Obserwacja codzienności ukrytej za murami krakowskiego klasztoru Sióstr Józefitek. Film podąża za rytmem prozaicznych czynności: pielęgnowaniem ogrodu, wspólnymi posiłkami, troską o siebie nawzajem. W tym mikroświecie sacrum i profanum nieustannie się przenikają. Siostry oscylują między dramatem telenoweli, a cichą akceptacją śmierci. Portret życia rozpiętego na styku ziemskiej rutyny i wieczności.