Nadchodzi Polly Pressbooks

Reuben Feffer (BEN STILLER) dzięki całkowitemu unikaniu ryzyka prowadzi ustabilizowane życie i karierę zawodową. Rzeczoznawca firmy ubezpieczeniowej, Reuben jest ekspertem w minimalizowaniu niebezpieczeństwa — nie ma ryzyka, nie ma straty. Dla Polly Prince (JENNIFER ANISTON) życie to gra. Czerpie radość z tego, co przyniesie jej kolejny dzień. Ciągle widzi przed sobą nowe możliwości – nowa praca, nowe mieszkanie w kolejnym mieście. Jeśli coś jej nie odpowiada, korzysta z kolejnej szansy. Kiedy więc los sprawia, że Reuben i Polly znajdą się na tym samym przyjęciu, porzucony (w ekstremalny sposób) Reuben decyduje się skorzystać z okazji. Randa z Polly może pomóc mu przywrócić ład w jego życiu – jest atrakcyjna, świeża i zabawna – a przede wszystkim znają się ze szkoły, kiedy to oboje byli dziecięcymi delegatami ONZ. Czy ktoś może się aż tak bardzo zmienić? Cóż, Polly prawdopodobnie nie miała w szkole tatuaży. Ani skłonności do pikantnego jedzenia, tańczenia salsy i kolekcjonowania pamiątek bo byłych chłopakach… takich jak prawie ślepa fretka, którą przywiozła z Włoch. Skłonność Reubena do dokładnego planowania wszystkiego w życiu też nie ujawniała się w szkole w tak drastyczny sposób. Okazuje się, jednak, że nawet kiedy żyjemy w najbezpieczniejszy z możliwych sposób, zawsze istnieje szansa na nieprzewidziane okoliczności w postaci ciężkostrawnego jedzenia, przerażających opowieści dla dzieci, czy niepełnosprawnych zwierząt domowych. Życie jest ryzykowne, miłość też… Czy mając u boku Polly, ktokolwiek mógłby oczekiwać czegoś innego?

Dla scenarzysty / reżysera Johna Hamburga – którego scenariusze pełne komicznych postaci i zabawnych dialogów sprawiły, że takie filmy jak Poznaj moich starych (Meet the Parents) i Zoolander stały się przebojami – postać Reubena Feffera, analityka d/s ryzyka w filmie NADCHODZI POLLY stała się w pewnej chwili niezbyt chętnie oczekiwanym gościem, którego zdecydował się przenieść ją na papier. Wiele miesięcy wcześniej zanim Hamburg w ogóle rozpoczął pracę nad scenariuszem, postać Reubena i te związane z jego światem coraz bardziej zaprzątały umysł scenarzysty. Hamburg wspomina, “Myślałem o facecie, który planuje całe swoje życie i o tym, jaka byłaby najgorsza rzecz, która mogłaby go spotkać. Pomyślałam, że mogłaby to być kobieta, z którą gotowy jest spędzić całe życie, a która zostawia go podczas miesiąca miodowego. Teraz musi zacząć od nowa – i jaka jest kolejna najlepsza/najgorsza rzecz, która może się wydarzyć? Spotyka dziewczynę, z którą ma nadzieję się związać, a ona okazuje się najbardziej nieprzewidywalną osobą w jego życiu. Scenariusz rozwinął się na podstawie tego pomysłu." Tak jak w przypadku wcześniejszych scenariuszy, Hamburg zaczął pisać NASCHODZI POLLY mając na uwadze poszczególnych aktorów w danych rolach. Kontynuuje, “Najwspanialszą rzeczą w pisaniu jest to, że możesz myśleć o zwyczajnej sytuacji, a następnie przerobić ją na komiczne ekstremum – tak właśnie działa to w moim przypadku." Przyznaje, że w trakcie pisania scenariusza najwięcej myślał nad idealnym aktorem, który mógłby wcielić się w postać Reubena, “Starałem się napisać komedię romantyczną i miałem już w głowie wszystkie postaci. Pisałem i nie wyobrażałem sobie danych aktorów w rolach, ponieważ lubię moment, kiedy moi bohaterowie staną się dla mnie całkowicie realni. Wcześniej jednak pracowałem z Benem i im więcej czasu poświęcałem Reubenowi, tym częściej myślałem o tym, że Ben byłby do tej roli idealny. Codziennie wyobrażałem go sobie w różnych scenach z mojego scenariusza." Stiller spotkał się z Hamburgiem, kiedy po raz pierwszy zobaczył jego film Safe Men. Ich współpraca trwa od czasów Poznaj moich starych (Meet the Parents) i Zoolandera (Stiller zagrał w obu filmach, do których scenariusz napisał Hamburg i dodatkowo wyreżyserował Zoolandera). Kiedy Hamburg miał już gotowy szkic NADCHODZI POLLY wysłał go do Stillera. Stiller komentuje, “John jest facetem, któremu przyjaciele filmowcy wysyłają swoje scenariusze, żeby je przejrzał i zaopiniował. Zawsze jest w stanie w czymś pomóc. Wspaniale jest mieć kogoś, o którym wiadomo, że od samego początku świetnie pracuje nad projektem. Poza tym bardzo zabawnie jest z nim pracować na planie, gdyż śmiejemy się z tych samych rzeczy… a poza tym sprawia, że robię rzeczy, których normalnie chyba bym nie zrobił." Rolę tytułowej Polly, zaproponował zdobywczyni nagrody Emmy, aktorce Jennifer Aniston, której zdolności komediowe zostały udowodnione dziesięcioma sezonami udziału w serialu Przyjaciele (Friends) – rola Rachel Green. Rosnąca lista pamiętnych ról aktorki (Bruce Wszechmogący, The Good Girl) przynosi jej coraz większą popularność i cementuje jej wszechstronność. Hamburg wspomina, “Myślałem intensywnie nad rolą Polly i Jennifer przyszła mi do głowy z kilku różnych powodów. Zawsze byłem fanem występów Jennifer w serialu Przyjaciele (Friends) i w kilku filmach, w których wzięła udział w trakcie realizacji serialu. Była świetna w Office Space i po prostu fenomenalna w The Good Girl. Spotkałem się z nią i okazało się, że to jest to. Wiedziałem, że będzie w stanie zagrać u boku Bena i dorównać mu w jego umiejętnościach komediowych. Jennifer wniosła bardzo wiele do roli Polly. Jest zabawna i subtelna." Wcielenie się w postać Reubena Feffera było dla Bena Stillera okazją do ponownej pracy ze znanym sobie zespołem. Stiller pracował wcześniej nie tylko z Hamburgiem, ale także producentami filmu (firma Jersey Films — Danny DeVito, Michael Shamberg i Stacey Sher — wyprodukowała debiut reżyserski Stillera Orbitowanie bez cukru (Reality Bites) w 1994 roku). Producent Michael Shamberg mówi, “Ben jest nie tylko idealny w roli Reubena, Ben jest wspaniałym aktorem naturalistycznym. Jest poza tym typem ‘zwyczajnego człowieka’ i dobrze się z tym czuje, podobnie jak Jennifer. Tworzą wspaniałą parę – to utalentowani wykonawcy podchodzący do gry z sercem i aktorską finezją." Producent Stacey Sher kończy myśl, “Ktoś zapytał Johna Hamburga czy zostałby w domu i pomyślał o sposobie torturowania Bena Stillera – idealnie bowiem do siebie pasują. John dokładnie wie, do czego zdolny jest Ben, a Ben całkowicie ufa Johnowi podczas pracy na planie. Wspaniale jest móc to obserwować. Tworzą idealny zespół. Nie ma wątpliwości także, co do tego, że Jennifer wykonała wspaniała pracę, zarówno w telewizji jak i w filmach. Jej Polly jest zachwycająca. Jest cudowną mieszanką, zabawną i wzruszającą – to prawdziwa gwiazda. Kiedy razem pracowali można było zaobserwować narodziny nowej ekranowej pary." “Ben jest idealny do tej roli, ponieważ po prostu jest wspaniałym aktorem," dodaje Hamburg. “Chociaż nasz film jest komedią, Reuben przechodzi przez szereg dramatycznych sytuacji – zostawia go żona. Chciałem, żeby była tutaj spora dawka realizmu. Cały scenariusz oparty jest na sytuacjach, do których widz może się odnieść, może pamiętać je ze swojego własnego życia. Właśnie dlatego Ben jest idealnym aktorem w tego typu rolach – widz może się z nim identyfikować i zarazem cieszyć się, że jemu się to nie przydarzyło." “Dobrze jest pracować z ludźmi, których się zna," wyjaśnia Stiller, “można im zaufać, co jest szczególnie ważne w przypadku komedii. Nigdy bowiem nie wiadomo, czy twoja praca nie poszła na marne do momentu, kiedy ocenią to widzowie. Trzeba ryzykować, co sprawia, że realizacja filmu jest jeszcze lepszą zabawą. Ponieważ znam Johna wiem, że wszystkie elementy filmu zostaną perfekcyjnie połączone." Dla Jennifer Aniston jako Polly Prince, praca ze scenarzystą /reżyserem była bardzo dobrze przyjętym doświadczeniem. Aniston mówi, “John jest niesamowitym scenarzystą i dobrym reżyserem. Kiedy czytałam scenariusz śmiałam się, co nie zdarza się zbyt często. Dobrze, że nie odżegnuje się od trudnych i często wprawiających w zakłopotanie sytuacji. Przeżywamy takie sytuacje, bo jesteśmy ludźmi. Scenariusz był inteligentny i poruszający. John dokładnie wie, czego chce i widać to na każdej stronie, w każdej scenie. Ważne jest to, że cały film opiera się na postaciach. Nie jest to jedna z tych romantycznych komedii, w których wykorzystuje się takie standardy jak ‘kłamstwo’, ‘list’ czy ‘chłopak, który oszukuje.’ Zrobienie komedii romantycznej jest naprawdę trudne, a Johnowi się udało – i wyszło bardzo zabawnie." Aniston i Stiller pracowali razem już wcześniej. Stiller kilkakrotnie pojawiał się gościnnie w serialu Przyjaciele (Friends). Stiller komentuje, “Praca z Jennifer nie mogłaby być bardziej zabawna. Jest niesamowitą osobowością i natychmiast reaguje na wszystkie sytuacje na planie. Nie muszę oczywiście mówić, że jest zabawna, czarująca i inteligentna. A teraz jeszcze wydaje mi się, że jest idealną kobietą." Inną sprawą, która okazała się być ważna dla scenarzysty /reżysera w trakcie obsadzania roli Polly, było to, że Aniston grała wcześniej role o innym odcieniu – grała raczej “postaci stojące mocno na ziemi i pomyślałem, że byłoby zabawnie zobaczyć ją jako kogoś żyjącego z dnia na dzień, nie skrępowanego. Całkowicie spełniła moje oczekiwania," mówi. Aniston tak komentuje postać Polly Prince: “Reuben ma w sobie miłość i to jest jedyna rzecz, której nie posiada Polly. Robi wszystko, żeby nie zostać zranioną. Polly potrzebuje silnego wsparcia – jest niezdecydowana i bardzo pomógłby jej lekki klaps i słowa ‘dalej, młoda damo!’" Przyjaciel Reubena, Sandy Lyle, też potrzebowałby lekkiego kuksańca. Hamburg stworzył go na samym początku pracy nad scenariuszem jako doradcę (nie zawsze dobrego) Reuben. Jako nastolatek, Sandy zagrał w przeboju Crocodile Tears. Od tego czasu nie miał okazji powrotu na ekran i planuje powrócić spektakularnie w lokalnej produkcji teatralnej Jesus Christ Superstar, grając rolę Judasza… nie czuje się na siłach zaśpiewać partii Jezusa. “W roli Sandy’ego zawsze wyobrażałem sobie Philipa Seymoura Hoffmana," mówi John Hamburg, “Tak jak powiedziałem, tworzę postać, a następnie myślę o aktorze. W tym przypadku, jednak cały czas miałem przed oczami Philipa. Chciałem zaangażować kogoś, kto wniósłby do tej roli trochę człowieczeństwa, a nie był tylko komicznym dodatkiem. Philip jest wspaniałym aktorem, nie grał jednak zbyt wielu ról komediowych. Czułem, że potrafi to zrobić idealnie. Kiedy się zgodził byłem wstrząśnięty… spełniło się moje marzenie." “Pamiętam, że czytałem scenariusz z moją dziewczyną i przez cały czas głośno się śmialiśmy," wspomina Hoffman. “Czytałem scenariusz Johna kilka lat temu i pamiętałem, jaki może być zabawny. Dlatego przyjęcie roli Sandy’ego nie było trudną decyzją. Dużo się śmiałem przygotowując się do roli, a poza tym postać Sandy’ego jest wyjątkowo zabawna i błyskotliwa." Nagradzany aktor i reżyser, znany z pamiętnych ról dramatycznych (kilka z nich powstało we współpracy z przyjacielem reżyserem Paulem Thomasem Andersonem), odkrył, że praca na planie komedii nie różni się drastycznie od tego, co robił do tej pory. Hoffman obserwuje, “Nie podchodzę jakoś inaczej do mojej pracy tylko dlatego, że mam zagrać kogoś takiego, jak Sandy. Wszystkie postaci, jakie do tej pory grałem były diametralnie różne. Każdy scenariusz jest inny i jeśli mądrze wybierasz filmy, w których grasz, zawsze będziesz starał się robić bardzo różne rzeczy – tym razem jest to świat Johna Hamburga. Praca z Benem była bardzo pomocna, ponieważ zagrał wcześniej w kilku komediach romantycznych. Ma do tego powołanie, ale pod koniec dnia, każdy z nas starał się grać równie dobrze. Aktorstwo to aktorstwo. W komedii, scena musi być zabawna. Trzeba odnaleźć w niej humor." Odnalezienie humoru w scenie było łatwym zadaniem dla pozostałych aktorów: Debry Messing jako porzucającej Reubena młodej żony Lisy Kramer; Hanka Azaria jako instruktora nurkowania Claude’a; Bryana Browna jako miliardera Lelanda Van Lewa; i Aleca Baldwina jako Stana Indursky, szefa firmy, w której pracuje Reuben. Hamburg komentuje, “Debra sprawiła, że Lisa jest słodka i można ją polubić, mimo tego, ze rzuca Reubena w możliwie najgorszy sposób. Hank jest jednym z najwspanialszych aktorów komediowych i może zagrać każdym głosem. Chociaż Claude odbiera Lisę Reubenowi, chciałem, żeby widzowie pomyśleli, że chociaż ta sytuacja jest okropna, to przecież oglądają komedię. Postać grana przez Hanka jest urocza i pełna cech prawdziwie ludzkich. “Mieliśmy szczęście, że ludzie tak reagowali na ten scenariusz. Aktorzy tacy jak Alec Baldwin czy Bryan Brown grają normalnie główne role, ale w tym przypadku znaleźli czas w rozkładzie zajęć i zgodzili się zagrać. Bardzo ważne było dla nas, żeby te mniejsze role zostały zagrane przez takich świetnych aktorów. Właśnie w ich scenach powstaje olbrzymie napięcie – reakcja Bena na Aleca, na Bryana, zachowanie kamiennej twarzy w sytuacji, kiedy Hank stoi nagi na plaży," mówi Hamburg. Nagrodzona statuetką Emmy, gwiazda przeboju NBC Will & Grace, Messing bardzo polubiła swoją postać i scenariusz napisany przez Hamburga. Messing mówi, “Miłość to poważna sprawa. Zaraz po ślubie, Reuben i Lisa napotykają trudności, za które oboje są na swój sposób odpowiedzialni. Właśnie to podoba mi się w scenariuszu Johna i w innych romantycznych komediach - element realizmu, coś uniwersalnego i rozpoznawalnego. Wśród wszystkich tych niesamowicie zabawnych sytuacji, mamy do czynienia z potrzebami i pragnieniami bohaterów." Komiczny (także dramatyczny) kameleon, nominowany do Emmy Hank Azaria, dobrze zdaje sobie sprawę, dlaczego został obsadzony w roli Claude’a, “Co kilka lat, Hollywood ma potrzebę zaproponowania mi roli na wpół ubranego obcokrajowca. Trochę to dziwaczne, ale dzięki temu mam unikalną szansę na jakąś odmianę." Podczas pierwszych prób czytania scenariusza, Azaria wcielał się zarówno w postać Van Lewa, jak i instruktora salsy Javiera, oraz Claude’a, “nie było jednak nikogo innego, kto mógłby zagrać Claude’a," mówi Hamburg. (“Chciałem zagrać Claude’a," twierdzi Azaria, “ponieważ rzadko czyta się coś tak zabawnego – cóż, jestem nagim obcokrajowcem, a poza tym… rzadko czyta się coś tak zabawnego.") Australijczyk Brown, który przez prawie dziesięć lat nie pojawił się w żadnym wyprodukowanym w Hollywood filmie, został skuszony magicznym scenariuszem Hamburga i alchemią, jaka powstała na skutek możliwości pracy z tak niesamowitymi aktorami. “John Hamburg jest świetnym facetem, co naprawdę bardzo pomaga!" mówi Brown. “Kiedy czyta się jego scenariusz od razu wiadomo, że to błyskotliwy autor, który dobrze zna swoje rzemiosło i dokładnie wie, jaki film chce zrobić. John pracował wcześniej z Benem Stillerem, który – sam będąc reżyserem – ma do niego olbrzymie zaufanie. Ja to zaufanie podzielam. Kiedy rozmawialiśmy, John i ja, pomyśleliśmy o Lelandzie, jako o człowieku w typie Richarda Bransona. Są jednak także inni faceci tacy jak Leland – gram postać, która uwielbia życie, przygody, ale tak naprawdę nie przestaje myśleć o konsekwencjach." W rolę Stana Indursky wcielił się nagradzany i szanowany aktor Alec Baldwin, który w ten sposób miał okazję dodać do listy swoich kreacji kolejną, świetnie napisaną rolę. (“A do tego był niewiarygodnie zabawny," dodaje Hamburg.) Baldwin stwierdza, “John to pisarski talent – jego komedie rozgrywają się w trochę innym świecie. Stan jest tym rodzajem szefa, który wejdzie za tobą wszędzie, żeby poznać twoje pomysły i ma niezwykły talent do żartowania w najbardziej nieodpowiednim momencie – tak jak na ślubie Reubena i Lisy. Ważne jest to, że wszystko w jego zachowaniu jest jak najbardziej realne. W scenariuszu Johna, bowiem, komizm przeplata się z sytuacjami wyjętymi prosto z życia. Wspaniale się bawiłem pracując z Johnem, Benem i pozostałymi aktorami. Na planie, pod przewodnictwem Johna, spotkała się niezwykła mieszanka bardzo różnych typów aktorów." Dla partnerów firmy Jersey Films – Danny’ego DeVito, Michaela Shamberga i Stacey Sher - romantyczna komedia sytuacyjna Hamburga NADCHODZI POLLY okazała się być wspaniałym dodatkiem do zestawu wyprodukowanych przez nich filmów, a poza tym zostali oni zauroczeni komizmem scenariusza. Mówi DeVito, “Projekty Johna są niezwykle błyskotliwe. Bohaterowie jego scenariuszy to zwykli ludzie w wyolbrzymionych sytuacjach. Postaci mogą być mądre, zabawne, ale prawdziwa komedia wynika z umieszczenia ich w różnych krępujących i bolesnych sytuacjach. Wpadasz na przykład na swoją świeżo poślubioną małżonkę i instruktora nurkowania… jeszcze w kostiumach kąpielowych." Shamberg kontynuuje, “John Hamburg posiada niezwykłą umiejętność sprawiania, że zwykłe ludzkie zachowanie staje się zabawne. Ma poza tym na swoim koncie świetne filmy – Poznaj moich starych (Meet the Parents), Zoolander i inne. Ten rodzaj scenopisarstwa – oparty na rzeczywistości i zabawny – bardzo trudno znaleźć dzisiaj w Hollywood. Oczywiście często czytamy zabawne i niewiarygodne materiały, ale scenariusze Johna to wśród nich diamenty." Sher dodaje, “W centrum wszystkich tych sytuacji jest wiarygodność, a John tak ją podkreśla, że okoliczności stają się wręcz hiper-rzeczywiste. To film o prawdziwych ludziach, emocjach i hiper-realnych sytuacjach, które okazują się największym koszmarem, jaki może wydarzyć się w romantycznym związku." Tym, co okazało się właściwe dla producentów filmu była decyzja Johna o wyreżyserowaniu własnego scenariusza. Jego reżyserskim debiutem był niskobudżetowa, niezależna komedia Safe Men, opowiadająca historię dwóch wokalistów, którzy omyłkowo zostają wzięci przez gang z Providence, Rhode Island za specjalistów od sejfów. W filmie z 1998 roku wystąpili Sam Rockwell i Steve Zahn. Poza tym, Hamburg wyreżyserował kilka odcinków komedii Undeclared. Tak o tym mówi, “Zostałem zauważony dzięki swoim scenariuszom, ale tak naprawdę dorastałem pracując z kamerą i realizując filmy krótkometrażowe. Bardzo naturalne jest dla mnie przebywanie na planie i praca z aktorami, kamerą, operatorem i scenografem. Brakowało mi tego przez ostatnie kilka lat, kiedy pisałem dla innych reżyserów. Praca z nimi była wspaniałym doświadczeniem, ale w końcu poczułem, że jestem gotowy wrócić do reżyserii." Dzięki temu, że producenci byli w stanie zgromadzić na planie tak wspaniałą obsadę aktorską jak Stiller, Aniston, Hoffman, Messing, Azaria, Brown, Baldwin, weterani - Michele Lee i Bob Dishy jako rodzice Reubena, Jsu Garcia jako instruktor salsy Javier; Missi Pyle jako przyjaciółka Polly, Roxanne; i wielu innych – scenarzysta/reżyser mógł przenieść na ekran scenariusz, ze wszystkimi jego elementami… często okazywało się, że talent komediowy aktorów sprawiał, że powstawały sceny, których nie było w scenariuszu. Hamburg mówi z entuzjazmem, “Miałem do aktorów i ekipy pełne zaufanie. Poznali przecież świat tego filmu, tak jak ja. Przynosili na plan pomysły, o których wcześniej myślałem, a nawet takie, których nie byłbym w stanie sobie wyobrazić. I to właśnie były te najwspanialsze momenty. Realizowaliśmy ten film we ścisłej współpracy. Nie myślałem o nim, jako o ‘filmie Johna Hamburga’— napisałem do niego scenariusz i wyreżyserowałem go - ale film NADCHODZI POLLY jest dziełem grupy ludzi i widać to na ekranie." “Udało nam się skompletować taką wspaniałą obsadę, głównie dzięki talentowi pisarskiemu Johna," mówi Michael Shamberg. “Stworzone przez niego postaci są takie wyjątkowe, że po prostu przyciągają wspaniałych aktorów." Stacey Sher mówi, “Każdy z bohaterów filmu ma sceny komiczne i pełne olbrzymich emocji. Ludzie nie troszczyli się o to, jak długo pracują. Co tydzień bowiem mieli okazję do spotkania wielkiego aktora i pracy z nim." Zdjęcia do NADCHODZI POLLY rozpoczęły się w listopadzie 2002 roku i trwały do lutego 2003 roku. Realizowano je w Los Angeles, na ulicach Nowego Jorku oraz w studio. Północne wybrzeże Oahu odegrało rolę St. Barts, a łódź Lelanda (‘Roo Shooter’) wyruszyła z portu San Pedro w Kalifornii. Jednym z wyzwań dotyczących postaci Lelanda Van Lewa było wiarygodne przedstawienie pełnego przygód życia, jakie wiedzie. Reuben ma za zadanie przygotować ewentualną polisę ubezpieczeniową dla Lelanda i oszacować ryzyka związane z jego brawurowym życiem. Leland skacze ze spadochronem, bierze udział w regatach typu “Wyścig Śmierci 2000", itp. I chociaż film jest komedią, potrzebna była pomoc doświadczonych kaskaderów. Profesjonalny kaskader Tim Rigby, były oficer Brytyjskiej Marynarki Wojennej przez pięć lat pracował jako nurek zajmujący się ładunkami wybuchowymi. Po przeprowadzce do Los Angeles poświęcił się pracy w filmie. Będąc dublerem Browna, Rigby skoczył z budynku AT&T (prawie 170 metrów) znajdującym się w samym centrum Los Angeles, w styczniową niedzielę 2003 roku. Zgodnie ze scenariuszem, Rigby podszedł do brzegu budynku i kiedy wiatr był odpowiedni, skoczył. Jego spadochron otworzył się po trzech sekundach. Cały skok trwał około 30 sekund i był filmowany z 10 różnych kamer. Rigby, który wykonał już ponad 200 takich skoków (łącznie ze skokiem z najwyższych budynków świata, Petronas Towers w Kuala Lumpur) i 1,600 skoków ze spadochronem, przyznaje, że denerwował się przed rozpoczęciem zdjęć: “Zawsze się denerwuję. Chyba martwiłbym się, gdybym nie był zdenerwowany, chociaż wiem, że nerwy nie są dobre." “To, że miałem okazję reżyserować własny materiał było czymś wspaniałym. Miałem okazję modyfikować to, co napisałem, ponieważ czasami okazywało się, że to co świetnie brzmiało na papierze, wcale nie sprawdzało się na planie zdjęciowym. Byłem też cały czas otwarty na pomysły utalentowanych aktorów i ekipy", mówi reżyser. “Dzięki temu, że byłem cały czas na planie mogłem zmieniać dialogi, zachęcać aktorów do improwizacji. Zdecydowanie wolę być reżyserem." Stiller mówi, “Jeśli chodzi o mnie, zależy z kim pracuję. Niektórzy reżyserzy nie czują się dobrze, jeśli na planie panuje zbyt duża swoboda i dowolność w interpretacji tekstu. Uważam, jednak, że często swoboda poprawia atmosferę. W przypadku scenariusza Johna, który był naprawdę wyjątkowy, wszystko, co znajdowało się na papierze było gotowe do grania – czasami, jednak, chcieliśmy wypróbować coś innego i on nie miał nic przeciwko temu."