Turpizm, pafariila i pornografia posunięta do granic możliwości (9)

Obejrzałam ten film przed chwilą. Znajdował się na pierwszym miejscu zestawienia zrobionego na 10-lecie ENH przez Kletowskiego. Jak to wytłumaczył? "(...) filmowy skowyt za ludzką godnością i miłością w świecie, w którym człowiek zdegradowany jest do rangi przedmiotu"

Co o tym myśleć? Film zupełnie wybija z komfortu, intelektualnego oglądu, chłodnego dystansu, poczucia bezpieczeństwa. Trudno mi zachwalać takie uczucia, ale w tym obrzydlistwie kryje się coś - myśl, że degeneracja, dehumanizacja, uprzedmiotowienie nie musi być efektem działania innego człowieka, systemu, przemocy, choroby, ale że tkwi w każdym i ziszcza się w dobrowolnych wyborach, spazmach ciała, totalnej swobodzie własnych afektów... Co jakiś czas każdy musi doznać stanu upojenia aż do zatrucia (alkoholem, seksem, innymi używkami). Potem ma kaca (fizycznego/moralnego), ale stanowi to negatywne wspomnienie aż do czasu. Tu ten stan destrukcji trwa przez cały film, a tęsknota za czymś normalnym, pięknym i prostym pojawia się tylko czasami.

"Nie wiem o co chodzi w tym filmie."

Najprościej mówiąc - to film o samotności...

CO TO JEST "pafariila"?! lol

Film jest rzeczywiście dość kiepski. Dogmowata w formie opowieść o mężczyźnie, który nie potrafi znaleźć drogi porozumienia z synem, bo jego własny ojciec go zgwałcił w dzieciństwie. O jego wyalienowanym synu. I o innym mężczyźnie i kobiecie, również nieszczęśliwych aktorach porno. No, ale niestety nie ma w tym filmie nic odkrywczego. :P No i jeszcze ten jednak dość nieprzekonujący happy-end. Syn poznaje historię ojca i nagle się z nim godzi. Więcej - wychodzi z pokoju dalej niż do kuchni, bo nawet bawi się w pralni z aktorką porno (nie, nie uprawiają seksu :P ).
Największe rozczarowanie: zero (jak dla mnie) skandalu. A przecież cała reputacja tego filmu opiera się na nim. :P Trochę seksu, masturbacji i zbliżeń operacji warg sromowych. Jedynie scena wymiotowania do ust ma jakiś potencjał wywołania szoku, ale jest na tyle krótka - że nie robi żadnego wrażenia. :P Najgorsze w filmie są robaki hodowane przez syna. :P
Nie, żebym był fanem Moodyssona. "Mamut" czy "Lilja 4-ever" to też kino trochę zbyt łatwych tez i zbyt banalnych wniosków.
Właściwie do tej pory to z jego filmów tylko "Fu*king Amal" mi się podobało.