film
Giorgino
1994
2h 57m
Ten film nie ma jeszcze zarysu fabuły.
reżyseria Laurent Boutonnat
scenariusz Laurent Boutonnat, Gilles Laurent
produkcja Francja, USA
premiera 5 października 1994 (Światowa)
Ranking ról
Nowość
A tak. Uważam, że nie było i już nie będzie takiego roku. Prawie codzień, człowiek się budził i miał nowy hit. Odczuwam dumę, że udało mi się przeżyć ten czas, będąc świadomym widzem. Rzecz jasna pewną część tych filmów udało się obejrzeć dopiero w 1995, ale to nie zmienia istoty rzeczy. Uważam lata 1991-1994 za najlepsze lata filmu komercyjnego. Dobrej komercji na takim poziomie ciężko uświadczyć później. Wcześniej, owszem, ale nie w takiej ilości. A do tego przenikało sporo filmów bardziej wymagających , ale nie odstraszających przeciętnego widza jak niektóre festiwalowe psychozy. Rok 1994 to apogeum wspaniałej mieszanki, wielkich hitów komercyjnych ze świeżym spojrzeniem młodych twórców i domieszką kina artystycznego. Dla każdego, wiele dobrego. Na upartego może brakuje jakiejś mocnej pozycji fantasy, ale niestety wtedy ten gatunek leżał i kwiczał. 1) Dramat / obyczaj / melodramat 2) Komedia / parodia 3) Thriller / kryminał 4) Animacja 5) Horror 6) Akcja / fantastyka 7) Nie dla mnie ( w tej grupie umieszczam te tytuły, które mnie rozczarowały, ale z obserwacji wiem, że wiele z nich ma swoich wiernych widzów)
Opis filmu Giorgino
Informacje o filmie Giorgino
premiera 5 października 1994 (Światowa)
studio Heathcliff / PolyGram Filmed Entertainment
tytuł oryg. Giorgino
inne tytuły więcej
Zdjęcia do filmu kręcono w Pradze, Bohusov (Czechy) i na Słowacji.
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Szkoda, że dostępny tylko we francuskiej lub angielskiej wersji, pewnie dlatego w Polsce jest mało znany. Mroczny, trochę baśniowy, poruszajacy tematykę miłości, śmierci, wyobcowania, norm społecznych. Osobiście to mój ulubiony film, na co składają się tematyka, klimat filmu, zdjęcia, muzyka, dobór aktorów, symbolika...
więcej
Ten film powstał z myślą o Mylene Farmer, muzie Laurenta Boutonat. "Giorgino" to takie chaotyczne dzieło ponowoczesości. Boutonnat miesza inspiracje kinem Tarkowskiego, Bergmana, Kieślowskiego, a także literaturą romantyczną, mrokiem Edgara Poe i niepokojem Baudelaire'a. Skłonnośc Boutonnata do wielkich, przeładowanych...
więcej
agnieszka_8 13 punktów
samotnia 4 punkty
mania 3 punkty