Y tu mamá también

plakat - I twoją matkę też (2001)

pressbook

O filmie

I twoją matkę też pozornie przypomina amerykańskie produkcje dla młodzieży - jest to film drogi, opowiadający o przyjaźni trójki młodych bohaterów, o ich wspólnej podróży w stronę mitycznej plaży; podróży, która pozwala im odkryć siebie, swoją tożsamość, swoją seksualność. Jednakże, jest to również obraz rzeczywistości meksykańskiej, dwóch światów, do których należą bohaterowie, ponieważ naprawdę nie istnieje jeden Meksyk, istnieją dwa, całkowicie różniące się od siebie. Świat tych, którzy są na górze i czerpią z życia pełnymi garściami, i cała reszta, szara, biedna i tragiczna rzeczywistość.

Tenoch jest synem skorumpowanego polityka, otacza go przepych typowy dla meksykańskich bogaczy, mieszka w domu, bardziej przypominającym pałac niż dom, ma służbę. Julio jest synem zwykłej sekretarki, należy do klasy średniej. Przez pełen kontrastów Meksyk wędrują razem ze świeżo poznaną, starszą o 10 lat Hiszpanką, która uczy ich dorosłości.

Przejeżdżają przez biedny i słabo zaludniony stan Oaxaca. Napotykają na swej drodze policyjne rogatki, biedne miasteczka, wypadki drogowe, oraz miejscowość, w której urodziła się i z której wyruszyła jako trzynastolatka w poszukiwaniu pracy niania Tenocha. Zatrzymuje ich procesja wieśniaków, proszących o datki dla Panienki. Odnajdują legendarną plażę, która wydaje się być rajem, nietkniętym przez cywilizację, a jednak narrator zdradza nam, że plaża zostanie niedługo sprzedana i powstanie na niej luksusowy hotel.

Oprócz tych dwóch światów, w I twoją matkę też pojawia się jeszcze trzeci, świat emocji trójki bohaterów, emocji, w których przeplata się seks i śmierć, a wszystko przedstawione za pomocą realistycznych zdjęć Emmanuela Lubezkiego. W subtelny sposób, dzięki dynamicznej i pełnej życia Luisie, postacie chłopców rozwijają się i odkrywają tajemnice seksu i swoich osobowości. Seks w tym filmie przedstawiony jest naturalistycznie, czasem wrażenie może być szokujące. Luisa uczy Tenocha i Julia innego modelu zachowania wobec kobiety, niż ten, który im narzuca kulturowy stereotyp macho. Bohaterowie tworzą pełen niedomówień trójkąt, w którym miesza się przyjaźń z wzajemną fascynacją i pożądaniem.

Sam reżyser mówi, że nie chciał robić filmu "ideologicznego", "politycznego" czy "zaangażowanego", ale jego atak na ideologię jest również ideologiczny w pewnym sensie, osadzony w określonym kontekście społecznym i politycznym. Sens, a zarazem refleksyjny charakter całej historii nadaje komentarz narratora z offu - zdradza on widzowi ukryte znaczenie pozornie przypadkowych wydarzeń.

Alfonso Cuarón mówi o swoim filmie: Jest to film o tożsamości, o dwóch nastolatkach, którzy szukają swojego miejsca wśród dorosłych, o dziewczynie, która szuka swojego miejsca jako wyzwolona kobieta, i o kraju, który jest krajem "nastoletnim" i szuka swojego miejsca jako dorosły kraj.

Prasa międzynarodowa porównuje film Cuaróna do francuskiej Nowej Fali, do filmów takich reżyserów, jak Jean Luc Godard czy Francois Truffaut.

Muzyka
Głos prasy