Grupa żołnierzy powraca z misji w Iraku. Witani jak bohaterowie, oczekiwani przez rodziny, nie mogą odnaleźć się w cywilnej codzienności. Dręczeni przez traumy, poczucie winy, wciąż mierzą się ze wspomnieniami z pola bitwy. Dramatyczne doświadczenia nie pozwalają im odnaleźć spokoju i odbudować relacji z najbliższymi. Państwo nie oferuje tego, na co liczyli po powrocie: szybko zapomniani, często bez pracy, czują się pozostawieni sami sobie. Długotrwałe terapie nie dają skutku. Jedynym wyjściem wydaje się powrót na misję lub… śmierć.
Zabawny, uroczy, choć nie pozbawiony dramatyzmu film dla widzów od 10 do 90 lat. 13-letnia Esther jest dziewczynką inną niż wszystkie. Przyjaźni się z kaczuszką, tańczy break-dance na rodzinnych uroczystościach, w dziwnych miejscach ucina sobie pogawędki z Bogiem i kompletnie nie potrafi się dogadać z koleżankami z ekskluzywnej prywatnej szkoły dla dziewczynek z dobrych domów. Bycie wieczną outsiderką staje się dla niej coraz bardziej męczące – aż do chwili, kiedy poznaje wyluzowaną, lekceważącą konwenanse Sunni. Sunni jest wszystkim tym, czym Esther chciałaby być. Ta nowa znajomość ma niespodziewane konsekwencje – Esther w tajemnicy zaczyna chodzić do publicznej szkoły. Nowe doświadczenia uczą ją, że dopasowywanie się za wszelką cenę nie jest w życiu najważniejsze.
Paikea jest jedyną wnuczką wodza Maorysów i spadkobierczynią tradycji plemienia. Konserwatywne poglądy dziadka utrudniają dziewczynce uzyskanie należnego miejsca w społeczności.