Imigrant wprowadza się do mieszkania, w którym poprzednia lokatorka popełniła samobójstwo. Z czasem zaczyna nabierać przeświadczenia, że sąsiedzi spiskują przeciwko niemu.
Alice (Florinda Bolkan) odkrywa, że zupełnie nie pamięta co wydarzyło się w ciągu ostatnich kilkudziesięciu godzin. Zaczynają ją nawiedzać wizje kosmonauty porzuconego na księżycu, który stanowi obiekt nieludzkich i strasznych eksperymentów przeprowadzanych przez profesora Blackmanna (Klaus Kinski). Kobieta podejrzewa, że te koszmarne sekwencje, które nawiedzają jej świadomość pochodzą z oglądanego niegdyś filmu. Czy jednak rzeczywiście tak jest? Rozwiązanie zagadki kryje się na tajemniczej wyspie Garma, miejscu, w którym bohaterka przebywała kilka dni, lecz nic z tego pobytu nie jest w stanie sobie przypomnieć.
Jak na trzydzieści dwa lata, Fernando jest traktowany przez matkę, hrabinę Mafaldę, jak dziesięcioletnie dziecko: kąpie go, przebiera za marynarza, strofuje go, gdy za mało je. Nieśmiały wobec kobiet, zamyka się w świecie własnych obsesji jak dmuchane lalki zamówione z Danii czy magazyny pornograficzne. Pewnego dnia umiera ich stara kelnerka, na której miejsce przychodzi Angela, młoda i kształtna choć kulejąca. Didino jest nią zafascynowany, fotografuje ją potajemnie, daje jej pieniądze oraz diamenty ukradziony matce. Angela odwzajemnia jego uczucia. Pewnego wieczoru kochają się na oczach matki. Hrabina postanawia wygonić pokojówkę, ale Didino chce się z nią ożenić. Matka daje mu swoją zgodę, ale podczas ostatniej "kąpieli" topi syna.