Ja, Godard Opinie

plakat filmu Ja, Godard

Pierrotlefou

Piotr Czerkawski

8

Akrobatyczny popis, w trakcie którego Hazanavicius jednocześnie kłania się Godardowi- artyście i sprzedaje fangę w nos Godardowi- ideologowi. Imponujące!

rotusek

7

Hazanavicius przypomniał mi dlaczego tak mocno kocham nowofalowe kino.

snoopy

7

"Albo kino, albo polityka" czyli o tym jak czyny nie nadążają za myślą. Pastisz filmów Godarda, ukazujący go w krzywym zwierciadle, w b.ciekawym momencie życia.

Rockowaa .

Kasia Filmoznasia

7

O Godardzie z humorkiem i samoświadomością. Z sucharami, które mnie bawią. Berenice Bejo <3

porker1987

9

DKF Rzeszów: światłe rozprawy historyczno-filmowe.

Kriss_11

7

{456} 1h43 11:27-13:10

Robaczywek

Janek Brzozowski

7

Czekam na spin-off: "Ja, Truffaut".

KasiaM97

Kasia Michorowska

4

Największymi zaletami są zdjęcia i kolorystyka. Bardzo średni scenariusz sprawia, że całość jest irytująca. Miało być nowofalowo, ale nie wyszło.

krowawberecie

7

Czy często się pan uśmiecha? Tak, kiedy Jean-Luc Godard się wywala i sobie te głupie okulary rozbija.

mrozikos667

7

Całkiem błyskotliwe, stylistycznie wyśmienite i koncertowo zagrane. Nie ma więc co za bardzo marudzić na niedoróbki. 7+

karodd

6

17/100| Dla mnie był przyjemny.

troll1234fw

7

O dziwo dobrze się ogląda, dobry Garrel.

torne

8

anatomia związku, a w tle rozprawa o kinie. bomba!

annie_1

8

Mam ogromną słabość do tego filmu.

DilerPat

Patryk Ciesielczyk

6

Żywe ucieleśnienie idei. Rewolucjonizowanie rewolucji. Wielki cytat na nic.

jos_fw

4

Bardzo lubię Godarda, ale nie znoszę Hazanaviciusa i tej jego dętej ironii, która nie jest ironią, bo jest dęta. Szkoda, że to on zrobił ten film

173

Mariusz Mieloch

8

Biografia nowofalowca w nowofalowym wydaniu. Piękny hołd dla kina twórcy "Do utraty tchu", z wieloma genialnymi scenami, na czele z mową o żydach i nazistach.

pierdolnik69

Paweł Biliński

7

Trochę pogarda, trochę miłość do utraty tchu.

Arvanity

7

Pysznie dworuje sobie z nabzdyczonego Godarda. Nowofalowy i francuski, jak to tylko możliwe.

Mistrzu-1

6

W ciekawy sposób przedstawione życie komucha Godarda z grzeczną tym razem rolą Stacy Martin (Nimfomanka). Dodatkowy +, reżyser była na polskiej prapremierze.

majkalipcowa

7

Jean-Luc Godard, czyli jak żyć w luksusie i jednocześnie się nim brzydzić. Na pewno łatwiejsze to niż o luksusie marzenie ;)

qgrudziaz

Marcin Grudziąż

6

VOD. Świetnie i lekko się go ogląda. Mnóstwo kinofilskich smaczków, jak w "Artyście". Przyjemny, ale nic w nim wybitnego. Najlepsza scena rozbierana ever ;)

magmos

7

Prawdopodobnie najlepiej uzasadniona scena rozbierana w historii kina!

karnawal_zwierzat

karnawal_zwierzat

8

Hazanavicius z właściwą sobie lekkością i świetnym warsztatem w pół wieku po '68 o dylematach intelektualisty wobec sztuki i rewolucji. Nie kadzi Godardowi ale

Genesiricos

4

Niech ten Hazanavicius zostanie przy kinie niemym, bo nie ma nic mądrego do powiedzenia. Ani to hołd, ani wyrazna krytyka, jak powiedział Godard: kretynizm.

1
2
3
4
5
...

plakat filmu Maszyna do zabijania

Maszyna do zabijania

plakat filmu Dobry chłopiec

Dobry chłopiec

plakat filmu Wartość sentymentalna

Wartość sentymentalna