Słabo niestety (2)

No to po kolei...
Nie rozumiem po co Sigourney się tak siłowała z tym samochodem, zupełnie niepotrzebna scena. Drobna babka niemal dosłownie wrzuca samochód do wody niczym Arnold Schwarzeneger za najlepszych lat i również z taką samą miną wraca do swojego domu. Następnie ta przedłużająca się i przedłużająca i przedłużająca gadka na werandzie ze swoim ciotowatym mężem. I w ogóle jak na swoje zacięcie to sie dziewczyna z tym faszystą za delikatnie obchodziło, ale to już można akurat zrozumieć. Ten Szubert na końcu też zupełnie niepotrzebny.
Przedobrzone, łatwy i sztuczny jest ten film, ale co tu się dziwić skoro to nie Roman pisał scenariusz, a jedynie reżyserował zlecony materiał z gotowym scenariuszem. W zasadzie ciężko tu nawet dać 7-kę, bo jak się człowiek zastanowi głębiej to tak naprawdę nie wiadomo o co tej dziewczynie w tym filmie chodzi – ona sama nie wie i co gorsza nie wygląda to na celowość scenariusza a jego słabość. Cały rozwój sytuacji jest bez sensu o ile w ogóle można mówić o jakimś rozwoju sytuacji – tyle sie człowiek nasiedział żeby nic z tej chryi nie wynikało. Przyznanie się tego faszysty na tle tej wzruszającej muzyczki miało być jakimś zwrotem akcji? Wstrząsającym przełomem filmu? Wzruszającym wyznaniem? Sory, ale nie wyszło to i uważam że film sie zakończył na niczym, a szkoda. I jeszcze jedno – na pewno w tym filmie nie było klimatu ani smaczku, zawiódł też Ben Kingsley, bo zagrał na miętko, jakby mu się nie chciało wysilać.