Pszczelarz Opinie

plakat filmu Pszczelarz

marscorpio

8

Jeden z najbardziej przejmujących i przygnębiających filmów, jakie widziałem w całym swoim życiu. Obawiam się, że nie wytrzymałbym powtórki.

wojtekacz

Wojciech Szczerbacz

9

Bilans życia zawsze wypada na zero.

distantvoice

8

Historia, przeszłość, wspomnienia mogą stać się więzieniem, z którego nie ma ucieczki.

None200

9

Dojrzałość Angelopoulosa mnie poraża. Podwyższam na 9, bo od paru dni mam wciąż przed oczami sceny z filmu.

jos_fw

8

Marzenia są już wspomnieniami. Wielki Mastroianni

Noicerr

Joshua Wojciechowski

8

"Coraz mniej przyjaciół wyrusza w tą samą wyprawę,coraz mniej ich mu zostaje,trudniej o kwiaty dla pszczół oraz o uczucia przed którymi całe życie się wzbrania"

Heremit

Bartłomiej Szczepankowski

9

(drugi raz 14.02.19)

Revenga

8

Ciao Marcello !

sss_111

8

Środkowa część "trylogii milczenia" Theo Angelopoulosa. Bezszelestna rozpacz nad bezcelowością życia. Tęsknota za tym co minione. Marcello Mastroianni GIGANT!!!

redink

10

to się w głowie nie mieści, jak mocne i jak głębokie jest kino T.A. akceptuję w 100% wszystko co jego widziałem. PS czy kod morse'a w finale,ktoś przetłumaczył?

Davout

Maciej Kowalczyk

7

MUBI. Nieco słabszy Angelopoulos, ale wciąż multum scen poraża pięknem i tym wewnętrznym smutkiem.

Rini

7

Ciche pożegnanie. O chwytaniu się ulotnej przeszłości, o radzeniu sobie w pustej teraźniejszości i uciekaniu przed nieuchronną przyszłością. Niezły obraz Grecji

SETIczek

9

O tym, że nie zawsze watro wchodzić po ziarenko pieprzu, że niektórym powinny wystarczyć pszczoły i ich stare królowe i że Grecja i miłość są pięknie brzydkie.

Wojciech Wójtowicz

9

wiem że mam was obok (słońce czy zamieć)

Lucky_luke

7

Ucieczka przed jesienią.

Booksandfilms

9

patrzenie dlugo w morze, poszukiwanie wiosny i on taki oddany poddany dozorca zycia

Orinow

10

w beznadziejnie słodko-gorzkiej pogoni za niedoścignioną, utraconą wiosną, przejmujący portret starości, miłosne uniesienia w randze tragedii, tryl. milczenia 2

sysunia22

Tomek Ciesiółka

8

Młodość i starość w jednym stali domu... Egzystencjalne kino drogi. Angelopoulos tym razem odchodzi od tematyki uchodźców a skupia się na przemijaniu

dawids266

6

Mniej obciążony historiozofią Theo, skutkiem czego niestety nieco oczywisty i monotematyczny. Na pewno niepozbawiony pięknych momentów,

DLoN92

Arkadiusz Dziura

7

Smutny to film i piękny zarazem.

Anticitizen One

Karol Majkowski

7

Opowieść o znikaniu, stawaniu się niezauważalnym, pomijalnym.

8

Mastroianni w tym filmie to zjawisko osobne.

Gawrsh

pies z نان و کوچه

8

myślisz sobie, że ci się podoba aż tu nagle Mastroianni włazi z buciorami pod kołdrę, głowa się gotuje <3 za to że mi grek znowu mętlik w głowie zrobił no i ule

Ars_Diavoli

7

Theo zabija Absolut na naszych oczach. Mniej precyzyjny niż jego pozostałe filmy, ale nadal seans wysokiej jakości

Verterain

Michał Jędrszczak

7

Europejski egzystencjalizm zapuszcza korzenie. Rozpacz i bezowocna ucieczka przed przemijaniem - subtelnie, ale odrobinę minął się z moją wrażliwością.

1
2
3

plakat filmu Lalka

Lalka

plakat filmu Verity. Coraz większy mrok

Verity. Coraz większy mrok

plakat filmu Unabomber

Unabomber