Samotnie stojący dom zostaje opuszczony przez mieszkańców, okna zabito deskami. Pozostaje tu tylko szary wilk. Pośród głuchej jesieni wspominamy ludzi stąd i historię tego miejsca: zdarzenia błahe, codzienne, i wypadki tragiczne.
Film obrazuje chaotyczną mozaikę wspomnień. Wspomnienia z natury są chaotyczne, mgliste, niechronologiczne, zlewają się ze sobą.
Są to wspomnienia odległe, dziecięce. Autor wspomnień, człowiek w którego głowie siedzimy to prawdopodobnie widoczne na początku dziecko, którego jednocześnie "marzennym" alterego jest...