Opowieść będąca wędrówką przez losy trzech pokoleń, w centrum której znajduje się figura matki zapewniającej korzenie, ale i gałęzie, od których można się odbić, by odfrunąć.

Film jest portretem pierwszej relacji, poprzedzającej świat zewnętrzny, relacji rodzinnej. Zimą w Lizbonie, ojciec, matka, syn i córka, spędzają samotnie dzień. Obraz, który rozwija się poprzez postacie, których antagonistą jest samo życie, w którym nie ma nic heroicznego.