Na filmwebie od:
17 grudnia 2004
145
89
702

ama

nie podano imienia i nazwiska

Rankingi

weryfikatorzy:
- lipiec -
49853 pkt. #78 wszech czasów [-]
dodający:w grupie weryfikatorów
- lipiec -
7073 pkt. #570 wszech czasów [-15]

Podobieństwo

? %
Poziom Waszego podobieństwa nie jest znany. Zaloguj się.

chcę obejrzeć

blog

RSS
  • Uwagi odnośnie weryfikacji i nie tylko

     
  • Aleksander Żabczyński

     
    Dziś - niewielu już znany, przed wojną - czołowy amant polskiego ekranu, czyli: 

         O życiu Aleksandra Żabczyńskiego wiemy niewiele. Mimo, że bardzo znany przed wojną, nawet wtedy nie wzbudzał większego zainteresowania krytyki. Jego role pomijano milczeniem, a jeśli nawet pojawiały się w prasie jakieś komentarze, to były to zazwyczaj ogólniki – „szablony” w stylu: „urodziwy amant polskiego kina”, „filar i chluba polskiej sceny”, „ aktor pełen zniewalającego wdzięku i swobody”, „Żabczyński jak zawsze - dobry”. Powojenna kinematografia nie tylko nie wykorzystała talentu Żabczyńskiego, ale o aktorze, który zagrał kilkadziesiąt dużych ról w  ogóle zapomniała. Z nielicznych opracowań i wypowiedzi ludzi, którzy znali A. Żabczyńskiego udało się zebrać kilka okruchów, z których można, choć fragmentarycznie, odtworzyć jego życie.
                          Aleksander Bożydar Żabczyński urodził się 24 lipca 1900 roku w Warszawie, choć on sam niekiedy podawał romantyczną Wenecję jako miejsce swego urodzenia. Hanna Małkowska pisze, że wszyscy nazywali go Darkiem, a imienia "Aleksander" Żabczyński używał tylko na afiszach. O dzieciństwie i młodości Aleksandra wiadomo niewiele. Późniejsze wydarzenia z życia aktora, wskazują na to, że jego ojciec, oficer armii rosyjskiej, a później generał Wojska Polskiego, był człowiekiem wymagającym, o surowych zasadach moralnych. Rodzina chciała, aby Aleksander studiował prawo i przyszły aktor rzeczywiście – po maturze ( w Gimnazjum Kulwiecia) i skończonej Szkole Podchorążych w Poznaniu – rozpoczął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Wkrótce przerwał je jednak, gdyż chciał być aktorem lub architektem. O swojej fascynacji teatrem tak mówił po latach: „ Każde przedstawienie teatralne było dla mnie objawieniem. Aktorów uważałem za ludzi z innej planety i kiedy po raz pierwszy zetknąłem się z nimi, doprawdy nie wiedziałem, co mam mówić”.
    Zanim A. Żabczyński zaczął pracować w Reducie otarł się o Warszawską Szkołę Gry Sceniczno – Filmowej Niny Niovilli, zaś na studiach brał udział w zajęciach kółka teatralnego.  Stamtąd właśnie E. Wierciński skierował go do Reduty.   
    Był rok 1922...
    -------------------------
    Powyższe informacje pochodzą z artykułów i książek następujących autorów:
    Piątek J., Śpiewający amant, „Film” 33/1983.
    Włodek R., „Złota Maska”, kino.onet.pl
    Małkowska H., Teatr mojego życia, Łódź 1976, s.165.
    Wolański R., Aleksander Żabczyński. Jak drogie są wspomnienia, Poznań 2015, s.16.

     
      


     
     
  • Zobacz całego bloga
ama Online
Na filmwebie od:
17 grudnia 2004
o