film
2046
2004
2h 9m
Mieszkający w Hongkongu lat 60. autor powieści science-fiction romansuje z kolejnymi kobietami, ale wciąż nie może zapomnieć o tej jedynej.
reżyseria Kar-Wai Wong
scenariusz Kar-Wai Wong
produkcja Chiny, Francja, Hongkong, Niemcy, Włochy
premiera 20 maja 2004 (Światowa) , 1 kwietnia 2005 (Polska premiera kinowa)
Ranking ról
Nowość
Polecamy
"W roku 2046 ogromna sieć kolejowa oplata całą planetę. Tajemniczy pociąg wyrusza do 2046 raz na jakiś czas. Każdy pasażer jadący do 2046 ma taki sam cel. Chce odzyskać stracone wspomnienia. Ponieważ w 2046 nigdy nic się nie zmienia. Nikt jednak tak naprawdę nie wie, czy to prawda, czy nie. Ponieważ nikt nigdy stamtąd nie powrócił. Oprócz mnie..."... więcej
Przed obejrzeniem filmu bałam się, że tym razem reżyser nie sprosta zadaniu i nie zrobi filmu na tak wysokim poziomie, jak jego poprzednie obrazy. Częściowo moje obawy okazały się słuszne, ale i tak uważam, że ten film jest genialny, nawet pomimo tych kilku wad, o których wspomnę później. A o czym jest film? Generalnie fabuła nie jest zbyt... więcej
Opis filmu 2046
Na kolejny film Wong Kar-waia świat czekał ponad 4 lata. Do ostatniej chwili przed premierą na festiwalu w Cannes, reżyser pracował w montażowni nad nakręconym materiałem. "2046" nie dostał na festiwalu żadnej nagrody, jednak w ankiecie krytyków filmowych z całego świata uznany został najlepszym z obrazów pokazywanych na konkursie.... czytaj dalej
Pierwotnie film miał przedstawiać historię płatnego mordercy z Bangkoku. W roli zabójcy miał być obsadzony japoński gwiazdor Takuya Kimura.
Film kręcono w Chinach i Tajlandii.
Kopia tego filmu do Canness przybyła w eskorcie policji trzy godziny przed i tak już opóźnionym pokazem premierowym. To pierwszy film w historii festiwalów w Cannes, który przywieziono tak późno, że potrzebne było przełożenie jego premiery na późniejszy termin.
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Dziwny to film, ale pozytywne na mnie wywarł wrażenie. Śliczna Ziyi Zhang, śliczna muzyka. Dużo melancholii i zmysłowości. A wszystko wokół miłości.
Mężczyzna, raz odrzucony, już zawsze traktuje kobiety jak zabawki. taki obraz właśnie został w tym filmie przedstwawiony.
Przyznam, że oprócz scen z Ziyi Zhang :)...
Ten sam reżyser, ten sam operator. W Spragnionych miłości stworzyli wizualną perełkę. Tutaj ten styl jakoś kuleje... niestety. Wręcz rażą mnie momenty prób plastycznego nawiązywania do Spragnionych. (Jedynie scena rozstania z Japończykiem w niesamowitym stylu.) Co się stało? Czy ktoś ma podobne odczucia?
