film

Masakra w Rzymie

Rappresaglia
1973

1h 50m
6,1 192  oceny
6,1 10 1 192
Rok 1944 r., wojska niemieckie okupują Rzym. 21 marca włoscy partyzanci zabijają w zamachu 32 esesmanów. Dwoje spośród zamachowców prosi o udzielenia schronienia księdza... Zobacz pełny opis

Ten film nie ma jeszcze zarysu fabuły.
Dramat
Wojenny
Masakra w Rzymie zobacz zwiastun

reżyseria George P. Cosmatos

scenariusz Robert Katz

produkcja Francja, Włochy

premiera

Listy powiązane z filmem (1) Odkryj inspiracje na kolejny seans
Nowość
Każdy pewnie raz w życiu słuchał to co napisał ten skromny człowiek. Kompozytor i wirtuoz, którego można śmiało porównywać z klasykami wiedeńskimi. Jednak wielu słyszało głównie te same utwory z tych samych filmów, tak jakby napisał do 20-30, ale to nie prawda, napisał do 500 i nawet ja ledwo obejrzałem ich 100, ale wśród nich jest tyle perełek o których warto by jak najwięcej osób się dowiedziało, a nie słuchało jak w tym RMF Classic, co puszczają w kółko 10 jego utworów. Dam taki przykład, jest taki znany utwór La Califfa, który pojawił się w filmie z Romy Schneider. Wspomniane radio puszcza ten utwór wiele razy, ale wiem, że nikt z ich redakcji tego filmu nie obejrzał. I o tym będzie ta lista. Nie tylko wspomniane zapomniane utwory, które zasługują na pamiętanie, ale i filmy. Zapraszam więc do podróży, która pokaże wszystkim, że Ennio Morricone nie pisał muzyki tylko do westernów i dramatów, ale stworzył on taką muzykę, która jest często głównym powodem obejrzenia filmów. Poniżej jest podział na parę podgrupek, żeby łatwiej było wyszukiwać. Jak będę oglądał kolejne filmy z muzyką Mistrza to będę je tu dodawał. Może też kiedyś o innych znanych włoskich kompozytorach dam listę. (Filmweb dał ograniczniki ostre co do limitów wpisów, więc tutaj legenda) Kolor czerwony - Filmy znane z wybitną muzyką (czyli to co w sumie wszyscy znają) Kolor pomarańczowy - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które warto poznać również dla samych filmów. Kolor żółty - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które no nie są niczym wyróżniającym się, można z ciekawości. Kolor zielony - Filmy, które warto tylko dla paru utworów poznać. Kolor niebieski - Filmy, które są lepsze od muzyki jakie do niej powstały. Kolor fioletowy - Film ani muzyka niestety nie wyróżnia się zbytnio. Kolor różowy - Film znany, ale bez wyróżniającej się muzyki.
Każdy pewnie raz w życiu słuchał to co napisał ten skromny człowiek. Kompozytor i wirtuoz, którego można śmiało porównywać z klasykami wiedeńskimi. Jednak wielu słyszało głównie te same utwory z tych samych filmów, tak jakby napisał do 20-30, ale to nie prawda, napisał do 500 i nawet ja ledwo obejrzałem ich 100, ale wśród nich jest tyle perełek o których warto by jak najwięcej osób się dowiedziało, a nie słuchało jak w tym RMF Classic, co puszczają w kółko 10 jego utworów. Dam taki przykład, jest taki znany utwór La Califfa, który pojawił się w filmie z Romy Schneider. Wspomniane radio puszcza ten utwór wiele razy, ale wiem, że nikt z ich redakcji tego filmu nie obejrzał. I o tym będzie ta lista. Nie tylko wspomniane zapomniane utwory, które zasługują na pamiętanie, ale i filmy. Zapraszam więc do podróży, która pokaże wszystkim, że Ennio Morricone nie pisał muzyki tylko do westernów i dramatów, ale stworzył on taką muzykę, która jest często głównym powodem obejrzenia filmów. Poniżej jest podział na parę podgrupek, żeby łatwiej było wyszukiwać. Jak będę oglądał kolejne filmy z muzyką Mistrza to będę je tu dodawał. Może też kiedyś o innych znanych włoskich kompozytorach dam listę. (Filmweb dał ograniczniki ostre co do limitów wpisów, więc tutaj legenda) Kolor czerwony - Filmy znane z wybitną muzyką (czyli to co w sumie wszyscy znają) Kolor pomarańczowy - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które warto poznać również dla samych filmów. Kolor żółty - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które no nie są niczym wyróżniającym się, można z ciekawości. Kolor zielony - Filmy, które warto tylko dla paru utworów poznać. Kolor niebieski - Filmy, które są lepsze od muzyki jakie do niej powstały. Kolor fioletowy - Film ani muzyka niestety nie wyróżnia się zbytnio. Kolor różowy - Film znany, ale bez wyróżniającej się muzyki.

Rok 1944 r., wojska niemieckie okupują Rzym. 21 marca włoscy partyzanci zabijają w zamachu 32 esesmanów. Dwoje spośród zamachowców prosi o udzielenia schronienia księdza Antonellego (Marcello Mastroianni). Duchowny przyjmuje ich - ale w obawie przed akcjami odwetowymi Niemców udaje się do płka Kapplera (Richard Burton), gotów wydać dwójkę... Rok 1944 r., wojska niemieckie okupują Rzym. 21 marca włoscy partyzanci zabijają w zamachu 32 esesmanów. Dwoje spośród zamachowców prosi o udzielenia schronienia księdza Antonellego (Marcello Mastroianni). Duchowny przyjmuje ich - ale w obawie przed akcjami odwetowymi Niemców udaje się do płka Kapplera (Richard Burton), gotów wydać dwójkę młodych ludzi. Ma nadzieję, że to powstrzyma ewentualne egzekucje. Kappler jednak uważa, że ważniejsze od ukarania sprawców jest udzielenie Włochom lekcji posłuszeństwa. Sporządza listę 320 osób (po 10 za każdego zabitego Niemca), które mają być stracone podczas zbiorowej egzekucji. czytaj dalej

premiera 4 października 1973 (Światowa)

studio Compagnia Cinematografica Champion / Fiduciary (niewymienione w czołówce) / Les Films Concordia (niewymienione w czołówce) / więcej

tytuł oryg. Rappresaglia

inne tytuły Massacre in Rome
więcej

Film kręcono w Rzymie (Włochy).
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

Czytając o egezkucji w Grotach nigdzie nie znalazłem wzmianki o Ojcu Pietro Antonellim. Mam więc pytanie czy ktoś wie czy była to postać autentyczna czy fikcyjna ?

ocenił(a) film na 5

niezbyt udany film; dobra rola R. Burtona i, co prawda w epizodycznej roli, zjawiskowo piękna Delia Boccardo.

Po fabule nie spodziewałem się cudów i zaskoczenia nie było. Druga połowa filmu nieco lepsza od pierwszej (by nie zdradzać zbyt wiele). Nastawiłem się na aktorów, ale ci nie za bardzo mieli co grać. Najlepszą i najciekawszą rolę zagrał Burton i to ze względu na niego daje się ten film obejrzeć. Mastroianniego jest tu...

więcej

powiem krótko. Słabiutki, mogło być lepiej gdyby nie kilka wkurzających błedów i głupich
wpadek.