Alpha Opinie

plakat filmu Alpha

renatawieczorek

7

atmosfera tak gęsta, że można ją kroić nożem, apokaliptyczny, zagłada człowieka, a w tym potrzeba bliskości, więzi, niedopowiedziany

Lucky_luke

6

Ma miliard zakończeń i dotyka setek tematów, które dotknęło już kino lata temu. Inna sprawa, że ta sieć interpretacji i symboli jest pięknie utkana, może podniosę ocenę, bo bardzo miło mi się na nim myślało.

karolina_majchrzak12345

6

ma świetne momenty, ale dużo walenia łopatą po głowie. cały wątek epidemii do kosza (nadal szukam jego uzasadnienia)

Milka124

Zygfryd Malciński

7

O potrzebie bliskości w czasach skalnego AIDS w formie kampanii artynarkotykowej. Ducournau wróciła z najbardziej przystępnym filmem (na ten moment) w swojej filmografii. Bliżej Alphie do Raw niż Titane, ze względu na prostą historię z prostą symboliką. Na szczęście jakościowo też jest bliżej Raw niż Titane (które przedobrzyło i się wykraczyło), bowiem film działa solidnie na płaszczyźnie emocjonalnej, dzięki porządnie nakreślonym postaciom, a i sama historia wciąga. Oczko niżej za bardzo rozczarowujące zakończenie.

marfen6

9

Lepiej z Ducournau zgubić niż z innymi reżyserami coś znaleźć ...

HerrFaustus

6

tu był potencjał na naprawdę dobre kino, ale został zaprzepaszczony przez niedopracowany scenariusz zaczynający wiele wątków, ale nie mający pomysłu na ich odpowiednie rozwinięcie, złe decyzje reżyserskie (co to za niepasujące needle dropy?) i nieciekawą stronę wizualną. są tu ciekawe pomysły, doceniam też, że to zupełnie inne kino niż Titane i Mięso, choć dalej eksplorujące wątki cielesne. i nawet jeśli jest to najsłabszy film Ducournau to dalej jest całkiem intrygujący. tylko nie jestem pewien czy pandemia hiv potrzebuje metafory.

marckoza

5

gdyby w filmie było więcej "body", marmurów, kamieni i epidemii zamiast nudnawych quasibiograficznych historii tej małolaty, byłoby nieźle, niestety Ducournau bardziej zebrało się na wspomnienia, niż szaleństwa filmowe, ale seans też zebrał mnie na wspomnienia i przypomniał mi jedną scenę z przeszłości: w 97r zmarł mój dziadek, wiejskim zwyczajem wystawiono jego ciało leżące w największym pokoju jego domu (o ile pamiętam leżał tam cały dzień i całą noc) , każdy podchodził i dotykał jego rąk złożonych na piersi i oplecionych różańcem, nie zapomnę tego uczucia, że dotknąłem zimnego kamienia/marmuru

Polasios

4

Chyba raczej beta

9

Maysha

7

Nowe Horyzonty '25. Ducornau tym razem horror zostawia bardziej w tle, na czoło wysuwając artowy dramat relacji rodzinnych, poświęcenia jednostki i koszmaru uzależnień i chorób zakaźnych, jak AIDS. Nieco nierówny, ale potrafi ścisnąć gardło, głównie za sprawą rewelacyjnej roli Tahara Rahima. Francuskie reżyserki na fali!

Jill02

5

Niestety, jest tu zbyt wiele wątków, co wprowadza pewien chaos... trauma rodzinna, toksyczna i nadopiekuńcza miłość rodzicielska, choroba, pandemia. Za dużo tego skakania tu i tam.

Pawel_301

8

NH2025 #6 Bardzo udany powrót Ducournau.

9

chce obejrzec ponownie calkiem sporo razy

pamela_panderson

Patrycja Pergoł

5

kilka bardzo fajnych pomyslow, ale brak decyzji boli!!

kretoszczur

5

Ogromne brawa za to jak ten film wygląda i jak brzmi. Niestety historia kuleje, metafory są rozlazłe i za bardzo nie wiem, co ten film chce przekazać i czym chce być, bo teoria, że to o traumie w czasach epidemii, to za mało na ponad dwie godziny.

glameq

9

no wysmienite niestety

JamJakub

Jakub Balcerzak

6

sin^2 Alpha = 1 - cos^2 Alpha

maksss006

Maksymilian Marszałek

6

Spokojnie ćpanie jest prawie tak groźne jak dorastanie, a skoro z jednym się udało...

Ultor

8

Ze wszystkich dotychczasowych filmów Julii Ducournau ten powalił mnie na glebę i docisnął do niej najmocniej. Przez ekran czuć smród choroby i śmierci, co buduje ciężki, apokaliptyczny klimat. Równoważy go przepiękna strona wizualna. Jest tutaj krótki odjazd kamery na basenie, który robi niesamowitą robotę. W trakcie oglądania sekwencji teledyskowej z "The Mercy Seat" Nicka Cave'a zaparło mi dech w piersiach na kilka minut. Sam jeszcze rozkminiam i porządkuję sobie myśli po seansie, ale wydaje mi się, że to przede wszystkim film o bezsilności i pogodzeniu się z odejściem. Ostrzeżenie! W filmie zużyto mnóstwo igieł.

mnq1110

6

pierwszy raz byłem w stanie obejrzeć film Ducournau yaaay

Rafał Micigolski

8

wydaje mi sie ze nie chodzilo tutaj o aids

Labracadabrador

Mateusz Strzelczyk

7

To on w końcu był czy go nie było?

fightClub

6

Ale o czym to miało być? AIDS? Dorastanie? Uzależnienie? Wielodzietna rodzina emigrantów? Pandemia? Wszystko naraz? Aktorsko mega.

michalmyslowski

Michał Mysłowski

6

Inaczej zapamiętałem Człowieka z marmuru

RedValdez

7

Octopus #6 film chciał złapać trochę za dużo srok za ogon, gorszy od Titane, ale w dalszym ciągu trzyma poziom

1
2
3
4
...
6

plakat filmu Małe rzeczy

Małe rzeczy

plakat filmu Szeptacz

Szeptacz

plakat filmu Wielki Marty

Wielki Marty

Zobacz popularne na VOD