''żałosny spektakl'' (5)

ja uważam, że aż tak strasznie nie było. muzyka świetna, niezła gra aktorska (perełeczka Gemma Arterton) i znakomite oddanie detali epok (ach te lata 50.). ale fatalne dialogi, dziwaczne zakończenie i ogólne poczucie przytłoczenia każą mi ten film mocno skrytykować. szkoda, bo początek i pierwsze spotkanie dawało nadzieję.

heh skoro oceniasz go tak źle to już sam opis chyba powinien cię zniechęcić mnie ten film zaciekawił lecz niestety nie mogę powiedzieć że uwiódł bo do tego jak sam przyznałeś czegoś zabrakło

Ten film jest dla mnie tak absurdalny, że nie wiem zupełnie jaki był sens jego powstania. Sama historia jest nudna, nie ma żadnej wartości, ani logicznego wywodu.
Spojler
Z mojej strony wygląda to tak, że głównej bohaterce się nudziło, więc wymyśliła sobie pana-psychopatę i twierdziła, że to na pewno przez niego nie może znaleźć pracy, bo on ma znajomości i żyła w tym przekonaniu przez 40 lat oczywiście o nic go nie pytając, nawet na niego nie wrzeszcząc. Wolała go sobie wyobrażać jako staruszka w parku, sięgając przy tym po piersiówkę.
Wprost genialne!

Ja tam się zgadzam. Ten film próbuje uchodzić za jakąś sztuke na wyższym poziomie, a jest bełkotem. Na pierwszy rzut oka jest to film ambitny, ale tak naprawdę to trudno nawet powiedzieć o co tu tak naprawde chodzi. Moim zdaniem o nic. Nie ma głebi, nie ma przekazu.

W takim wypadku można by było powiedzieć, że to opowieść o ludziach. Ale nic z tych rzeczy, bo postacie są przerysowane, a aktorzy słabi jak nigdy. Ruth Wilson rzeczywiście jest irytująca, ale nie zgodzę się z Twoją opinią na temat Davida Walliamsa. Trudno mi powiedzieć co w jego postaci jest takiego intrygującego czy przyciągającego? Pewność siebie? Tajemniczość? Phi! Taką postać jak on zagrałby każdy aktorzyna. To co zaprezentował w poszczególnych scenach to zwykły warsztat każdego aktora, natomiast z szerszej perspektywy trudno powiedzieć co w jego roli jest takiego fajnego. To nie żadna wielka, ani nawet dobra kreacja. Ta postać nie robi wrażenia, a tajemnicza jest dlatego, ze taka jest w scenariuszu. Zrestzą popatrzyłem na jego filmografię. Kto to jest David Walliams?

Najgorsze jest jednak to, że to film bez wartości, bez celu. Nie ma mozliwości własnej interpretacji, zadania sobie pytań itp. Ten film za taki oczywiście uchodzi, nawet może próbuje być, ale nabiorą się na to ci, którzy nie są jeszcze doświadczonymi kinomaniakami.

Oglądałam go trzy razy. Za pierwszym mi się nie podobał, za drugim było lepiej, za trzecim - myślę, że potrafię z niego wyciągnąć wnioski. Historia kobiety, która niepowodzenia życiowe i złe decyzje młodości zwala na coś/kogoś innego. Nie jest pewna, czy Walliams faktycznie jej zaszkodził, czy to tylko jej własne urojenia i usprawiedliwienie na dobrze zapowiadającą się, a kiepsko kończącą przyszłość. Niezły, tak bym powiedziała.