Utwór ten, złożony z wizualnych i dźwiękowych pętli, eksploruje organiczne tekstury związane z obrazami uchwyconymi w Gaspésie w 1966 roku. Nerwowa kamera mojego dziadka, w połączeniu z jego fascynacją pewnymi niewinnymi ruchami, rezonuje z moją praktyką artystyczną. Organiczne warsztaty tworzenia filmów na bazie alg dały mi pretekst do zabawy tymi obrazami, pozwalając mi pracować z filmem w sposób organiczny i ekologiczny, ale także żartobliwy.