Jestem absolutnie oczarowana tym filmem. Podchodząc do niego spodziewałam się czegoś
zupełnie innego - ot, po zagadkowej śmierci ojca do domu jego rodziny wprowadza się wujek (
a dokładniej wyrasta spod ziemi, gdyż mało kto wcześniej o nim słyszał ). Sądziłam, iż będzie
to thriller mający na celu wyjaśnienie śmierci ojca Indii, a szanowny wujek przyłożył do tej
śmierci rękę.
Ale nie spodziewałam się tak głębokiego poruszenia tych najmroczniejszych aspektów natury
człwieka.
Film jest przepięknie zmontowany, występuje idealny ruch kamery, muzyka jest fenomenalna.
Mia Wasikowska naprawdę bardzo dużo zyskała w moich oczach - udowodniła, że potrafi grać,
podobnie jak Matthew Goode, który spisał się bardzo dobrze.
A teraz co do samej fabuły ( podkreślam, że jest to jedynie moja interpretacja, nie chcąc się
absolutnie z nikim kłócić) ; uważam, że reżyser bardzo dobrze zajął się sprawą ,,więzów krwi",
gdyż sądzę, że to one grają w tym filmie główną rolę. Ukazane zostały najmroczniejsze
zakamarki natury człowieka, które sprawiają, że India czuje się ,,wolna"... Krew jednak wiąże
ludzi; trudno mi mówić tutaj o jakiejś konkretnej chorobie psychicznej, która mogła dotknąć
zarówno Indię jak i Charliego, gdyż uważam, że to zmieniłoby poniekąd sens tego filmu. Dla
mnie ważniejsze jest nie tyle zaburzenie co podobieństwo psychiczne dwójki bohaterów;
podobny sposób postrzegania świata i przeżywania go wewnętrznie, który doprowadził ich do
takiej a nie innej formy... hm.. Odreagowywania? Albo po prostu wyrażania siebie ( choć mogło
to zabrzmieć nieco groteskowo) - może to przypadek, że byli tak podobni, choć ja sądzę, że - jak
to się mówi - wszytsko zostaje w rodzinie.