to moja pasja :) Ciesze sie ze na studiach mogę spełniać swoje marzenia i przeprowadzać wywiady z ludźmi, których wcześniej widziałem jedynie w akcji na boisku. To świetna sprawa uścisnąć dłoń i wypić herbatę w towarzystwie Mistrza Olimpijskiego jakim jest bramkarz Hubert Kostka. Lub też w kawiarni Ruchu Chorzów (mojego ukochanego klubu) podywagować z Eugeniuszem Lerchem, napastnikiem w klubie 100, który uczył grać w piłkę chłopców na Antypodach. Miło wspominam spotkanie z Janem Furtokiem, który opowiadał o grze w Niemczech. Marian Janoszka zaś, w swoim stylu - po śląsku - tłumaczył tajniki swojej długowieczności oraz jak "opierdolił" Zidane'a w meczu Pucharu UEFA: GKS-Bordeaux. Ma ponad 45 lat a wciąż gra! To jest fenomen...Co jeszcze? Pić piwo i rozmawiać o footballu z Walterem Winklerem - byłym obrońcą Polonii Bytom i RC Lens, który swego czasu bez problemu wyłączał z gry wielkiego Gersona, a we Francji wygryzł ze składu samego Rogera Lemerre'a. No i wspomnę również Pana Kazimierza Trampisza - już nestora polskiej piłki. Nie patyczkował się nigdy z komuną i w wywiadze "bez cenzury" nie bał się użyć wielu gorzkich, ale prawdziwych słów...

"Moje marzenia są moimi celami"....ciekawa sentencja :)

Zobacz więcej zdjęć [5] »

Tegoroczna podróż do Chorwacji koncentrowała się na terenie środkowej Dalmacji. Około 25 kilometrów od Splitu. Wybraliśmy auto-kamp Sirena w małej miejscowości Lokva-Rogoznica. Najbliże większe miasto to Omiš, oddalony od obozowiska 8 kilometrów.

Kilka słów o wspomnianym "OMISZU" (pisownia fonetyczna). Miasto z portem w przepięknym ujściu rzeki Cetina, przez który zbudowany jest nowoczesny most. Warto zainwestować około 20 kuna (1 kuna = 58 groszy) i odbyć dwugodzinny rejs po kanionie rzeki. Widoki są świetne! Spoglądając z tych malutkich łodzi na brzegi, można sobie wspomnieć film "Anakonda" ;) Robi wrażenie. Stare miasto Omisz znajdujące się pod stromymi gołymi skalistymi cyplami jest miasteczkiem wąskich ulic i małych rynków. Na zachód stąd rozciąga się 1 km długa plaża piaszczysta. Resztki osiedla rzymskiego Oneum leżą w wiosce Barak nad miastem Omisz. W średniowieczu Omisz był miastem z fortem w dominacji chorwackiej i niechlubnie był znany jako twierdza piratów. Pod panowanie Wenecji dostał się w połowie 15. w. Resztki twierdzy Starigrad (Fortica) znajdują się na skalistym występie nad miastem i pochodzą z tamtego czasu. W starym miejskim jądrze dochowała się część miejskiego muru z bramą miejską. Do kilku budynków z okresu baroku z 16. wieku należy kościół Sw. Mihovil z 1629 r. z bobfitą dekoracją i klasztor franciszkański. Dom z okresu renesansu zawiera kolekcję miejskiego muzeum. Na prawym brzegu rzeki Cetina stoi preromański kościół Św. Petar z 10. stulecia, który jest jednym z najciekawszych kościołów tego okresu w całej Dalmacji. Czyli jest to coś dla fanów zwiedzania dawnych budowli - mnie osobiście się podobało (polecam zakupienie w polsce przewodnika Pascala, on was dobrze poprowadzi).

Jeśli chodzi o jedzenie, to musicie spróbować "burka". Kosztuje 7 kuna. Jest to coś a'la ciasto francuskie z mięsem mielonym, białym serem lub jabłkami. Je się to na ciepło. Świetna narodowa potrawa (znana jedynie w miejscowościach nadmorskich). Opłaca się zjeść też pizzę. Jesli sobie zażyczycie, za 40 kuna dostaniecie półmetrową!!! Dosłownie!!

Kolejna miejscowość to jedno z największych miast w Chorwacji - SPLIT.

Na wybrzeżu tego pulzującego turystycznego miasta znajdziemy kilka hoteli, plaży i 5 maryn. Split oferuje dużo zabytków kulturalnych, należą tu archeologiczne, etnograficzne, morsko-przyrodowe historyczne muzeum, galeria Mestrovic i Teatr Narodowy. Wierzchołek wzgórza Marjan (175 m n.p.m.) w zachodniej części półwyspu wraz z najpiękniejszym parkiem w Splitu i zoo oferują wspaniały widok jak na miasto i jego okolice, tak i na przylegające wyspy. Poprzednikiem Splitu była siedziba Aspalathos, wybudowana handlowcami greckimi w dobrze chronionej zatoce. W 2. i 3. dziesięcioleciu naszej ery były prawdopodobnie wybudowane rozległe budowle, według źródeł łacińskich niosło osadnictwo nazwę Spalatum. Majestatyczny pałac, wybudowany około r. 300 n. e. rzymskim cesarem Diocletianem, był zawsze dominantą miasta. Na planach i lotniczych zdjęciach Splitu jest dobrze rozpoznawalne pierwotne jądro miasta, umieszczone w placu wspaniałego pałacu. Zachowany został mur około pałaca. W czasie rozwoju śródniowiecznego Splitu rozpoczął się Pałac Dioclatiana zmieniać w ruiny. Na początku 7. w. zostało zniszczone sąsiednie miasto Salona, nietkórzy obywatele znaleźli dom ochronny w rozpadającym się pałacu. Nowo przybyli nie uszanowali jego pierwotny wygląd i dlatego starowieki budynek zaczął się mienić. Upadek Salony znaczył rozwój średniowiecznego Splitu wewnątrz i za rzymskim murem. Do znanych zabytków w Diocletainovym pałacu należy kościół Sw. Duje, który był mauzeleem, chrzcicielnicą (kiedyś to była katedra Jupitera), dziedziniec, westybul, podziemne korytarze pod pałacem, 4 pałacowe bramy, pałac gotyczny Papalic (teraz muzeum miejskie) i dalsze zabytki. Najważniejszymi pamiątkami oprócz pałacu jest były ratusz, klasztor i kościół Sw. Frane, stary chorwacki kościół Sw. Nikola i mnóstwo innych. Miasto i pałac cesarza są zaewidowane w liście światowych kulturalnych zabytków spadku UNESCO.

Niestety nie warto spać w centrum, gdyż zjedzą nas ceny. Lepiej gdzieś tuż za miastem wynając prywatne kwatery. Bardzo sie opłacają, gdyż właściciele są na ogół gościnii i obdarowywują nas świerzymi figami (jesli chcecie je zakupić, a polecam, trzeba pytać o smokvice) i rakiją.

Warte zwiedzania jest takze starożytne miasto, a raczej to co z niego zostało - SALONA (oddalona o 1 km od Splitu). W prehistorycznych czasach terytorium zostało osiedlone przez Illyranów, później przez Greków, i obywateli wyspy Issa (Vis). W 78 roku p.n.e.zostali pokonani Rzymianami, którzy wybudowali miasto Salona na terytorium współczesnego Solinu.I tak stało się jednym z najważniejszych miast rzymskiego imperium, z wszystkimi świeckimi i sakralnymi budynkami, które charakteryzują rzymską cywilizację. Na początku 7. w. (około 614 r.) była Salona pokonana Awarami i Słowianami, którzy miasto zniszczyli a jego mieszkańców wygnali. Niektórzy uciekli do ofortowanego pałaca Diocletianów. Resztki Salony są uważane za najważniejsze archeologiczne miejsce w Chorwacji. Do dnia dzisiejszego dochowały się części muru miejskiego, rynek, teatr, amfiteatr, uzdrowisko, wcześnie chrześcijańska bazylika i dalsze zabytki pokazujące kiedyś sławne miasto. Część akwaduktu, średniowiecznego systemu zaopatrzenia wodą jest do dziś używana.

No i na sam koniec zwiedźcie TROGIR. Pierwotna część miasta leży na wyspie, połączonej z lądem mostem z kamienia, przechodzącym przez wąską cieśninę i z wyspą Ciovo, na której miasto się poszerzyło, z ruchliwym mostem, który się nigdy nie podnosi. Dzięki swemu położeniu, dochowanym średniowiecznym wizerunkiem i licznymi zabytkami kulturalnymi Trogir stał sięł znanym turystycznym miastem/muzeem. Przedstawia jedno z najładniejszych miast wybrzeża adriatyckiego. Miasto zwane Tragurion zostało na tym miejscu wybudowane przez Greków w 3. w. p. n. e. Na końcu 1 w. p.n.e. stało się rzymskim osiedlem Tragurium i rozwinęło się w osiedle miejskie s siecią ulic, rynku miejskiego, budynków sakralnych i murów ochronnych. Również w następnych epokach miasto pojawiało się w annałach pisemnych. Po upadku imperia rzymskiego w 11. w. było pod panowaniem rzeszy bizantyjskiej. W 9.w. została tu zbudowana diecezja, wzniesiona w 1828 r. W 1107 r. miasto stało się autonomią węgierskiego-chorwackiego państwa. W 1132 r. zostało zniszczone przez Arabów a w następnym wieku zaczęło się powoli rozwijać. W latach 1420 – 1797 było pod panowaniem Wenecji, którego okresu dochowało się mnóstwo budynków. Tę oto epokę potwierdza budowa muru miejskiego, silnej twierdzy Kamerlengo z wieżą ochronną Sw. Marko, katedrą, miejskim budynkiem z arkadiami i następne bardzo ważne budynki, które dochowały się do współczesności. W latach 1797 i 1918 był Trogir pod panowaniem Austrii, z krótkim okresem w latach 1806 – 1814, kiedy to Europę opanowali Francuzi. W tym czasie została zniszczona część muru, ale dochowały się liczne zabytki, które mówią o interesującej historii miasta. Do najważniejszych należy katedra Sw. Lovro z 13. – 15. w z kaplicą Sw. Ivana, najładniejszy renesansowy budynek w Dalmacji, zbudowany w latach 1468 – 1497. Miejskie mury z bramą główną, mniejsza bazylika Sw. Barbary z 9. albo 10. wieku, najstarsza dochowana budowa w mieście, kościół Sw. Ivana Krstitelja (Sw. Jana Chrzciciela) z 1270 r., klasztor benedyktyjski z kościołem Sw. Nikola, klasztor dominikański (z 14.w.) z kościołem Sw. Dominika i miejski budynek z arkadiami z 1308 r. Zupełnie dochował się pałac Cipiko, pałac Lucic i pałac Garagnin-Fanfogna z miejskim muzeum. Bogate ścieżki historii Trogiru są zaznaczone w muzeum Sakralnym sztuki i w miejskim muzeum. Przechadzka labiryntem wąskich uliczek i małych rynków w pierwotnej części miasta jest niezapomnianym wrażeniem z odcieniem średniowiecznej atmosfery. Pierwotne jądro Trogiru na wyspie zostało zapisane na listę światowego kulturalnego dziedzictwa UNESCO.

Część z tych faktów zaczerpnąłem z przewodnika o którym wspominałem. Żeby ktosik nie powiedział, że pozjadałem wszystkie rozumy i sie wymądrzam :) Zapraszam do czytania i wygłaszania swoich opinii :) W razie pytań chętnie odpowiem...