Podczas II wojny światowej kobiety po raz pierwszy mogły zostać reporterkami wojennymi. Ich relacje i wspomnienia wyraźnie ukazują inny punkt widzenia, zmieniający nasze spojrzenie na wojnę. Ich relacje i zdjęcia dziś uznalibyśmy za poszerzone, autorskie spojrzenie na reportaż. Amerykanie przekonani o sile medialnej ich magazynów, przyznali akredytacje prasowe kobietom. Film przedstawia drogę na front Marthy Gellhorn, Margaret Bourke-White i Lee Miller. Reporterki relacjonowały sytuację w zbombardowanych niemieckich miastach oraz wyzwolonych obozach koncentracyjnych Ravensbruck, Buchenwald i Dachau. Z wizyty w opuszczonym apartamencie Hitlera w Monachium wyciągnęły znaczące wnioski co do osoby gospodarza. Ich spostrzeżenia, odczucia i zdjęcia mają unikalną specyfikę oraz głębię, obalającą mity wojenne stworzone przez mężczyzn dla mężczyzn.
Intymny i zabawny portret, który oferuje niezwykłą możliwość wglądu w świat człowieka, którego muzyczne i towarzyskie powiązania łączą Wschód z Zachodem, a tradycję z nowoczesnością. Kamera zabiera nas w podróż przez rok życia muzyka, rok poprzedzający okrągłą rocznicę jego urodzin. Przez cały film kompozytor snuje refleksje nad błyskawicznym początkiem swej kariery, nieoczekiwanymi punktami zwrotnymi w swoim życiu i odkrywczymi ideami. W dokumencie wypowiadają się postacie które grają kluczowe role w artystycznym i prywatnym życiu Pendereckiego, między innymi z Anne-Sophie Mutter, Lorin Maazel, Valery Gergiev, Mariss Jansons, Jonny Greenwood i Andrzej Wajda.
Dokument o losach 30 tysięcy więźniów obozów koncentracyjnych, którzy podczas akcji Czerwonego Krzyża nazwanej "Białe autobusy" przedostali się w ciągu kilku miesięcy 1945 roku przez morze do Szwecji.