Ciężko się nie zgodzić. Straszaki typu wyskakująca morda lub postać przy akompaniamencie krótkiego lecz z założenia mającego mrozić krew w żyłach efektu dzwiękowego, miały zastąpić atmosferę niepokoju i budowanie napięcia. Myślę, że nie o to w horrorach chodzi.

Ale krew , flaki , horda zombie też już była. Nie ważne jakimi środkami - ważne by fabuła wciągała , a cała historia budowała napięcie.

E, ale to nie jest kolejny film z japońską zjawą przecież :D Kolejna ghost story, to i owszem. Z tymi samymi strachami, co zwykle (postać przemykająca w tle, ktoś leżący z bohaterem w łóżku,etc.). No i tak to jest z horrorami - pod względem szkieletu fabuły wiele jest do siebie podobnych. Masz kolejne filmy o zombie, kolejne - o maniakalnych zabójcach w masce i tak dalej. To raczej różne szczególiki decydują o odbiorze całości. No i umiejętność budowania napięcia, wykorzystania tych wyświechtanych motywów w miarę straszną całość. Haunt wypada pod tym względem tak sobie - bywało lepiej, bywało gorzej.