scena w kiblu (37)

Myśle, że Grunwaldzki jest symbolem osoby nie przystosowanej społecznie. On sam jest nieprzystosowany do środowiska tych ludzi z pociągu jadącego na Syberie. Niefortunnie gatki mu spadają...i niestety zostaje skazany na śmierć. :) Bardzo fajna scena. Filozoficzna z jednej strony, ale i rozśmieszająca :)

może ktoś ma jeszcze inne zapatrywania na rolę Grunwaldzkiego. Pozdrawiam wszystkich forowiczów.

to prawda. ta scena jest bardzo ważna (tym bardziej, że chłopaki zadają sobie pytanie ""o czym on właściwie mówił?"). ciekaw jestem Waszych opinii na ten temat. Zapraszam do wyrażania swoich zamysłów.

to co napisałeś jest świetne. nadmienię dodatkowo fakt, że Grunwaldzki oddalił się znacznie od reszty wywożonych, przez własny wstyd przed załatwieniem potrzeby fizjologicznej przy innych osobach, nie zdążył dobiec na czas do pociągu - wskutek czego zamarzł. w dziaduniu, który opowiada tę historię nie ma żadnego strachu (kontast jest zachowany między osobą, która przez cały czas ukrywa się w jednym z boxów). podpowiada chłopakom, aby docenili cud zwykłych rzeczy: "jak cudownie się wysrać". pozdrawiam i czekam na dalsze komentarze.

Dziadek po prostu sie bal, dlatego opowiedzial cala ta historie, chcial odwrocic uwage od swojej osoby. To jedna z metod manipulacji - odwrocenie czyjejs uwagi.

nad scena w kiblu tez sie chwile glowilem .Ciekawe rzeczy tu niektorzy pisza na ten temat ale wydaje mi sie ze nie trzeba sie gleboko w to zaglebiac , chodzi o to iz grunwaldzki chcial sie wyroznic z tlumu ,jako jedyny zrobic cos poswojemu kupka za krzaczkiem przez co mial lipe bo uciekl mu pociag:P a mogl stawiac figurke z brazu razem z innymi wtedy bylo by ok :D - vinz podobnie chcial sie wyroznic zabiajac policjanta robiac cos na swoj sposob .stary w kiblu poprostu mu powiedzial ze beda problemy jak do tego dojdzie

rotfl przestańcie ćpać to gówno czymkolwiek to jest :) A tak serio to wydaje mi się że tam nie było żadnych metafor tylko cała scenka miała dać takie szersze spojrzenie - chłopakom wydaje się że mają przesrane bo żyją na blokowisku, a tymczasem nie tak dawno temu ludzie mieli gorsze problemy wojna, głód, syberia, miliony zabitych i ogólna rozpierducha

hej fireball!! może jesteś w stanie mi pomóc zdobyć ten film? skoro go widziałes 40 razy ;] odezwij sie : ]

zgadzam się z wieloma wypowiedziami tutaj, ale mam swoją teorie, że ten bieg za pociągiem bez możliwości wskoczenia do niego przez opadanie spodni Grunwaldzkiego może mieć związek z Syzyfem który wykonuje mozolną i bezsensowną pracę która nigdy nie będzie miała końca, tak w przypadku Grunwaldzkiego który cały czas próbuje i nie może wskoczyć do pociągu przez opadające spodnie również wykonuje prace bezsensu choć jego zakończyła się śmiercią..ale to tylko moje zdanie

Nie trzeba się tutaj wgłębiać, analizować wciągania spodni, pogoni za pociągiem. Jak już ktoś słusznie zauważył, chodzi o to, że problemy tych kolesi na blokowisku, ich walka z policją, między sobą, jest śmiesznie trywialna w porównaniu do tego co kiedyś ludzie przeżywali.

Ja wydumałem coś takiego:
Grunwaldzki przez jakąś bzdurę, nieważną dla innych sprawę (chociaż dla niego ważną) oddalił się od reszty na tyle, że nie udało mi się wrócić mimo tego, że ktoś wyciągał do niego pomocną dłoń.
Zauważcie: Dla Vinza pomszczenie przyjaciela było ważną sprawą, chociaż dla innych była to głupota. Kiedy już zrozumiał swój błąd (pod koniec filmu oddał broń) było już za późno. Przez cały film kłócił się z Hubertem, ale przyjaciel ostatecznie zawsze próbował mu pomóc (podać dłoń). W końcu Vinz został zastrzelony (tak jak Grunwaldzki zamarzł).

Włączając się do 8 letniej dyskusji mogę śmiało powiedzieć, że historia Grunwaldzkiego może odnosić się do Vinza i Huberta..

Vincent - To znaczenie zostało wcześniej przytoczone. Chodzi o to, że "Grunwaldzki i Vinz prezentuje troche ten sam rodzaj dumy, ktora prowadzi do samobojstwa - Grunwaldzki jest jakby odbiciem Vinza w slabej postaci - wstydzi sie, boi sie wlasnej nagosci bardziej niz smierci, Vinz natomiast jest zbyt dumny, zeby przyjac policzek, musi odpowiedziec, wstydzi sie tego, ze ktos moglby zobaczyc, jaki jest slaby, chociaz wie z jakimi konsekwencjami to sie moze wiazac."

Hubert - Chce wydostać się z tych blokowisk, tak jak Grunwaldzki wsiąść do pociągu. Chce wieźć lepsze życie, lecz musi najpierw zatroszczyć się o swoich przyjaciół oraz rodzinę (wnioskuję z filmu, że jest jej głównym żywicielem), co symbolizuje nasze gatki. Niestety jest na tyle bezradny, podejmuje złe wybory. że uniemożliwia sobie dojście do celu. W konsekwencji zostaje, tak jak Grunwaldzki, na pewną śmierć.

dla Saida nie znalazłem znaczenia w historyjce, choć pewien tragizm jego życia da się zauważyć. (Młodszy brat, olewany często przez przyjaciół)

Pozdrawiam, Mieszko : )

To j a muszę jeszcze raz obejrzeć ale z innym podejściem do filmu :)

Również myślę tak jak to zostało przez kilka osób wcześniej podkreślone. Historia dziadka łączy się z całą resztą filmu i nie została opowiedziana bez powodu, lub tylko po to, żeby pokazać, że kiedyś ludzie mieli gorzej. Bohater opowieści - Grunwaldzki to osoba nie przystosowana do nowych warunków życia, symbolizuje kogoś nieprzystosowanego społecznie. Pociąg to symbol życia, które na nikogo nie czeka, jeśli w porę się nie złapiesz, ucieknie Ci. Grunwaldzki biegnie bezmyślnie za pociągiem, kilkakrotnie spadają mu spodnie, które podciąga i goni pociąg dalej - "jak dotąd jest nieźle". Czasami jednak lepiej się zatrzymać i przemyśleć swoje postępowanie bo daje to wymierne korzyści na przyszłość i pozwala przetrwać. Gdyby Grunwaldzki zapiął spodnie prawdopodobnie dogoniłby pociąg i uratował życie. Jest jednak jak człowiek spadający z wieżowca, skazany na porażkę, dopóki goni pociąg wydaje mu się, że jest ok. Film opowiada o upadku społeczeństwa. Trójka przyjaciół żyje w środowisku opętanym nienawiścią. Nakręcająca się spirala zła i niechęci do ludzi prowadzi do eskalacji przemocy. Ta droga prowadzi do upadku. Czasami wystarczy na chwilę zatrzymać się i przemyśleć swoje postępowanie (zamiast bezmyślnie biec przed siebie myśląc "jak dotąd jest dobrze"), i nie osiągnąć w ten sposób dna. Tam gdzie jest nienawiść, dochodzi do wypadków. Chłopakom wydaje się, że świat należy do nich, robią w związku z tym co im się podoba. Tak naprawdę żyją na marginesie społeczeństwa, odeszli od niego za daleko motywowani nienawiścią (tak jak Grunwaldzki z trochę innych powodów - rozdrażnił go towarzysz podróży). W filmie jest kilka sytuacji, w których los wyciąga do nich rękę i ich postępowanie uchodzi im płazem, np. pomoc policjanta, czy pijaczka dzięki której udaje się uciec. Jedynym, do którego coś dociera jest Hubert, ale i Vinz pod koniec ma przebłysk oświecenia. Tylko jest już za późno. Wcześniej jest nawet symboliczna scena, w której im też ucieka pociąg.