Urodził się 29 października 1947 roku w Nowym Jorku, USA. Jest jednym z czołowych aktorów amerykańskich, który równie dobrze sprawdza się w rolach irytujących szkodników, jak i zuchwałych, ambitnych dorobkiewiczów. Dreyfuss stopniowo zyskiwał na popularności, najpierw przyjmując pomniejsze rólki w filmach (np. w "
Absolwencie" z 1967 roku) i telewizji, zanim przyciągnął uwagę rolą Baby Face Nelsona w filmie
Johna Miliusa "
Dillinger". Zwrócił na siebie uwagę filmem "
Amerykańskie graffiti", w którym zagrał młodzieńca z koledżu, oraz rolą nerwowego żydowskiego chłopca w "
Kariera Duddy Kravitza". W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych Dreyfuss został okrzyknięty wielką gwiazdą, grając w dwóch najbardziej przerażających filmach tamtego okresu: "
Szczęki" i "
Bliskie spotkania trzeciego stopnia". Zdobył Oskara dla najlepszego aktora swoją pierwszą romantyczną rolą bezrobotnego aktora w "
Goodbye Girl". Po problemach z narkotykami i kolejnych niepowodzeniach zawodowych, Dreyfuss odzyskał popularność w połowie lat osiemdziesiątych, dzięki udziałowi w "
Włóczęga z Beverly Hills"
Paula Mazursky'ego u boku
Bette Midler i
Nicka Nolte. W tym samym roku Dreyfuss pojawił się w nostalgicznym filmie
Roba Reinera "
Stań przy mnie". Najbardziej znaczące filmy
Dreyfussa z lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych to "
Dyktator z Paradoru", "
Na zawsze"
Spielberga, "
Pocztówki znad krawędzi" i "
Rosencrantz i Guildenstern nie żyją". Pojawił się wraz z
Holly Hunter,
Geną Rowlands i
Dannym Aiello w komedii romantycznej "
Jedna runda" i u boku
Billa Murray'a w komedii "
Co z tym Bobem". Dreyfuss udzielał się także w teatrze i telewizji, a do filmów powrócił w adaptacji sztuki
Neila Simona "
Zagubieni w Yonkers", a także rolą płaczliwego opozycjonisty w "
Prezydencie - Miłość w Białym Domu". Otrzymał najlepsze recenzje za rolę zdeterminowanego, twórczego nauczyciela muzyki, który próbuje sobie radzić z głuchym synem i wymaganiami kariery w "
Symfonii życia".