film

Czarny odwłok tarantuli

La Tarantola dal ventre nero
1971

1h 29m
6,2 423  oceny
6,2 10 1 423
6,6 5   krytyków
Inspektor policji próbuje złapać seryjnego mordercę, który najpierw paraliżuje, a potem rozpruwa swoje ofiary. Wraz z postępem śledztwa mężczyzna odkrywa, że wszystkie zaatakowane osoby łączy lokalny ośrodek spa. Zobacz pełny opis
Dramat
Horror
Kryminał
Czarny odwłok tarantuli zobacz zwiastun

reżyseria Paolo Cavara

scenariusz Lucile Laks

produkcja Francja, Włochy

premiera

Listy powiązane z filmem (14) Odkryj inspiracje na kolejny seans
Nowość
Każdy pewnie raz w życiu słuchał to co napisał ten skromny człowiek. Kompozytor i wirtuoz, którego można śmiało porównywać z klasykami wiedeńskimi. Jednak wielu słyszało głównie te same utwory z tych samych filmów, tak jakby napisał do 20-30, ale to nie prawda, napisał do 500 i nawet ja ledwo obejrzałem ich 100, ale wśród nich jest tyle perełek o których warto by jak najwięcej osób się dowiedziało, a nie słuchało jak w tym RMF Classic, co puszczają w kółko 10 jego utworów. Dam taki przykład, jest taki znany utwór La Califfa, który pojawił się w filmie z Romy Schneider. Wspomniane radio puszcza ten utwór wiele razy, ale wiem, że nikt z ich redakcji tego filmu nie obejrzał. I o tym będzie ta lista. Nie tylko wspomniane zapomniane utwory, które zasługują na pamiętanie, ale i filmy. Zapraszam więc do podróży, która pokaże wszystkim, że Ennio Morricone nie pisał muzyki tylko do westernów i dramatów, ale stworzył on taką muzykę, która jest często głównym powodem obejrzenia filmów. Poniżej jest podział na parę podgrupek, żeby łatwiej było wyszukiwać. Jak będę oglądał kolejne filmy z muzyką Mistrza to będę je tu dodawał. Może też kiedyś o innych znanych włoskich kompozytorach dam listę. (Filmweb dał ograniczniki ostre co do limitów wpisów, więc tutaj legenda) Kolor czerwony - Filmy znane z wybitną muzyką (czyli to co w sumie wszyscy znają) Kolor pomarańczowy - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które warto poznać również dla samych filmów. Kolor żółty - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które no nie są niczym wyróżniającym się, można z ciekawości. Kolor zielony - Filmy, które warto tylko dla paru utworów poznać. Kolor niebieski - Filmy, które są lepsze od muzyki jakie do niej powstały. Kolor fioletowy - Film ani muzyka niestety nie wyróżnia się zbytnio. Kolor różowy - Film znany, ale bez wyróżniającej się muzyki.
Każdy pewnie raz w życiu słuchał to co napisał ten skromny człowiek. Kompozytor i wirtuoz, którego można śmiało porównywać z klasykami wiedeńskimi. Jednak wielu słyszało głównie te same utwory z tych samych filmów, tak jakby napisał do 20-30, ale to nie prawda, napisał do 500 i nawet ja ledwo obejrzałem ich 100, ale wśród nich jest tyle perełek o których warto by jak najwięcej osób się dowiedziało, a nie słuchało jak w tym RMF Classic, co puszczają w kółko 10 jego utworów. Dam taki przykład, jest taki znany utwór La Califfa, który pojawił się w filmie z Romy Schneider. Wspomniane radio puszcza ten utwór wiele razy, ale wiem, że nikt z ich redakcji tego filmu nie obejrzał. I o tym będzie ta lista. Nie tylko wspomniane zapomniane utwory, które zasługują na pamiętanie, ale i filmy. Zapraszam więc do podróży, która pokaże wszystkim, że Ennio Morricone nie pisał muzyki tylko do westernów i dramatów, ale stworzył on taką muzykę, która jest często głównym powodem obejrzenia filmów. Poniżej jest podział na parę podgrupek, żeby łatwiej było wyszukiwać. Jak będę oglądał kolejne filmy z muzyką Mistrza to będę je tu dodawał. Może też kiedyś o innych znanych włoskich kompozytorach dam listę. (Filmweb dał ograniczniki ostre co do limitów wpisów, więc tutaj legenda) Kolor czerwony - Filmy znane z wybitną muzyką (czyli to co w sumie wszyscy znają) Kolor pomarańczowy - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które warto poznać również dla samych filmów. Kolor żółty - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które no nie są niczym wyróżniającym się, można z ciekawości. Kolor zielony - Filmy, które warto tylko dla paru utworów poznać. Kolor niebieski - Filmy, które są lepsze od muzyki jakie do niej powstały. Kolor fioletowy - Film ani muzyka niestety nie wyróżnia się zbytnio. Kolor różowy - Film znany, ale bez wyróżniającej się muzyki.

Inspektor policji Tellini (Giancarlo Giannini) prowadzi śledztwo w sprawie zabójstwa kobiety. Morderca unieruchomił ofiarę za pomocą igły do akupunktury, po czym ostrym nożem rozpruł brzuch. Podejrzanym jest mąż kobiety, który ukrywa się i na własną rękę również szuka zabójcy. Tymczasem w podobny sposób giną kolejne osoby. Tellini odkrywa, że wszystkie ofiary łączyło pewne miejsce…

premiera 4 września 1971 (Światowa)

na podstawie Marcello Danon (materiały do scenariusza, historia)

studio Da Ma Produzione / P.A.C. (koprodukcja)

tytuł oryg. La Tarantola dal ventre nero

inne tytuły Black Belly of the Tarantula
więcej

Film kręcono w Rzymie (Włochy).
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

Zamaskowany zabójca paraliżuje igłą do akupunktury niegrzeczne Rzymianki, a następnie rozpruwa im brzuchy. Tropem brutala podąża nieustępliwy policjant Tellini, który nie zdaje sobie nawet sprawy, że jest przez mordercę od dawna obserwowany...

Podobały mi się tu oryginalne metody zabójstw, kobiety (Barbara Bach,...

Ciąg dalszy udanej póki co serii seansów z giallo. Tym razem "Black Belly Of The Tarantula".

Film wyreżyserował Paolo Cavara, chyba najbardziej znany z "Mondo Cane", które położyło podwaliny pod cały mondo podgatunek kina eksploatacji. A jak poradził sobie z giallo? Otóż nieźle.

Warto jednak zaznaczyć, że jest to...

więcej

Fabuła jest ciekawa, ale w sumie nie rewelacyjna, tytuł w dość naciągany sposób nawiązuje do technik mordercy, ale to raczej normalne w przypadku filmów giallo. tożsamość mordercy co prawda może nie jest do końca do przewidzenia, bowiem miałem już wątpliwości, gdy pojawiło się sporo podejrzanych, ale za to jego motywy...

więcej

ocenił(a) film na 5

Mocno średni to film. Bez szału i zachwytu

Ładne kobiety oraz muzyka zasługują tu na szczególne uznanie.
Brakowało mi przede wszystkim jakichś dobrych, krwawych scen zbrodni (choć to z rozcinaniem brzucha było ok) i utrzymywania widza w większym napięciu.
Odrobina suspensu jest, nieznany sprawca zabójstw jest, wątek obyczajowy jest, choć mogłoby go nie być....

więcej