Michael Cimino I

biografia (1) dodaj biografie Michael Cimino

Michael Cimino studiował grafiką w Michigan State oraz architekturą, malarstwo i historią sztuki w Yale. Po ukończeniu studiów zajmował się kręceniem filmów reklamowych i dokumentalnych a także pisał scenariusze, m. in. do filmów: "Niemy Wyścig" ("Silent Running", 1971) i "Siła Magnum" ("Magnum Force", 1973). W roku 1974 za sprawą aktora, reżysera i producenta filmowego Clinta Eastwooda... zadebiutował na dużym ekranie jako reżyser filmem "Piorun i Wielka Stopa" ("Thunderbolt and Lightfoot", 1974) z udziałem samego Eastwooda i Jeffa Bridgesa. Jednak największym sukcesem Cimino okazał się głęboki i wzruszający obraz "Łowca Jeleni" ("The Deer Hunter", 1978), który przyniósł mu statuetki Oskara za najlepszy film i reżyserią oraz wywołał skandal na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie Zachodnim. Totalną klapą komercyjną i artystyczną okazal się western "Wrota Niebios" ("Heaven's Gate", 1980), który - jak się powszechnie uważa - doprowadził do bankructwa wytwórnią United Artist. Kl?ska filmu w dużym stopniu zadecydowała o przebiegu kariery tego - z pewnością nie pozbawionego talentu - twórcy. Jego kolejne obrazy nie odnosiły znaczących sukcesów. O ile "Rok Smoka" ("Year of the Dragon", 1985) zyskał pochlebne opinie, o tyle "Sycylijczyk" ("The Sicilian", 1987) krytykowany był za ukazanie włoskiego kryminalisty, Salvatore Giuliano, jako bohatera. Nie zyskał uznania krytyków ani widzów remake słynnego thrillera z roku 1955, "Godziny Rozpaczy" ("Desperate Hours", 1990), z udziałem Anthony'ego Hopkinsa i Mickey'a Rourke. Ostatni film Cimino zrealizował w 1996 roku, obraz nosił tytuł "Dogonić Słońce" ("The Sunchaser", 1996), a głowne role zagrali w nim Woody Harrelson, Jon Seda i Anne Bancroft. więcej