film

Nieodwracalne

Irréversible
2002

1h 37m
7,2 50 tys. ocen
7,2 10 1 49874
7,3 45 krytyków
Pod wpływem furii mężczyzna postanawia brutalnie zemścić się na gwałcicielu jego ukochanej. Zobacz pełny opis
Dramat
Top 2002 roku #37
Nieodwracalne zobacz zwiastun

reżyseria Gaspar Noé

scenariusz Gaspar Noé

produkcja Francja

premiera

nagrody Film otrzymał nagrodę oraz 2 nominacje

Nowość
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Od premiery kontrowersyjnego dramatu francuskiego reżysera Gaspara Noé minęło niemal osiem lat. Film jednak nie stracił wraz z upływem czasu i wciąż silnie oddziałuje na widza. W przypadku "Nieodwracalnego" nie mamy do czynienia z tradycyjnym biegiem fabularnym. Wszystko zaczyna się od końca i powoli zdąża ku początkowi. Tak więc na samym wstępie... więcej
Na samym początku powiem, że to nie jest film dla każdego. Nawet nie dla każdego fana krwistego gore, makabrycznego snuff czy szokującego dramatu. "Nieodwracalne" pozostawia w naszej pamięci ślad, którego nie jesteśmy w stanie wymazać. Wszystko z powodu szokującej fabuły oraz mistrzowskiego wykonania. Wielu nieletnich przyciąga etykietka na kasecie... więcej

Film opowiedziany został za pomocą dwunastu scen zmontowanych od chronologicznie ostatniej do pierwszej. Dwóch oszalałych mężczyzn (Vincent Cassel i Albert Dupontel) szuka po melinach i niebezpiecznych dzielnicach Paryża człowieka znanego jako Soliter. Trop wiedzie ich do klubu S-M dla gejów pod wiele mówiącą nazwą "Odbytnica". Wraz z... Film opowiedziany został za pomocą dwunastu scen zmontowanych od chronologicznie ostatniej do pierwszej. Dwóch oszalałych mężczyzn (Vincent Cassel i Albert Dupontel) szuka po melinach i niebezpiecznych dzielnicach Paryża człowieka znanego jako Soliter. Trop wiedzie ich do klubu S-M dla gejów pod wiele mówiącą nazwą "Odbytnica". Wraz z biegiem odwróconej narracji dowiadujemy się, że kilka godzin wcześniej ów Soliter brutalnie zgwałcił i zmasakrował dziewczynę jednego z mężczyzn (Monica Bellucci). Cofając się jeszcze dalej, poznajemy wydarzenia, które poprzedziły tragedię... czytaj dalej

premiera 22 maja 2002 (Światowa) , 24 stycznia 2003 (Polska premiera kinowa)

boxoffice $6 490 619 na świecie $803 491 w USA $5 687 128 poza USA

dystrybucja SPInka

studio 120 Films / Eskwad / Grandpierre / więcej

tytuł oryg. Irréversible

inne tytuły Irreversible Międzynarodowy
Irreversible USA
Irreversible Kanada
więcej

Podczas przyjęcia Marcus (Vincent Cassel) przedstawia się jako "Vincent" zamiast "Marcus". Następnie szybko się poprawia.
Na końcu filmu (jedna z ostatnich scen, przedstawiająca początkowe wydarzenia), gdy Alex leży z Marcusem i przewracają się na łóżku, w pewnym momencie widać, jak poduszka leżąca obok głowy kobiety zostaje zabrana przez kogoś z ekipy, tak by nie przesłaniała jej twarzy.
Gdy nadjeżdża metro, Pierre opisuje je jako niebieskie. Tak naprawdę jest ono zielono-białe.
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

Chyba, że samogwałt... niestety postawili na realizm, co pewnie co delikatniejszych mogło zszokować

Zaczynając od najczęściej poruszanego tematu z tego filmu, a mianowicie scena gwałtu jest to drastycznie genialne i odważne. Oglądając tę scenę ledwo mogłem wytrzymać ze świadomością, że jestem mężczyzną. Reżyser celowo wprawił mnie w zakłopotanie, poczucie wstydu reprezentowania płci męskiej i jej prymitywnych...

Uwaga Spoiler! Ten temat może zawierać treści zdradzające fabułę.

Film mnie nie zachwycil. Owszem, kilka scen robi na widzu wielkie wrazenie. Chodzi mi szczegolnie o liczne realistyczne sceny przemoy ze slynna juz scena gwaltu na czele. Szok, który wywoluja ma "pozytywne" znaczenie. Szkoda jednak, ze tworcy filmu majac odwage zaaplikowac widzom taki wstrzas, zdecydowali sie rowniez...

więcej

Puściłem znajmomemu film, zapłaciłem 27zł za premium w cda i coś.mi nie pasowało od początku ale ostatnio obejrzałem go ponad 10lat temu i.nie skapnąłem się. Film zaczął się w pokoju, później impreza później "woadomo co w przejściu podziemnym".a.na.końcu gaśnica. To jest porąbane, film jest filmem nie można go edytować...

więcej