Alpha Opinie

plakat filmu Alpha

Kriss_11

5

2h02 10:34-12:36; Julia Ducournau nr 3; Nastolatka o imieniu Alpha robi sobie tatuaż na ręce. Jej matka lekarka ma do czynienia z tajemniczą chorobą, która powoduje, że ludzie stopniowo przemieniają się w posągi i umierają.

Kuter

Piotr Kudrewicz

5

Ducournau, jak na świetną reżyserkę przystało, potrafi stworzyć w pełni wiarygodny świat dotknięty kryzysem, a wraz z Golshifteh Farahani wykreować rolę zasługującą na kilkuminutowe oklaski. Jednak jej Alpha ugina się pod ciężarem licznych tematów, znaczeń i symboli — to chaos, w którym liczy się ilość, a nie jakość, a już na pewno nie wnikliwość. Największym kryminałem pozostaje jednak użycie „Let It Happen” Tame Impala.

mundic

Adam Mańkowski

4

NH2025. Niekiedy koślawy aż do granic paździerzyska, a niekiedy zaskakująco udany. Odczucia tak ambiwalentne, jak tylko mogą być - nawet w kwestii samego wydźwięku. Udana przestroga, czy krzywdzące demonizowanie? I see them both.

PogoHomo

Krzysiu Sieniawski

9

ducournau królowa

Lucasso22

Łukasz Homziuk

8

Bardziej nierówna niż w "Titane", ale podobnie mocna wizja. Kilka momentów złapało mnie za serce, a finał zostanie ze mną na zawsze. Mój kandydat na najsmutniejszy film festiwalu.

hubsonBITW

Hubert Piasecki

5

#NH25 mocny spadek formy po "Titane", marmur to nie odpowiedź na AIDS, a ilość metafor i "zabawy z widzem" męcząca, ma świetne momenty i pięknego Rahima

Lorelei_3

9

O doświadczeniu śmierci, ale niekoniecznie o umieraniu; nie o AIDS, a już na pewno nie o covidzie - dosłowny odbiór zawsze będzie lepszy niż najbardziej prostacka, oczywista metafora.

alapiotrek

8

Żuławski gdyby umiał robić filmy

worren_2

6

[Kino Światowid] Ducournau dalej brnie w konwencje body horroru. "Alpha" kłuje i głęboko wchodzi pod skórę. Tak jak ciało się rozpada tak wszystko zmierza tu donikąd. Także narracja. Najbardziej podobał mi się, gdy pokazywał bezsilność wobec choroby i ostracyzm społeczny. Nick Cave doczekał się też psychodelicznego wideoklipu. Myślę, że to film, na który kiedyś spojrzymy przychylniejszym okiem.

globus

6

początkowo porządnie zażarło, i - mimo niezbyt subtelnych alegorii - byłem solidnie zaangażowany w tę opowieść, także emocjonalnie. z czasem jednak, całość ugina się pod nadmiarem pomysłów i rozbuchanymi ambicjami reżyserki, aż sam zwątpiłem jaką historię próbuje mi tu opowiedzieć. niemniej, Ducournau, nawet rozczarowując, wciąż robi kino charakterne, intrygujące, “jakieś”. przejmująca rola Farahani i (wybitny!) hipnotyzująco-odpychający Rahim

torne

7

piękny choć jakże tragiczny sen śni reżyserka

Maikeru1995

8

[Octopus Film Festival 2025] Bardzo ciężki i jednocześnie naprawdę udany. Póki co najbardziej dojrzały film reżyserki.

bch_zywiec

Łukasz Biechoński

9

[Octopus2025] reżyserka po raz kolejny podnosi poziom, rozszerzając swój bardzo unikalny styl wizualny o uniwersalną historię dotykającą dylematów egzystencjalnych. Te powoli formujące się posągi mógłbym oglądać dopóki sam nie obrocilbym się w proch

Łucja Biechońska

8

[Octopus film festival 2025 #10]

9

kingjulianPL

6

Octopus: szkoda, że jedzie na jednym motywie, powtarzając się w kółko i stawiając ten marmurowy pomnik na zapętleniu przez bite 2 godziny, ale rola Tahara Rahima wybitna. Czasem 3, czasem 8

8

MFF Nowe Horyzonty 32/50 - Ducournau podeszła do swojego pomysłu może zbyt ambitnie, ale w warstwie symbolicznej działa to na wielu poziomach i finalnie coś po sobie zostawia.

ArchAndroid

7

nh'25 [dziecko]

ADAX104

Adam Czuchrowski

4

Ducournau, proszę, znajdź sobie nową scenarzystkę, bo ta prowadzi Cię na manowce. Wyraźna tendencja spadkowa. Film kilku świetnych scen i tony chaotycznego bełkotu.

kotheniek1

6

NH2025: ugina się pod ciężarem własnych ambicji, albo może ambicji Ducornau, żeby dorównać "Titane", choć dalej jest to kino, którym fragmentami można się upajać

Paulie

5

tame impala to tam po chuju fest

Ziutele

5

ten film dostał udaru w połowie

AniaScene

7

Najstraszniejsza w tym filmie była biedronka... Mam fobie xD! Jak ruszyła do lotu to krzyknęłam 🤣.

Akozio

7

Alpha, pacjentka zero, zatruta wiatrem

jurus10

5

5+. Zdecydowanie pozbawiony umiaru. Ducournau chce tutaj opowiedzieć zarówno o epidemii/chorobie, traumie przekazywanej z pokolenia na pokolenie, żałobie, jak i o dojrzewaniu oraz relacji matka-córka, a gdy dochodzą do tego jeszcze dwie linie czasowe, to film niestety ugina się od tego nadmiaru wątków i dociera do finału chwiejąc się i ledwo dysząc. Rahim oraz Farahani są natomiast świetni i szkoda, że muszą dźwigać tak przeładowany scenariusz.

1
2
3
...
6

plakat filmu Pomoc domowa

Pomoc domowa

plakat filmu Odyseja

Odyseja

plakat filmu Zaproszenie

Zaproszenie