film
Nie ma róży bez ognia
1974
1h 31m
Młode małżeństwo, dokonując zamiany mieszkania na większe, poznaje nowego sublokatora.
reżyseria Stanisław Bareja
scenariusz Stanisław Bareja, Jacek Fedorowicz
produkcja Polska
premiera 25 grudnia 1974 (Światowa i polska premiera kinowa)
Nowa
WISKI 7
Jak dla mnie trochę za dużo slap-sticku, ale ładnie ograne absurdy mieszkaniowe za PRL-u i cwaniaczkowaty mental pewnego typu ludzi. Zdefiniowałem jednak przy okazji chyba po raz pierwszy mój zasadniczy problem z Bareją, który nie pozwala nigdy tak w pełni zachwycić się jego kinem: niesympatyczni i nieatrakcyjni bohaterowie wiodący. Dopiero na drugim planie i w epizodach wygrywa się ta komedia, dostaje trochę życia i ciepła, jakiś krzywy morał. Z uczuć dominuje tu zawiść i wielka gra kto-kogo-szybciej-i czyim kosztem. A gdzieś na antypodach tego myślenia usytuowane są przecież urocze komedie Tadeusza Chmielewskiego, które chyba bardziej przypadają mi do gustu. Temat do głębszej analizy na większej próbce. Tym niemniej, Tym zawsze spoko.
czytaj dalej 
Ranking ról
Nowość
To jeden z moich ulubionych polskich reżyserów, twórca przez lata niedoceniany i często niesłusznie wyśmiewany, mimo że jego kino trafiało w sedno absurdów rzeczywistości, w ponadczasowy spisób demaskowało kretynizm i głupote. Bareja zaczynał od lżejszych, momentami wręcz słodkich, musicalowych komedii, tworzonych w cieniu oczekiwań systemu ale z czasem jego styl ewoluował w stronę ostrej groteski i bezbłędnej diagnozy społecznej, jego filmy stawały się coraz ostrzejsze, bardziej ironiczne i bezlitosne wobec realiów PRL-u. Potrafił przedziurawić rzeczywistość na wylot i pokazać jej prawdziwą twarz, przez co jego filmy często trafiały na opór cenzury, a jednocześnie zyskiwały status kultowych. To kino, które dziś czyta się jak kronikę absurdu, pełną celnych obserwacji, inteligentnego humoru i slapstickowych gagów. Gdyby tworzył dzisiaj, jestem przekonany, że jego spojrzenie na rzeczywistość byłoby tak trafne i bezlitosne, że wielu politycznych pajaców mogłoby się przestraszyć własnego odbicia w Barejowskim lustrze.
Opis filmu Nie ma róży bez ognia
Janek (Jacek Fedorowicz) i Wanda (Halina Kowalska) mieszkają w małym pokoiku w willi, w której inne pokoje zajmują biura różnych instytucji. Janek często zostaje w pracy po godzinach, byle tylko za wcześnie nie wracać do ciasnego pomieszczenia. Pewnego dnia małżonków odwiedza niejaki Malinowski (Wiesław Gołas), który kiedyś mieszkał w tym... czytaj dalej
Informacje o filmie Nie ma róży bez ognia
na podstawie Stanisław Bareja (dialogi) / Jacek Fedorowicz (dialogi) ...więcej
studio Zespół Filmowy "Pryzmat"
tytuł oryg. Nie ma róży bez ognia
inne tytuły A Jungle Book of Regulations Międzynarodowy
więcej
Przed tym jak Janek poszedł do administratora osiedla, w mieszkaniu naprawiał kran, a za jego plecami widać było kontakty. Mimo to, zarządca obiecywał mu później ich założenie.
W nowo wstawionych drzwiach, które wcześniej wyważył Zenek, wizjer jest odwrotnie aniżeli był wcześniej. Ponadto pojawił się w nich nowy zamek, do którego Wanda miała już klucze.
W scenie, w której sąsiad i Janek wciągają lodówkę, dochodzi do upadku Janka. Wówczas widać jak spadają mu buty, które chwilę później ponownie znajdują się na jego stopach.
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Jerzy Dąbczak powinien się znaleźć w pierwszej dziesiątce na liśćie 100 THE GREATEST VILLAINS :D
,,to jest po prostu druga zona naszego pierwszego meza...znaczy mojego bo... zona jest moja'' ja nie moge xD albo ,,mlody pan jest, sie pan wstydzi, przeciez to ludzkie a poza tym bardzo modne'', ,,Jerzy wraca nie ma nowego klucza! - ma klucz przeciez to zona! - to Jerzy dzwoni do drzwi!'' długo mozna wymieniac, to...
kopalnia rozbrajających cytatów! "Jasiu, jak ja nie lubię tych wstrętnych myszy!", "No, ja cię z tej strony nie znałem.", "Biedny miś", "Ja pracuję w telewizji to ja pana rozumiem", "A nie, to takie rozliczenia między nami", no mogę wymieniać i wymieniać...
No i mój ukochany cytat filmowy wszech czasów:
"Aha, Jasiu,...
