Portret trzech kobiet w różnym wieku, które łączy wspólna praca. Sortowanie węgla w Kopalni Węgla Kamiennego Rydułtowy to ciężki kawałek chleba, jednak bohaterki stanowią wzór hartu ducha. Niestety ich codzienne zmagania nie ograniczają się wyłącznie do przerzucania surowca, lecz dotyczą także spraw najbardziej przyziemnych – takich jak walka z górniczymi urzędnikami o czyszczenie kabin toaletowych. Czasem ich jedyną bronią okazuje się poczucie godności i nie mniej ważne poczucie humoru.
Marek Kamiński, znany polski podróżnik i poszukiwacz przygód, człowiek, który w jednym roku zdobył biegun północny i południowy, wyrusza na nową wyprawę, tym razem w Europie. Ma zamiar przejść 4000 km w 100 dni z Kaliningradu do Santiago de Composteli historycznym szlakiem Św. Jakuba, potocznie nazywanym Camino.
"Nadal wracam. Portret Ryszarda Krynickiego" to film dokumentalny poświęcony jednemu z najwybitniejszych polskich poetów naszej współczesności. Twórcy filmu przypominają życiorys Krynickiego: związek z pokoleniem Nowej Fali, przyjaźń ze Stanisławem Barańczakiem, działalność opozycyjną i represje, jakie spotykały pisarza w PRL-u, jego działalność w wolnej Polsce, w roli współzałożyciela Wydawnictwa a5 oraz tłumacza utworów Paula Celana, jego edytorską opiekę nad spuścizną Zbigniewa Herberta. Przede wszystkim jednak starają się uchwycić źródła poetyckiej wrażliwości, zapytać o doświadczenia będące źródłem wiersza. Znany z niechęci do zwierzeń i uporczywego wręcz milczenia, tym razem Ryszard Krynicki zgodził się opowiedzieć o swoim dzieciństwie, dojrzewaniu w samotności, lęku przed śmiercią, miłości, fascynacji ciszą. A także o drodze, którą jest całe jego życie, życie człowieka – jak sam o sobie pisał – "urodzonego w transporcie", który – to cytat z innego wiersza – "nadal wraca", "nadal błądzi"…
Ów dokument - tematyczny, labiryntowy przewodnik po losach Brunona Schulza połączy i zderzy wątki biograficzne z artystycznymi. Poprowadzi nas śladami tajemnic, rękopisów, rysunków, kobiet. Wspomnienia świadków uzupełni obrazami z pogranicza schulzowskiej jawy i snu. Los Brunona Schulza jako artysty i człowieka opowiedziany jest na dwu przeciwstawnych planach, wykorzystuje dwie - pozornie sprzeczne - metody filmowej narracji. Wizyjność sztuki wyobraźni konfrontuje z dokumentem i relacjami uczestników biografii nierozumianego za życia i nieprzystosowanego doń artysty. O Schulzu postrzeganym przez świat - jako nauczycielu rysunku, mężczyźnie, pisarzu, ofierze niemieckiej przemocy - opowiedzą świadkowie tamtych zdarzeń. O Schulzu postrzegającym świat - jako twórcy, autorze "Xięgi bałwochwalczej" i "Sklepy cynamonowe" autorzy filmu opowiadają niejako "z brzucha" jego talentu, wchodząc do wnętrza jego wyobraźni i artystycznego wszechświata. Dokumentalnej relacji towarzyszą animacje, których autorem jest Marcin Podolec.
Aram to pseudonim Arkadiusza Rybickiego, polityka, działacza społecznego, posła. 10 kwietnia 2010 roku zginął w Smoleńsku, w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej. Miał wówczas 57 lat. 40 lat wcześniej w Stoczni Gdańskiej wykonał napis "Nie zapomnimy Katynia". Już jako siedemnastolatek rozpoczął działalność opozycyjną. Od 1979 roku był związany z Ruchem Młodej Polski, redagował czasopismo "Bratniak". W sierpniu 1980 roku współpracował ze strajkującymi robotnikami Wybrzeża, spisał 21 postulatów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego. Po pamiętnym sierpniu zaangażował się w działalność NSZZ "Solidarność". Był internowany w stanie wojennym. W drugiej połowie lat 80. podjął pracę w sekretariacie Lecha Wałęsy, w końcu lat 90. został wiceministrem kultury, a potem posłem do Sejmu z ramienia PO. Razem z żoną kierował fundacją opiekującą się dziećmi autystycznymi. Mimo swoich często konserwatywnych poglądów był niezmiernie otwarty na otaczający go świat. Maniery dżentelmena potrafił łączyć z poczuciem abstrakcyjnego humoru i dystansu do pełnionych przez siebie funkcji. Zawsze kierował się zasadami, w które szczerze wierzył i wzbudzał szacunek także u osób, które niekoniecznie podzielały jego poglądy. Historia życia Arama została opowiedziana w pierwszej osobie. Wpisuje się w wydarzenia polityczne, społeczne i kulturowe, które z całą pewnością nie były mu obojętne i zostawiły ślad w jego percepcji świata.
Psycholog Olga Miłosz prowadzi fundację "Ludzkie sprawy". Kobieta wspólnie z prawnikiem Dariuszem rozwiązuje problemy rodzinne i zawodowe swoich podopiecznych.